Wat doen we met Fred?

Wat doen we met Fred? is een literaire thriller die je moeiteloos in een middagje uitleest.


Wat doen we met Fred? Ik werd positief verrast


Ik moet eerlijk bekennen dat ik met weinig interesse begon vanwege Tineke Beishuizens columns in de Margriet en Libelle. Maar Wat doen we met Fred? verraste me met haar humor, en een sterke onverwachte twist aan het eind.
'Wat doen we met Fred' is een zeer menselijk, humoristisch boek, over vriendinnen, moederschap, de verhouding moeder dochter en relaties. En als moeder met concentratieproblemen kan ik hem van harte aanraden, want hij leest makkelijk weg. En Wat doen we met Fred heeft nog het predikaat 'literair' ook ; )

Wat doen we met Fred? Het verhaal


Elke week ontmoeten vijf vriendinnen elkaar in een cafe in Den Haag. Daar praten ze over hun levens. Het ziet er leuk en gezellig uit, maar dan bekent Noor dat ze een verhouding heeft met Fred, de man van Carolien. En vanaf dat moment lopen de gebeurtenissen enigszins uit de hand.

Wat doen we met Fred? Observaties over het moederschap


Enkele observaties over het moederschap!
'Het was hartverscheurend. Ze zaten op een keukenstoel, twee handjes om een groot glas cola, blauwgrijze schaduwen onder hun ogen. Af en toe sidderde een nasnik door tot in hun tengere schoudertjes. En dan toch aap die met een dun stemmetje tegen z'n broertje zei: 'Leuk hè?' terwijl hij een stukje van z'n minimarsje afknabbelde, dat ze ook niet elke nacht kregen. Het was misschien maar goed dat ik nooit kinderen heb gekregen. Ik zou de hele dag van ontroering lopen janken.'
En:

'Ik stond op om eieren uit de koelkast te halen. Ik was gevloerd. Ik had deze ochtend nog niet langer dan vijf minuten achter elkaar gezeten. Zitten, overeind komen, iets aangeven, iets afpakken, iets wegleggen. Je kunt nog beter een marathon lopen dan op twee kinderen passen. 
Tegen de tijd dat ik in de speeltuin op een bankje zat voelde ik mij alsof ik staande in slaap zou kunnen vallen. Maar de jongens hadden energie genoeg. Ze renden heen en weer. Klommen op schommels en de wipkip en verdwenen in merkwaardige bouwsels van waaruit ze door een gat ineens weer tevoorschijn kwamen. Roepend om mijn aandacht. Want was er ook gebeurt, je zult met ze bezig zijn, dat is kennelijk een keiharde kindereis waaraan niet te ontkomen valt.'

Conclusie over Wat doen we met Fred?


Wat doen we met Fred? is aanrader. Als je bijvoorbeeld nog een leuk en makkelijk boek zoekt voor op het strand dan is dit een prima keus.

Wat doen we met Fred? Praktische informatie


Wat doen we met Fred? is voor 17,50 te koop bij bol.com. Maar er is ook een oudere versie te koop bij bol.com voor maar 5,-!



View Post

Ploetermoeder


Voordat je zogenaamde Loedermoeders had, was er de ploetermoeder!

Ploeteren door 'Het geheime leven van een ploetermoeder'


Het geheime leven van een ploetermoeder gaat over Thuisblijfmoeder Lucy Sweeney. Op het oog leidt ze een prima leven met haar man en drie kinderen. Maar de laatste tijd voelt ze zich niet prettig. Een typisch geval van Maggie MacNeals liedregel:

'Ik weet niet wat er is, maar er is iets mis. Hoe zou dat komen?' 

Door deze innerlijke onrust is Lucy gevoelig voor de charmes van huisman Robert Baars, en dit gegeven loopt als een rode draad door het boek. Verder is dit boek gewoon het zoveelste boek Momlit-boek, en zeker niet één van de betere. Om nog even in de songteksten te blijven 'Nobody does it better,' is hier een geval van 'Lots of others do it better.'

Het geheime leven van een ploetermoeder: heb ik dit niet eerder gelezen?


De eerste drie hoofdstukken bleef ik me maar afvragen of ik het boek niet eerder had gelezen. En bleef steeds terug bladeren om naar het jaar van publicatie te kijken of het niet een heruitgave was. Het verhaal is al eindeloos vaak verteld:

Verveelde moeder is op zoek naar dat zekere 'je ne sais quoi'.

Kom op zeg! Hoe moeilijk is het nou helemaal?!


Thuisblijfmoeder Lucy blundert door haar leven als gevolg van haar slordigheid en gebrek aan planning, en dit moet zorgen voor humoristische noten. En hoewel sommige voorvallen inderdaad wel amusant zijn, zoals de onderbroek die zich verschanst in haar broekspijp en op een onhandig moment naar buiten valt, begon ik me op een gegeven moment aan haar onhandigheid en slordigheid te ergeren.

Want kom op, hoe moeilijk is het nou helemaal om je kinderen op tijd naar school te brengen?!

Wat dit boek toch wel de moeite waard maakt is niet zozeer het standaard verhaaltje als wel de referenties naar feminisme en thuisblijfmoederschap, die je in overige mom-lit minder vindt.

Ter illustratie een conversatie tussen Lucy en haar moeder.

'Ik begrijp niet dat een dochter van mij ervoor kiest om huisvrouw te zijn,' zegt ze met vertrokken mond, alsof het woord een bittere smaak heeft.

'Mam, het probleem ligt in feite gedeeltelijk bij feministen zoals jij, omdat jullie het huiselijk leven alle waarde hebben ontnomen door te veel nadruk te leggen op het belang van betaald werk voor vrouwen,' zeg ik. 'Eigenlijk zijn jullie indirect verantwoordelijk voor de kloof die er tegenwoordig is tussen werkende en niet-werkende moeders.'Ze kijkt een beetje geschrokken.

'Fred zit nu op de peuterschool. Dan moet je toch meer tijd hebben?' houdt ze vol.'Maar dan zij er de schoolvakanties, zegt ik. 'Weet je hoeveel ik zou moeten verdienen om oppas te betalen?' Dat argument negeert ze.

'Ik bedoel: wanneer ga je iets doen waarbij je je hersens moet gebruiken?' vraagt ze.'Dat is een andere vraag. Ik gebruik mijn hersens wel degelijk, alleen minder opvallend en meer zijdelings,' zeg ik.

Ook verfrissend is dat aan het eind de oplossing voor Lucy's crisis niet is dat ze een baan gaat zoeken, iets wat in overig momlit wel vaak het geval is.

Praktische informatie over Het geheime leven van een ploetermoeder


Het geheime leven van een ploetermoeder is voor 24,99 te koop bij bol.com.


View Post

Ga lekker zelf in je kracht staan


Ga lekker zelf in je kracht staan.

Dat is de titel van een boek met daarin verzamelde columns van Japke-d.Bouma. Ik reserveerde dit boek in de bibliotheek vanwege de titel.

Ik vind al dat politiek correcte taalgebruik en van die cliché termen namelijk verschrikkelijk. En de titel vond ik om die reden aangenaam opruiend. Ik verwachtte een boek dat gehakt zou maken van al die softe termen.

En die verwachting kwam uit.

Ga lekker zelf in je kracht staan: kritische kijk op cliché taalgebruik anno 2018


Wel gaat Ga toch lekker zelf in je kracht staan vrij specifiek over het kantoorleven en het taalgebruik en de gewoontes die daar gebruikt worden. Mijn eigen ervaring met dit soort cliché termen is meer in termen van school, hulpverleners en het leven in het algemeen. Bijvoorbeeld op t-shirts die je bij de Hema kunt kopen!

Niettemin herkende ik veel van de gebruikte termen, en genoot ik hevig van de nuchterheid waarmee Japke deze cliché's fileert.

De cliche's in Ga lekker zelf in je kracht staan die ik het ergst vind


  • Enkele cliché's op een rijtje
  • Durf te dromen
  • Vergaderen heet u scrummen
  • De neuzen dezelfde kant op.
  • Een stip op de horizon zetten
  • Succes is een keuze
  • De customer journey
  • De flexplek
  • Een holistisch bedrijf
  • 'Agile' werken
  • Centraal staan
  • Papadag
  • Laaghangend fruit
  • Transparantie
  • Storytelling
  • Draagvlak
  • Coachen met paarden, koeien en geiten
  • Omdenken
  • Het beste uit jezelf halen
  • Durf te falen
Hoewel het dus over 'kantoortaal' gaat, herken ik er een heleboel. Als blogger hoor ik bijvoorbeeld regelmatig over 'storytelling' en ook als moeder word je voortdurend voorgehouden dat je toch vooral het beste uit jezelf moet halen. Om over dat vreselijke woord papadag nog maar te zwijgen.

Conclusie over Ga lekker in zelf in je kracht staan


Ga lekker zelf in je kracht staan biedt een kritische blik op het taalgebruik dat we anno 2018 gebruiken, en dan vooral in de omgeving van kantoor. Ik denk dat als je op een kantoor werkt, je enorm veel zult herkennen.

Maar ook als je niet op een kantoor werkt, is dit een leuk boekje om te lezen.

Gebakken lucht in de praktijk


Een prachtig voorbeeld van cliche taalgebruik zie je in onderstaande filmpje met Arjen Lubach. Daarin doet hij de directeur van de Blokker winkels na, wanneer die het heeft over de vernieuwingen van de winkel.

Echt geweldig vind ik!


Praktische informatie over Ga lekker zelf in je kracht staan


Ga lekker zelf in je kracht staan is voor 12,50 te koop bij bol.com. Als je een partner hebt die op kantoor werkt, lijkt het me heel geschikt als cadeautje. Tenzij je partner fan is van dit type taalgebruik. Dan zal hij of zij misschien onaangenaam getroffen zijn.
View Post

Fuck die rimpels: Leesbotox voor vrouwen 40+


Het was de titel die mijn aandacht trok, en me nieuwsgierig maakte: Fuck die rimpels.

Daarom reserveerde ik dit boek in de bibliotheek. Inmiddels heb ik het uit! Hieronder mijn ervaringen met dit boek.

Fuck die rimpels


Fuck die rimpels is een verzameling columns van twee dames die de 50 gepasseerd zijn. Monika Bitte studeerde germanistiek en psychologie, en Silke Neumayer communicatiewetenschappen.

De columns gaan over het dagelijks leven van 50+ plus vrouwen anno 2018, en over hun gedachten en gevoelens.
Het boek gaat dus niet puur over rimpels of botox, maar biedt persoonlijke verhalen van twee 50+ vrouwen in column vorm.

Eerlijk gezegd vond ik het een vrij saai boek. De columns kabbelen maar zo'n beetje voort. Ze zijn niet uitgesproken humoristisch, wat op zich geen probleem hoeft te zijn. Maar het kon me allemaal niet zo erg boeien.

Onduidelijk wie welke column schreef


Bovendien staat er per column niet bij door wie het stuk geschreven is. Dus zat ik soms ineens een column te lezen waarin de schrijfster 'Mijn man' noemde, en vervolgens een column waarin de schrijfster gescheiden is. En ik had geen idee, wie wie was. Dit vind ik dus meteen al een verbeterpunt: geef per column even aan wie hem heeft geschreven.

50+


Het meest interessant vond ik nog de verwondering van de dames dat ze ouder zijn dan 50. Hun beeld van een 50+ dame klopt helemaal niet met hoe ze zich voelen, en hoe ze zichzelf zien. Ze hebben immers geen kort haar met krulspelden er in, en dragen geen schort.

Verder gaat het onder andere over rimpels krijgen, een ouder wordend lichaam en kwaaltjes.

Mijn conclusie over Fuck die rimpels


Fuck die rimpels is dus een verzameling columns van vrouwen die 50+ zijn. Ik vond het een saai boek. Ik heb er geen nieuwe inzichten door gekregen over wat mij nog te wachten staat bijvoorbeeld.

Het kabbelt maar een beetje voort.

Op de cover staat opschepperig: 'Bestseller. In Duitsland meer dan 200.000 exemplaren verkocht.' Maar ik snap dat niet, want zo leuk vind ik het niet.

Ik geef Fuck die rimpels al met al een 5,5. Wellicht dat iemand anders het wel een leuk boek vind, maar aan mij is het blijkbaar niet besteed.

Praktische informatie over Fuck die rimpels

Fuck die rimpels kost maar liefst 18,50 bij bol.com. Ik vind dat veels te veel voor dit nietszeggende boekje.


View Post

Geen zin in mijn gezin


Toen ik hoorde over een boek met de opruiende, en politiek incorrecte titel Geen zin in mijn gezinhad ik er meteen zin in.

Op de achterflap las ik veelbelovend:

'De werknemer die overvallen wordt door een burn-out, mag vaak een tijdje thuisblijven en een poging doen om in afzondering eens rustig tot zichzelf te komen. Maar hoe gaat dat eigenlijk thuis? Vind je daar wel de rust waar je zo naar snakt?' 

Een retorische vraag waarop iedere moeder een welluidend: 'Nee!' zal antwoorden.

Mijn verwachtingen over Geen zin in mijn gezin


Ik begon aan Geen zin in mijn gezin, met de verwachting van een feest van herkenning en een stuk bevestiging, want stiekem heb ik ook wel eens geen zin in mijn gezin. Eindelijk een boek over moeders die altijd door moeten gaan tot aan het gaatje, en voor wie rust eigenlijk niet bestaat.

Want hoe kun je uitrusten in een gezin dat draaiende moet worden gehouden? En wat als je als moeder een burn-out krijgt? Hoe ga je daar dan mee om, en hoe houd je je staande?

Ja, het was met veel zin dat ik begon aan Geen zin in mijn gezin.

Geen baan, geen burn-out


Maar het boek gaat meer over een burn-out in het algemeen, dan over de burn-out van een moeder. En als het wel specifiek gaat over moeders, dan nadrukt Yolan Witterholt meerdere malen dat het vooral de moeders die baan en kind combineren zijn die het zo zwaar hebben dat ze een burn-out riskeren.

'Wie dweilt onophoudelijk met de kraan open? De moeder. En zeker de werkende moeder. (...) De vreugde van een nieuw leven is voor mij niet weggelegd, heb ik al geconstateerd, want er zijn voor werkende moeders weinig mogelijkheden tot drastische veranderingen.'

En in alle literatuur over burn-out die Yolan Witterholt bestudeerd heeft wordt een burn-out altijd gekoppeld aan een baan.

'Kon je vroeger als moeder van een groot gezin nog overspannen raken en je koffers pakken om naar een kliniek te vertrekken, de burn-out lijkt alleen weggelegd voor mensen met een betaalde baan.'

Uiteindelijk is Geen zin in mijn gezin vooral een persoonlijk verslag van een burn-out, van iemand die toevallig ook moeder is.

Geen zin in mijn gezin: persoonlijk verslag van een burn-out


Centraal staat Yolan Witerholts vraag hoe ze in vredesnaam burnt-out kon raken op een moment in haar leven dat alles op orde was. Informatieve hoofdstukken wisselt ze af met persoonlijke ervaringen, die lezen als een dagboek.

We lezen over de verschillende methodes van hulp die ze probeert, waaronder coaches, psychiaters, yoga en haptonomen. De hulpverleners komen er niet goed van af: geen een van hen helpt haar echt. En zijdelings komen natuurlijk ook haar gezin en partner voorbij. Het effect van de burn-out op haar relatie met haar partner wordt wat uitgebreider beschreven, maar het effect op haar relatie met de kinderen vond ik vrij summier.

Titel Geen zin in mijn gezin dekt lading niet


De titel Geen zin in mijn gezin lijkt mij daarom vrij toevallig gekozen, want eigenlijk gaat het hier weinig over. Wat dat betreft had de titel beter Op zoek naar antwoorden over een burn-out of zo kunnen heten.

Het boek leest wel lekker weg, en is in toegankelijke stijl geschreven.

En duidelijk is dat voor Thuisblijfmoeders een burn-out niet is weggelegd. Die moeten gewoon ouderwets overspannen worden.

Yolan Witterholt is moeder en stiefmoeder van 6 kinderen. Ze is docente op de school van journalistiek in Utrecht. Daarnaast is ze freelance tekstschrijfster.

Praktische informatie over Geen zin in mijn gezin


Geen in mijn gezin is voor 9,35 te koop bij bol.com.


View Post

Stromboli van Saskia Noort



Als Saskia Noort een nieuw boek heeft, dan lees ik die eigenlijk altijd wel.

Saskia Noorts boeken lezen in de regel makkelijk weg, en de verhalen zijn meestal best oké. Ze gaan vaak over ogenschijnlijk gelukkige stellen, meestal met kinderen, en wat achter de mooie facade schuilgaat.

Stromboli vond ik qua sfeer en stijl lijken op Saskia Noorts andere boeken.

Maar er is één groot verschil: het is geen thriller! Geen vraag: 'Wie heeft het gedaan?' of cliffhangers. Stromboli is meer een psychologische roman.

Stromboli: waar gaat het over?


Stromboli vertelt het verhaal van Sara. We leren Sara kennen als ze de hond uitlaat, en meteen wordt duidelijk dat ze niet gelukkig is. Sara is ongelukkig in haar huwelijk met Karel, en de avond ervoor heeft hij geprobeerd haar te slaan. Dat was voor haar de druppel, en tegelijkertijd het duwtje in de rug dat ze nodig had om hun huwelijk te beeindigen.

Sara en Karel zijn een succesvol schrijversechtpaar met twee kinderen. Aan de buitenkant ziet het er allemaal goed uit.

Maar Sara is op haar 15-de verkracht door haar buurjongen, en dit heeft impact op haar hele leven. Haar man Karel verwijt haar regelmatig dat ze een deel van zichzelf voor hem afsluit. En uit het verhaal blijkt dat dit komt door die verkrachting.

Stromboli bestaat uit 2 delen


Het boek bestaat feitelijk uit 2 delen:

  • Het eerste deel speelt zich af in het dorp waar Sara en Karel wonen, en rondom hun huis, tuin en keuken leven.
  • Het tweede speelt zich af op het Italiaanse vulkaaneiland Stromboli. Sara gaat daar naar toe voor één of andere therapeutische week.

Stromboli: kijkje in het hoofd van een vrouw


Als je me zou vragen wat er eigenlijk gebeurt in Stromboli dan is het antwoord: niet zoveel. Maar dat vind ik wel fijn, want ik houd helemaal niet van boeken vol avonturen, mysteries en allerlei gebeurtenissen. 

Stromboli gaat eigenlijk vooral over de zieleroerselen van Sara.

Hoe zij zich voelt, over haar twijfels over zichzelf, haar huwelijk, haar verlangen naar haar kinderen, woede op haar man Karel, schuldgevoelens, schaamte over de verkrachting, minachting, weerzin tegen de goeroe die strooit met termen als 'Adem naar je handen' en dergelijke.

Verkrachting


Sara's verkrachting loopt als een rode draad door het hele verhaal. De gevolgen van de verkrachting zijn elke dag voelbaar voor Sara. Tijdens de therapeutische week ontmoet ze Hans die misbruikt is door zijn gymleraar. Bij Hans lukt het Sara om zich voor het eerst van haar leven open te stellen. Maar Hans heeft zelf ook heel veel issues...

Ontwikkeling


Sara ontwikkelt zich als persoon wel degelijk. Aan het eind van het verhaal staat ze steviger in haar schoenen, hoewel het de vraag is of dit door de therapeutische week komt. Dat ze veranderd is, blijkt uit het feit dat ze voor het eerst in haar leven anderen over haar verkrachting verteld.

Stromboli: spiegel van onze tijd


Net als het boek Huisje, boompje, beest weerspiegelt Stromboli het gemiddelde leven van succesvolle veertigers. Ik vind het een akelig beeld! Bijna iedereen is ongelukkig, gaat vreemd en is onbetrouwbaar. Vrienden laten elkaar in de steek, en hun hele leven is één groot cliché.

Als voorbeeld een citaat uit Stromboli:

'In ons dorp volgen de scheidingen elkaar in snel tempo op. Meestal gaat het zo: man gaat vreemd met een jongere kloon van vrouw, wordt betrapt met dank aan het roddelcircuit of zijn mobiele telefoon, wordt op straat gegooid en maakt na een bittere vechtscheiding nieuwe kinderen met de kloon. Eens in de paar jaar vindt er een totale relatieverschuiving plaats, als of iemand alle stellen in een centrifuge heeft gegooid en ze er allemaal gehusseld uit komen.'

Als ik zo'n boek lees dan ben ik blij dat ik tenminste niet in een Vinex-wijk woon, maar op het Achterhoekse platteland. Want zoals de personen in dit soort boeken wil ik beslist niet zijn. Het riep bij mij herinneringen op aan een uitspraak van Wim Sonneveld:

'Ik dacht als dat mijn schoonzoon moet worden, dan verhang ik me op een mooie zondagmorgen in het Amsterdamse Bos.'

Waarbij schoonzoon in dit geval zo'n ongelukkige, cliché veertiger is.

Stromboli: autobiografische elementen


Stromboli bevat diverse autobiografische elementen. Wie wel eens over Saskia Noort heeft gelezen, of haar columns leest, zal weten dat zij zelf ooit ook verkracht is. Ook bij de emoties van Sara rondom de echtscheiding herkende ik soms dingen die Saskia Noort wel eens over haar scheiding heeft gezegd in de media.

Stromboli: sex


In Stromboli zitten diverse sex scènes. Ik vond ze vrij plat en functioneel beschreven, met veel schuttingtaal. Dus ondanks de sex scènes zou ik Stromboli beslist géén erotische roman noemen.

Stromboli: kritische kijk op de therapeutische industrie


Ik denk dat veel mensen die wel eens hebben meegedaan aan een vorm van groepstherapie veel herkenden van de beschrijvingen van het therapeutische groepsproces waaraan Sara meedoet. Ik deed ooit mee aan een kennismakingsweekend voor een opleiding aan het Riekje Boswijck Instituut en herkende veel elementen.

Het kijkje dat Saskia Noort geeft op dit type hulpverlening is niet bepaald vleiend. Ook hier houdt ze de lezer weer een ongemakkelijke spiegel voor. Hoe cliché wil je zijn....

Mijn conclusie over Stromboli


Stromboli las makkelijk weg. Er is 1 duidelijke hoofdpersoon, en geen irritante tijdsprongen. Hier dus geen problemen van onthouden wie ook alweer wie is.

Hoewel het makkelijk wegleest, is het geen makkelijke kost. Eerlijk gezegd vond ik het best een deprimerend boek. Iedereen was zo ongelukkig! En het is allemaal zo cliché.

Al met al geef ik Stromboli daarom een 7 vanwege het makkelijke lezen, maar niet hoger omdat ik het deprimerend vond.

Saskia Noort over Stromboli


Praktische informatie over Stromboli

Stromboli van Saskia Noort is voor 19,99 te koop bij bol.com.


View Post

Inez en zo van Esther Waij

Inez is thuisblijfmoeder, maar niet om voor haar dochter van 13 te zorgen. Daar heeft ze gelukkig personeel voor. Zo heeft Inez haar handen vrij om te winkelen, te sporten, cosmetische behandelingen te ondergaan en nog wat meer te winkelen.

Inez en zo: het verhaal

Inez en haar man Oscar hebben een duidelijke taakverdeling: hij verdient het geld en Inez geeft het uit. Samen met haar dochter Jos (13) noemen ze hem vertederd 'Pap de flappentap'. Inez is een gelukkige thuisblijfmoeder, tot op een kwade vrijdag ze nonchalant een vraag stelt aan haar man Oscar. Een vraag die ze regelmatig stelt, en waarvan ze het antwoord al denkt te kennen: 'Ben je gelukkig?'

Verlaten door haar man

Tot Inez' ongeloof en schrik antwoordt Oscar 'Nee,' en voegt hij er nog aan toe dat hij wil scheiden. In no time heeft hij een goedkope woning voor Inez en hun dochter geregeld en is haar luxeleven abrupt voorbij.
Plotseling moet Inez voor zichzelf en haar dochter zorgen, terwijl ze tegelijkertijd worstelt met alle emoties en gedachten rondom deze donderslag bij heldere hemel. Als dan ook nog blijkt dat Oscar een nieuwe vriendin heeft, die zwanger is, slaan bij Inez de stoppen door.
Wat volgt is een heftig rouwproces, waarin Inez keurig alle fases doorloopt van ontkenning, woede en uiteindelijk aanvaarding. Maar woede voert de boventoon! Esther Waij noemt het boek zelf 'tragikomisch'. Hoewel het verhaal op zich wel tragisch is, vond ik het boek zeker niet uitgesproken komisch.

De woede spat van de bladzijden

Inez' woede spat gewoon van de bladzijden:
'Het ei in mijn keel barstte open. Het rotte wit deed me kokhalzen, de schaal sneed in mijn stembanden, rauw schold ik z'n huid vol, gele haat kolkte over hem heen. Dat we helemaal niet uit elkaar waren omdat hij zo nodig vrij moest zijn. Dat we uit elkaar waren omdat hij zo nodig vrij moest zijn. Dat we uit elkaar waren omdat hij, de vieze vuile klootzak, zich had laten vangen door een ander.'

Man verlaat vrouw voor vriendin in nieuw jasje

Het is de rauwheid waarmee Esther Waij Inez' gevoelens beschrijft die haar vertelling van het eeuwenoude thema 'Man verlaat vrouw voor vriendin' onderscheidt van andere chicklit.
Esther Waijs schrijfstijl is soms poëtisch, soms experimenteel en soms verwarrend. Het gebruik van verschillende lettertypes en lay-out ondersteunt de inhoud: als Inez' heel boos is, wordt dat bijvoorbeeld weerspiegelt in het lettertype en de vorm.
Bijvoorbeeld:

Inez en zo: niet makkelijk leesbaar

Ik vond het boek vrij moeilijk leesbaar: gedachten volgen niet altijd de grammatica en syntax regels van de Nederlandse taal. En Inez' gedachten zijn vaak ontredderd en emotioneel. Hoewel Esther Waijs stijl Inez emoties goed weergeeft, vond ik het niet prettig lezen. Ook de fragmentarische opbouw is even wennen.
Ik moest in het begin echt even doorbijten, maar op een gegeven moment was mijn interesse toch gewekt, en was ik benieuwd hoe het verder zou gaan met Inez. Een paar fragmenten zijn gewijd aan Inez' dochter Jos, haar buurvrouw Debbie, en de nieuwe vriendin van Inez' man: Judith. Deze zijn in dezelfde stijl geschreven, en geven welkome informatie over hun beleving. Maar omdat het maar zo'n 2 a 3 fragmenten zijn, voegen ze eigenlijk weinig toe. Het is te weinig om deze personen echt te leren kennen.
En wat er in Oscar omgaat komt de lezer niet te weten. Van mij hadden de karakters wel wat meer uitgediept mogen worden.

Inez en zo: anders dan anders

Het standaard protocol in dit soort boeken is dat de verlaten vrouw een make-over krijgt, een nieuwe baan, en vervolgens zeer gelukkig en succesvol wordt. Uiteraard krijgt haar ex dan spijt, maar dan is het te laat! Wraak is dan zoet. Noem me kleinzielig, maar ik lees graag hoe gerechtigheid geschied!
Maar halverwege het boek begon ik me af te vragen wanneer het tij in Inez' leven eindelijk zou keren. Haar sollicitatie mislukte, haar eigen bedrijf kwam maar niet van de grond, en de problemen met haar dochter werden eerder erger, dan beter.
Toch maakt Inez wel een ontwikkeling door: is ze in het begin volkomen ontredderd en beheerst door woede, in de loop van het boek accepteert ze de situatie en wordt rustiger.

Inez en zo: hoe loopt het af?

Maar het boek eindigt zonder happy end. Geen idee hoe het verder zal gaan: komt het goed met Inez' dochter? Zal haar bedrijf succesvol worden? Hoe ontwikkelt haar relatie met Oscar zich? Wat zal er gebeuren als Oscars liefdesbaby wordt geboren?

Inez als Thuisblijfmoeder

Het boek trok mijn aandacht omdat het om een thuisblijfmoeder ging die werd verlaten door haar man, met alle financiële consequenties van dien. De overheid hamert immers steeds op financiële onafhankelijkheid van vrouwen. Ik was benieuwd hoe Inez, als thuisblijfmoeder, dit ging oplossen. Maar het boek gaat eigenlijk weinig over Inez als thuisblijfmoeder: het gaat vooral over Inez als verlaten vrouw en de emoties die dat met zich meebrengt.
Al met al vond ik dat Esther Waij een bekend verhaal in een nieuw jasje had gegoten, maar persoonlijk vond ik de oude jas fijner lezen en bovendien bevredigender. Inez en zo is het romandebuut van Esther Waij. Esther schrijft scenario's voor film en televisie (zoals Baantjer, IC, Costa! en Zoop)
Als ik het boek een rapportcijfer moest geven zou het een 7 worden, vanwege de originele stijl en vormgeving.

Praktische informatie over Inez en zo

Inez en zo is voor 10,99 te koop bij bol.com.

Meer weten over Inez en zo?

Interview met Esther Waij
View Post

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor


Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor gaat over ouder worden, over vrouw en moeder zijn. En over moederen. Moederen over je kind, en moederen over je moeder.
En terwijl moederen over je kind natuurlijk is, is moederen over je moeder beladen en vol met tegenstellingen. Het is deze tegenstelling die de titel van het boek zo voortreffelijk weergeeft, en die mij naar dit boek deed grijpen.
Ik vind het boek een echte aanrader voor vrouwen en moeders, als blik in onze toekomst en als herkenning van de issues waarmee vele vrouwen te maken zullen krijgen.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: het verhaal


Heleen en haar man Peter runnen een kwekerij in Noord-Holland, en samen hebben ze twee kinderen. Heleen is bijna vijftig en komt in de menopauze, iets waar ze regelmatig aan wordt herinnerd door onaangename opvliegers.

Hersenbloeding


Dan krijgt Heleens moeder een hersenbloeding en kan niet meer goed praten en voor zichzelf zorgen. Plotseling moet Heleen voor haar moeder zorgen, i.p.v. andersom. De hersenbloeding is zo ernstig dat Heleens moeder nooit meer zelfstandig zal kunnen wonen en moet worden opgenomen in een verpleeghuis.

Heleen vindt het idee dat ze haar moeder bij haar in huis zou kunnen nemen een afschuwelijke gedachte, en iets dat ze wil vermijden. Tegelijkertijd vindt ze het vreselijk om haar moeder zo ongelukkig te zien.
Het verhaal wordt door Heleen verteld in retrospect.

En nu zit ik hier, en schrijf steeds priegeliger in mijn schrift. Je wilt per slot van rekening begrijpen hoe bepaalde dingen hebben kunnen gebeuren, en door er dag in, dag uit woorden voor te zoeken lukt dat misschien.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: rode draad


Gedurende het verhaal zijn er zo nu en dan kleine opmerkingen waaruit blijkt dat Heleen dit verhaal ergens anders dan 'thuis' zit te schrijven. In de loop van het verhaal dacht ik eerst dat ze in een psychiatrische inrichting zat, en later zelfs in de gevangenis voor de moord op haar moeder.

Thrillerachtig element


Dit geeft het boek soms een thrillerachtig element: wat is er ooit gebeurd tussen Heleen en haar moeder dat hun relatie zo slecht is. En wat is er precies gebeurd op het moment dat Heleen haar verhaal aan ons doet?

Geen zin in sex


Naast deze thrillerachtige rode draad, is er ook een draadje over Heleens uitgebluste libido, en de daaruit voortvloeiende zoektocht naar glijmiddel. Het boek eindigt zelfs met een advertentie voor Bioclin Lubricare.
Uiteindelijk blijkt ze haar verhaal te doen vanaf een cruiseschip, samen met haar man Peter. Het schrijven van haar verhaal heeft haar gelouterd en rust gebracht, maar tegelijkertijd blijft het 'probleem' van haar moeder bestaan.
Ik wil er nog niet aan denken, maar als we thuiskomen zullen we vroeg of laat mijn moeder moeten verhuizen.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: relatie moeder - kind


De relatie tussen Heleen en haar moeder is moeizaam en beladen doordat Heleen als kind een gloeiend heet strijkijzer op haar huid heeft gekregen als gevolg van onbesuisd gedrag van haar moeder. Heleen heeft het gevoel dat haar moeder er nooit voor haar was als ze haar nodig had.
Roep de ridders, haal de helden. Dat zei mijn moeder vroeger altijd tegen Francien en mij als er iets gebeurde waartegen we geen verweer hadden. Een gekoesterde hamster die doodging. Een scheur in je lievelingsblouse. (...) Roep de ridders, roep niet mij.
Toch is het juist de gedachte aan haar moeder die Heleen van een even onbezonnen als misdadige daad weerhoudt: ze slaat bijna een grote glazen vissenkom aan gruzelementen op het hoofd van de man op wie haar dochter verliefd is

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: levensloop van een vrouw


Dit boek schetst een beeld van het leven en de levensloop van een vrouw.
  • Als puberende dochter
  • Als moeder van een dochter wiens lichaam en leven juist beginnen te ontluiken, als het jouwe in de menopauze gaat. 
  • En dan het leven als vrouw van 70+.
De 70+ generatie zien we in de persoon van Heleens moeder en haar de buurvrouw, Elly. Elly adviseert Heleen bijvoorbeeld om laagjes te gaan dragen i.v.m. de opvliegers, zodat ze wat kan uittrekken als ze er weer één heeft.
Je gezicht is drijfnat, Heleen.Opvliegers, zei ik.Dan ben je er ook vroeg bij, zei ze, maar laat mij je een tip geven, je moet je anders kleden, laagjes, dat is de oplossing, een vest kan hups aan en uit, dat geeft meteen verlichting, dus leer dit van mij: trek iets anders aan dan zo'n coltrui.

Heleen als moeder voor haar dochter


Heleen als moeder vond ik erg herkenbaar in haar bezorgdheid en haar verlangen haar dochter een gelukkig leven te geven. Zo organiseert Heleen een groot verjaardagfeestje voor Lizzie waarbij ze het halve dorp heeft uitgenodigd.
Terwijl ik gevulde eieren op een schaal schikte, kwam Peter te voorschijn, en met hem ons verschil van mening. Hij vond het geen goede zet dat ik onze kennissen had opgetrommeld. Zo ontsloegen we Lizzy van de taak zelf mensen voor haar feestje te vragen. Maar ik had nu eenmaal het idee gehad dat het dan een saaie, stille dag zou worden die niet positiefs voor haar zelfvertrouwen zou betekenen.
en
De jarige liep non-stop de keuken in en uit, als iemand die opwas van de zenuwen. Je maakte veel te veel eten, zei ze telkens. Dat doe ik omdat er ontzettend veel mensen die het leuk vinden om jou te komen feliciteren, zei ik. (O, die opgeschroefde toon.)

Heleen als moeder voor haar moeder


"Ga jij even een bordje pakken, moeder? Mevrouw van Dam keek begerig naar de banaan. De dochter bukte zich: Als jij nog een bordje en een mes haalt, dan snij ik hem voor je in plakjes. Anders verslik je je weer."

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: humoristisch en tragisch tegelijk


Het boek leest gemakkelijk en is humoristisch. Deels door de stijl maar, wrang genoeg, ook door de gebeurtenissen en de tragische taalfouten van Heleens moeder. Terwijl Heleens moeder haar best doet iets te vertellen schiet je als lezer soms onvermijdelijk in de lach door de dingen die ze zegt of doet.
Bij de aanblik vouwde mevrouw van Dam prompt haar handen en begon met de monotone stem van levenslange gewenning luidop te bidden: Kom Heilige Geest, en zend mij een straal van uw licht.
Mijn moeder luisterde met open mond toe. Ze was zichtbaar onder de indruk. Ze stootte me aan.Hoopvol fluisterde ze: Zou hij voor mij ook nog wat kunnen bezwemmen? Getroffen zei ik: Ach, mama. Vraag het hem maar. (...)
Abrupt kneep ze haar ogen dicht en riep vurig: "Kom Geilig Beest, en zend me een schicht van uw taal."
In de wachtkamer terwijl Heleen en haar moeder wachten op een hersenscan:
Op zonderling kwieke wijze kwam ze overeind, liep naar de balie, stak haar hand in de vissenkom en had de goudvissen te pakken voordat ik kon ingrijpen. Met een pets sloeg ze eerst de ene en daarna de andere op het houten blad. Zo, zei ze tevreden, helemaal zonder botjes.

Praktische informatie over Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor is voor 7,95 te koop bij bol.com.
View Post

De eetclub


De Eetclub was destijds het tweede boek van Saskia Noort. Het was heel succesvol en werd zelfs verfilmd.

Thuisblijfmoeders en wahms


Het boek De Eetclub van Saskia Noort zit vol met Thuisblijfmoeders en Wahms.

Hoewel Saskia Noort hier niet de nadruk oplegt biedt het boek daardoor een herkenbare blik in het leven van vrouwen die moeder zijn. De Eetclub is een spannende psychologische thriller, met een moord en verrassende, bevredigende ontknoping.

Als je van de boeken van Amerikaanse schrijfster Joy Fielding houdt vind je dit boek ook vast leuk.

De Eetclub: waar gaat het over?


Evert Struyck, gelukkig getrouwd, vader van twee kinderen en succesvol zakenman, drogeert op een koude winternacht zijn vrouw en kinderen, drinkt een fles wodka leeg en steekt vervolgens zijn huis in brand. Zijn vrouw Babette en hun kinderen weten ternauwernood te ontsnappen, hijzelf komt te overlijden.

Dingen leken mooier dan ze waren


Hun vriendenclub is geschokt en verbijsterd. Maar wanneer hun vriendin Karin Babette en haar kinderen opvangt, komt zij spoedig tot de ontdekking dat de onderlinge vriendschappen binnen hun eetclub niet zo onvoorwaardelijk zijn als ze eerst leken. Wanneer andere vriendinnen bij onwaarschijnlijke ongelukken betrokken raken, wordt langzaam maar zeker duidelijk dat er meerdere personen zijn die belang hebben gehad bij de dood van Evert...

Trailer De Eetclub


De Eetclub is inmiddels verfilmd. Hieronder de trailer.


Conclusie over De Eetclub


Behalve dat het een psychologische thriller is, biedt De Eetclub ook een herkenbaar kijkje in het leven van moderne ouders. Dat maakt dit boek leuk leesvoer!

Praktische informatie over De Eetclub


De Eetclub is voor 12,50 te koop bij bol.com


View Post

Lust ik lekker toch niet: sprookjes en recepten


Wist jij dat sneeuwwitje van witlof houdt en heerlijk kookt met de paddestoelen die de dwergen uit het bos meebrengen?

En dat Assepoester pompoensoep maakt van het vruchtvlees van de uitgeholde pompoen, die later in een koets verandert?

In het boek Lust ik lekker toch niet van Saskia Masselink staan vijf smakelijke eet- en kooksprookjes.

Het is het eerste boek van Suzanne Verbeek. Saskia Masselink illustreerde meerdere kinderboeken en ook veel boekomslagen. Het boek is een succes: het tweede deel in de serie ‘Sprookjes om van te smullen’ is in de maak.

Lust ik lekker toch niet: wat kun je verwachten?


In de sprookjes bereiden de hoofdpersonen maaltijden, en wordt er goed en met smaak gegeten. Na elk sprookje vind je de recepten die in het sprookje bereid worden en nog enkele andere.

Eerste indruk van Lust ik lekker toch niet


Toen ik het boek voor het eerst bekeek sprak de vormgeving me direct aan. De illustraties bedekken de hele pagina en de tekst is erin opgenomen. De kleuren zijn diep en warm. De recepten die in het boek staan hebben klinkende namen als:


  • Dwergenhapjes van Sneeuwwitje
  • Lofjes met noten-honingkorstje
  • De gouden soep van Assepoester

Voorbeeld


Als sneeuwwitje aankomt in het huisje van de Zeven Dwergen heeft ze honger. Sneeuwwitje ziet in de keuken wat lofjes en daar is ze dol op. Ze maakt een heerlijke witlofschotel klaar. Als de dwergen thuiskomen ruikt het heerlijk in de keuken en samen smullen ze ervan.

Op deze manier worden de gerechten en het klaarmaken en smullen ervan in de sprookjes verwerkt. Suzanne Verbeek heeft de sprookjes op deze wijze herschreven om haar eigen kinderen de groenten te laten eten die ze niet zo graag lusten. Zo van: ‘Als roodkapje het eet dan eet ik het ook.’ Dat werkte bij haar eigen kinderen en ook bij andere kinderen bleek deze methode succesvol te zijn.

Groentes aantrekkelijk gemaakt voor kinderen


De recepten in het kookboek zijn vindingrijk, en ze nodigen uit tot het klaarmaken ervan. Met een speciale bereidingswijze wordt geprobeerd de groenten aantrekkelijk te maken voor kinderen. In een spruitjesschotel wordt bijvoorbeeld room en sinaasappel verwerkt, en paprika wordt ontveld en gepureerd in flensjes gestopt.

Veel recepten spreken me aan, zoals 'Tomatenbeignets': een soort koekjes gemaakt van o.a. aardappel, (zongedroogde)? tomaten en polenta en van een recept als 'Kip met sinaasappelsaus' krijg ik ook trek.

Leeftijdsgroep Lust ik lekker toch niet


In het boek staat niet voor welke leeftijdsgroep het bedoeld is. Ik denk dat “Lust ik lekker toch niet” geschikt is voor kinderen vanaf een jaar of 5 a 6. Het enige wat ik eigenlijk mis in dit boek is een voorwoord van de schrijfster zelf. Ik heb de uitgever benaderd om te weten te komen wat de schrijfster precies bewogen heeft tot het maken van dit boek. Je zou kunnen zeggen dat het voor de hand ligt wat de schrijfster met het boek voor ogen heeft gehad, maar ik had het toch leuk gevonden om dat in een voorwoord te lezen.

Conclusie over Lust ik lekker toch niet


Al met al is dit boek een aanrader. Het is een leuke vondst om sprookjes en recepten op deze wijze te combineren. De recepten zijn goed, precies omschreven en verrassend. Zeker een aanwinst voor mensen die van koken houden en het leuk vinden hun kinderen daarbij te betrekken. En wie weet is dit een manier om spelenderwijs de kinderen te bewegen tot het eten van meestal niet zo geliefde zaken als witlof, spruitjes en paprika!

Praktische informatie over Lust ik lekker toch niet


Lust ik lekker toch niet is voor 13,50 te koop bij bol.com.

View Post

Momzilla's

Op basis van onderwerp en titel zou je Momzilla's van Jill Kargman onder het genre 'Momlit' scharen, maar Momzilla'sleest meer als een studie culturele antropologie.
Niet zozeer het verhaal staat centraal als wel het leven als moeder in de stad New York. En dat is maar goed ook, want het verhaal is flinterdun.

Momzilla's: de plot


Thuisblijfmoeder verhuist van San Francisco naar New York en moet daar haar draai vinden. Gooi daar wat lichte echtelijke perikelen bij, een oude liefde en voila, je hebt een momlit boek. Wat dit boek de moeite waard maakt is de blik in het leven van rijke moeders uit New York, en die is werkelijk verbazingwekkend.

Momzilla's: kijkje in het leven van rijke moeders in NY


Kinderen moeten al worden opgegeven voor peuterspeelzaal als je net zwanger bent, en als je kind niet op de juiste prestigieuze peuterspeelzaal komt verwoest dat zijn latere kansen op een goede school en dus toekomst! Grootouders geven hun kleinkinderen heuse draaimolens cadeau voor hun verjaardag, en kinderfeestjes worden gegeven in hotel met zo'n 200 genodigden! En hoofdpersoon Hannah en haar man willen een huis kopen in New York, maar kampen met een erg beperkt budget: slechts anderhalf miljoen! De gemiddelde prijs ligt namelijk rond de vier a vijf miljoen

Veel stereotypes in Momzilla's 


'Eigenlijk was ze de vleesgeworden supermama, maar niet op die weerzinwekkende provinciaalse voetbalmoeder-manier. Ze droeg geen 'mamaspijkerbroek' met plooi, zoals de aseksuele, minibusjes rijdende, overschalen hanterende vrouwen met nieuwslezeressenkapsels in reclamespotjes.'
of
'Daar zat ze, volmaakt als altijd, in een plooirok, schoenen met lage hakjes, een witte blouse en een luiertas van Vuitton.'

Sommige moedertypes vond ik wat vreemd: zoals een moeder die haar kinderen fulltime laat verzorgen door een nanny, maar wel anderhalf jaar borstvoeding geeft. Dat lijkt me niet bij elkaar te kloppen, maar misschien heeft dat met mijn eigen stereotypes te maken!

Momzilla's: Thuisblijfmoeders vs. Moeders met baan


Volgens Jill Kargman is er een strijd tussen Thuisblijfmoeders en Moeders met een baan:
'Ik heb het over epische zwaardgevechten, het misselijkmakende gewelddadige, met vitriool overgoten alles-of-niets gevecht tussen de ergste aller aartsvijanden: de werkende moeders en de thuismoeders.'

Thuisblijfmoeders in Momzilla's: zeer onsympathiek!


De Thuisblijfmoeders in Momzilla's zijn zeer onsympathiek, ze roddelen, scheppen op over hun kinderen en steken elkaar gerust een mes in de rug. Jill legt een verband tussen het personeel dat deze Thuisblijfmoeders hebben en hun gedrag:
'Ik wist dat Bee's vriendinnen, ondanks hun duidelijke gebrek aan kennis van de werking van het DNA, ongetwijfeld allemaal intelligent waren. Ze verveelden zich alleen. Thuismoeder zijn is hard werken, waarschijnlijk harder dan de gemiddelde baan. Maar deze vrouwen kwamen om in het personeel en ik vermoedde dat ze langzaam doodgingen van verveling.'

Ook hoofdpersoon Hannah worstelt soms met haar thuisblijfmoederschap. Dan verlangt ze naar meer intellectuele uitdaging, maar gaat dan ook uit van het volgende principe: 'Ik dacht aan wat Josh een keer wijselijk had gezegd toen ik helemaal kapot was na een lange dag met Violet, 'Of je betaalt nu, of je krijgt de rekening later gepresenteerd.'
Dit trof principe trof mij, en ga ik zelf zeker onthouden, als ik eens een zware dag heb!

Momzilla's: leest makkelijk weg, maar wel heel Amerikaans



Jill Kargman schrijft in een toegankelijke stijl, maar het boek is wel overduidelijk Amerikaans, met veel culturele referenties die niet iedere Nederlandse moeder zal herkennen. Zo gaat het over het geluid dat Miss Pac-Man maakt als ze sterft, de film Ice Storm, de winkel Pick-A-Bagel en de groep Spinal Tap. En dat allemaal op één willekeurige pagina.

Wat zijn nou eigenlijk Momzilla's? Zie reclame van Honig!



De term Momzilla's wordt geïntroduceerd door een oudere, degelijke kinderarts. 'Hoor eens. Je moet niet luisteren naar die maffe moeders hier in de buurt,' beval hij me. 'Ze verzinnen gewoon dingen om elkaar de loef af te steken. Het zijn echte Momzilla's.

Momzilla's zijn dus streberige, ambitieuze moeders die zeer kritisch en veroordelend zijn over hun collega moeders. Ze zijn zelfingenomen, materialistisch, egoïstisch en onsympathiek.

Nederlandse Momzilla's


Hieronder een Honi reclame met daarin een treffend voorbeeld van Nederlandse Momzilla's!

Al met al is Momzilla's best een leuk boek, en het leest makkelijk weg. En plotseling ziet Nederland er nog een stuk mooier uit!

Praktische informatie over Momzilla's 


Momzilla's is voor 11,50 te koop bij bol.com.
View Post

Nestblijvers


Anno 2018 blijven kinderen weer langer thuis wonen. Dat heeft verschillende oorzaken.

Een belangrijke verklaring is dat de relatie tussen ouder en kind gelijkwaardiger is geworden. Daardoor hebben kinderen minder te winnen door het huis te verlaten. Ze hebben al lekker veel vrijheid. Daarnaast is door de afschaffing van de studiefinanciering studeren duurder geworden. Veel jongeren blijven thuis wonen om kosten te besparen.

Maar in het boek Nestblijvers, blijven de kinderen wel heel lang thuis wonen : ) 

Nestblijvers


Toen ik het boek Nestblijvers las en bekeek, werd ik me ervan bewust dat ik ervan uitga dat op hun achttiende mijn kinderen het huis zullen verlaten. Het is in Nederland ook de norm dat kinderen het huis zullen verlaten. Maar in het boek Nestblijvers komen mensen aan het woord die het nest nooit hebben verlaten.


Nestblijvers: waar gaat het over?


Nestblijvers gaat over volwassenen die thuis wonen en is een prachtig boek om te lezen of alleen maar te bekijken. Het heeft prachtige, sfeervolle foto's van de woonomgeving van de 'nestblijvers', en daarnaast portretten van henzelf. De meeste nestblijvers wonen alleen in hun ouderlijk huis; hun ouders zijn inmiddels overleden. De jongste nestblijver was geloof ik 40+.

Zelfde interieur



Wat me vooral opviel is dat veel van de nestblijvers nog leven in hetzelfde interieur als hun ouders. Hetzelfde bankstel, hetzelfde dressoir, dezelfde sfeer. Ergens heeft het wel iets, om ergens zo te wortelen, dat je er altijd blijft.

Conclusie over Nestblijvers


Nestblijvers is echt een aanrader, helemaal voor moeders met concentratieproblemen: dan kijk je gewoon lekker naar de prachtige foto's!

Praktische informatie over Nestblijvers


Nestblijvers is voor slechts 5,- te koop bij bol.com. Het is namelijk 80% afgeprijsd. Dat verbaast me voor zo'n mooi boek! Ik vind Nestblijvers dan ook echt een koopje!


View Post
Previous PostOudere posts Homepage