Geen zin in mijn gezin


Toen ik hoorde over een boek met de opruiende, en politiek incorrecte titel Geen zin in mijn gezinhad ik er meteen zin in.

Op de achterflap las ik veelbelovend:

'De werknemer die overvallen wordt door een burn-out, mag vaak een tijdje thuisblijven en een poging doen om in afzondering eens rustig tot zichzelf te komen. Maar hoe gaat dat eigenlijk thuis? Vind je daar wel de rust waar je zo naar snakt?' 

Een retorische vraag waarop iedere moeder een welluidend: 'Nee!' zal antwoorden.

Mijn verwachtingen over Geen zin in mijn gezin


Ik begon aan Geen zin in mijn gezin, met de verwachting van een feest van herkenning en een stuk bevestiging, want stiekem heb ik ook wel eens geen zin in mijn gezin. Eindelijk een boek over moeders die altijd door moeten gaan tot aan het gaatje, en voor wie rust eigenlijk niet bestaat.

Want hoe kun je uitrusten in een gezin dat draaiende moet worden gehouden? En wat als je als moeder een burn-out krijgt? Hoe ga je daar dan mee om, en hoe houd je je staande?

Ja, het was met veel zin dat ik begon aan Geen zin in mijn gezin.

Geen baan, geen burn-out


Maar het boek gaat meer over een burn-out in het algemeen, dan over de burn-out van een moeder. En als het wel specifiek gaat over moeders, dan nadrukt Yolan Witterholt meerdere malen dat het vooral de moeders die baan en kind combineren zijn die het zo zwaar hebben dat ze een burn-out riskeren.

'Wie dweilt onophoudelijk met de kraan open? De moeder. En zeker de werkende moeder. (...) De vreugde van een nieuw leven is voor mij niet weggelegd, heb ik al geconstateerd, want er zijn voor werkende moeders weinig mogelijkheden tot drastische veranderingen.'

En in alle literatuur over burn-out die Yolan Witterholt bestudeerd heeft wordt een burn-out altijd gekoppeld aan een baan.

'Kon je vroeger als moeder van een groot gezin nog overspannen raken en je koffers pakken om naar een kliniek te vertrekken, de burn-out lijkt alleen weggelegd voor mensen met een betaalde baan.'

Uiteindelijk is Geen zin in mijn gezin vooral een persoonlijk verslag van een burn-out, van iemand die toevallig ook moeder is.

Geen zin in mijn gezin: persoonlijk verslag van een burn-out


Centraal staat Yolan Witerholts vraag hoe ze in vredesnaam burnt-out kon raken op een moment in haar leven dat alles op orde was. Informatieve hoofdstukken wisselt ze af met persoonlijke ervaringen, die lezen als een dagboek.

We lezen over de verschillende methodes van hulp die ze probeert, waaronder coaches, psychiaters, yoga en haptonomen. De hulpverleners komen er niet goed van af: geen een van hen helpt haar echt. En zijdelings komen natuurlijk ook haar gezin en partner voorbij. Het effect van de burn-out op haar relatie met haar partner wordt wat uitgebreider beschreven, maar het effect op haar relatie met de kinderen vond ik vrij summier.

Titel Geen zin in mijn gezin dekt lading niet


De titel Geen zin in mijn gezin lijkt mij daarom vrij toevallig gekozen, want eigenlijk gaat het hier weinig over. Wat dat betreft had de titel beter Op zoek naar antwoorden over een burn-out of zo kunnen heten.

Het boek leest wel lekker weg, en is in toegankelijke stijl geschreven.

En duidelijk is dat voor Thuisblijfmoeders een burn-out niet is weggelegd. Die moeten gewoon ouderwets overspannen worden.

Yolan Witterholt is moeder en stiefmoeder van 6 kinderen. Ze is docente op de school van journalistiek in Utrecht. Daarnaast is ze freelance tekstschrijfster.

Praktische informatie over Geen zin in mijn gezin


Geen in mijn gezin is voor 9,35 te koop bij bol.com.


View Post

Stromboli van Saskia Noort



Als Saskia Noort een nieuw boek heeft, dan lees ik die eigenlijk altijd wel.

Saskia Noorts boeken lezen in de regel makkelijk weg, en de verhalen zijn meestal best oké. Ze gaan vaak over ogenschijnlijk gelukkige stellen, meestal met kinderen, en wat achter de mooie facade schuilgaat.

Stromboli vond ik qua sfeer en stijl lijken op Saskia Noorts andere boeken.

Maar er is één groot verschil: het is geen thriller! Geen vraag: 'Wie heeft het gedaan?' of cliffhangers. Stromboli is meer een psychologische roman.

Stromboli: waar gaat het over?


Stromboli vertelt het verhaal van Sara. We leren Sara kennen als ze de hond uitlaat, en meteen wordt duidelijk dat ze niet gelukkig is. Sara is ongelukkig in haar huwelijk met Karel, en de avond ervoor heeft hij geprobeerd haar te slaan. Dat was voor haar de druppel, en tegelijkertijd het duwtje in de rug dat ze nodig had om hun huwelijk te beeindigen.

Sara en Karel zijn een succesvol schrijversechtpaar met twee kinderen. Aan de buitenkant ziet het er allemaal goed uit.

Maar Sara is op haar 15-de verkracht door haar buurjongen, en dit heeft impact op haar hele leven. Haar man Karel verwijt haar regelmatig dat ze een deel van zichzelf voor hem afsluit. En uit het verhaal blijkt dat dit komt door die verkrachting.

Stromboli bestaat uit 2 delen


Het boek bestaat feitelijk uit 2 delen:

  • Het eerste deel speelt zich af in het dorp waar Sara en Karel wonen, en rondom hun huis, tuin en keuken leven.
  • Het tweede speelt zich af op het Italiaanse vulkaaneiland Stromboli. Sara gaat daar naar toe voor één of andere therapeutische week.

Stromboli: kijkje in het hoofd van een vrouw


Als je me zou vragen wat er eigenlijk gebeurt in Stromboli dan is het antwoord: niet zoveel. Maar dat vind ik wel fijn, want ik houd helemaal niet van boeken vol avonturen, mysteries en allerlei gebeurtenissen. 

Stromboli gaat eigenlijk vooral over de zieleroerselen van Sara.

Hoe zij zich voelt, over haar twijfels over zichzelf, haar huwelijk, haar verlangen naar haar kinderen, woede op haar man Karel, schuldgevoelens, schaamte over de verkrachting, minachting, weerzin tegen de goeroe die strooit met termen als 'Adem naar je handen' en dergelijke.

Verkrachting


Sara's verkrachting loopt als een rode draad door het hele verhaal. De gevolgen van de verkrachting zijn elke dag voelbaar voor Sara. Tijdens de therapeutische week ontmoet ze Hans die misbruikt is door zijn gymleraar. Bij Hans lukt het Sara om zich voor het eerst van haar leven open te stellen. Maar Hans heeft zelf ook heel veel issues...

Ontwikkeling


Sara ontwikkelt zich als persoon wel degelijk. Aan het eind van het verhaal staat ze steviger in haar schoenen, hoewel het de vraag is of dit door de therapeutische week komt. Dat ze veranderd is, blijkt uit het feit dat ze voor het eerst in haar leven anderen over haar verkrachting verteld.

Stromboli: spiegel van onze tijd


Net als het boek Huisje, boompje, beest weerspiegelt Stromboli het gemiddelde leven van succesvolle veertigers. Ik vind het een akelig beeld! Bijna iedereen is ongelukkig, gaat vreemd en is onbetrouwbaar. Vrienden laten elkaar in de steek, en hun hele leven is één groot cliché.

Als voorbeeld een citaat uit Stromboli:

'In ons dorp volgen de scheidingen elkaar in snel tempo op. Meestal gaat het zo: man gaat vreemd met een jongere kloon van vrouw, wordt betrapt met dank aan het roddelcircuit of zijn mobiele telefoon, wordt op straat gegooid en maakt na een bittere vechtscheiding nieuwe kinderen met de kloon. Eens in de paar jaar vindt er een totale relatieverschuiving plaats, als of iemand alle stellen in een centrifuge heeft gegooid en ze er allemaal gehusseld uit komen.'

Als ik zo'n boek lees dan ben ik blij dat ik tenminste niet in een Vinex-wijk woon, maar op het Achterhoekse platteland. Want zoals de personen in dit soort boeken wil ik beslist niet zijn. Het riep bij mij herinneringen op aan een uitspraak van Wim Sonneveld:

'Ik dacht als dat mijn schoonzoon moet worden, dan verhang ik me op een mooie zondagmorgen in het Amsterdamse Bos.'

Waarbij schoonzoon in dit geval zo'n ongelukkige, cliché veertiger is.

Stromboli: autobiografische elementen


Stromboli bevat diverse autobiografische elementen. Wie wel eens over Saskia Noort heeft gelezen, of haar columns leest, zal weten dat zij zelf ooit ook verkracht is. Ook bij de emoties van Sara rondom de echtscheiding herkende ik soms dingen die Saskia Noort wel eens over haar scheiding heeft gezegd in de media.

Stromboli: sex


In Stromboli zitten diverse sex scènes. Ik vond ze vrij plat en functioneel beschreven, met veel schuttingtaal. Dus ondanks de sex scènes zou ik Stromboli beslist géén erotische roman noemen.

Stromboli: kritische kijk op de therapeutische industrie


Ik denk dat veel mensen die wel eens hebben meegedaan aan een vorm van groepstherapie veel herkenden van de beschrijvingen van het therapeutische groepsproces waaraan Sara meedoet. Ik deed ooit mee aan een kennismakingsweekend voor een opleiding aan het Riekje Boswijck Instituut en herkende veel elementen.

Het kijkje dat Saskia Noort geeft op dit type hulpverlening is niet bepaald vleiend. Ook hier houdt ze de lezer weer een ongemakkelijke spiegel voor. Hoe cliché wil je zijn....

Mijn conclusie over Stromboli


Stromboli las makkelijk weg. Er is 1 duidelijke hoofdpersoon, en geen irritante tijdsprongen. Hier dus geen problemen van onthouden wie ook alweer wie is.

Hoewel het makkelijk wegleest, is het geen makkelijke kost. Eerlijk gezegd vond ik het best een deprimerend boek. Iedereen was zo ongelukkig! En het is allemaal zo cliché.

Al met al geef ik Stromboli daarom een 7 vanwege het makkelijke lezen, maar niet hoger omdat ik het deprimerend vond.

Saskia Noort over Stromboli


Praktische informatie over Stromboli

Stromboli van Saskia Noort is voor 19,99 te koop bij bol.com.


View Post

Inez en zo van Esther Waij

Inez is thuisblijfmoeder, maar niet om voor haar dochter van 13 te zorgen. Daar heeft ze gelukkig personeel voor. Zo heeft Inez haar handen vrij om te winkelen, te sporten, cosmetische behandelingen te ondergaan en nog wat meer te winkelen.

Inez en zo: het verhaal

Inez en haar man Oscar hebben een duidelijke taakverdeling: hij verdient het geld en Inez geeft het uit. Samen met haar dochter Jos (13) noemen ze hem vertederd 'Pap de flappentap'. Inez is een gelukkige thuisblijfmoeder, tot op een kwade vrijdag ze nonchalant een vraag stelt aan haar man Oscar. Een vraag die ze regelmatig stelt, en waarvan ze het antwoord al denkt te kennen: 'Ben je gelukkig?'

Verlaten door haar man

Tot Inez' ongeloof en schrik antwoordt Oscar 'Nee,' en voegt hij er nog aan toe dat hij wil scheiden. In no time heeft hij een goedkope woning voor Inez en hun dochter geregeld en is haar luxeleven abrupt voorbij.
Plotseling moet Inez voor zichzelf en haar dochter zorgen, terwijl ze tegelijkertijd worstelt met alle emoties en gedachten rondom deze donderslag bij heldere hemel. Als dan ook nog blijkt dat Oscar een nieuwe vriendin heeft, die zwanger is, slaan bij Inez de stoppen door.
Wat volgt is een heftig rouwproces, waarin Inez keurig alle fases doorloopt van ontkenning, woede en uiteindelijk aanvaarding. Maar woede voert de boventoon! Esther Waij noemt het boek zelf 'tragikomisch'. Hoewel het verhaal op zich wel tragisch is, vond ik het boek zeker niet uitgesproken komisch.

De woede spat van de bladzijden

Inez' woede spat gewoon van de bladzijden:
'Het ei in mijn keel barstte open. Het rotte wit deed me kokhalzen, de schaal sneed in mijn stembanden, rauw schold ik z'n huid vol, gele haat kolkte over hem heen. Dat we helemaal niet uit elkaar waren omdat hij zo nodig vrij moest zijn. Dat we uit elkaar waren omdat hij zo nodig vrij moest zijn. Dat we uit elkaar waren omdat hij, de vieze vuile klootzak, zich had laten vangen door een ander.'

Man verlaat vrouw voor vriendin in nieuw jasje

Het is de rauwheid waarmee Esther Waij Inez' gevoelens beschrijft die haar vertelling van het eeuwenoude thema 'Man verlaat vrouw voor vriendin' onderscheidt van andere chicklit.
Esther Waijs schrijfstijl is soms poëtisch, soms experimenteel en soms verwarrend. Het gebruik van verschillende lettertypes en lay-out ondersteunt de inhoud: als Inez' heel boos is, wordt dat bijvoorbeeld weerspiegelt in het lettertype en de vorm.
Bijvoorbeeld:

Inez en zo: niet makkelijk leesbaar

Ik vond het boek vrij moeilijk leesbaar: gedachten volgen niet altijd de grammatica en syntax regels van de Nederlandse taal. En Inez' gedachten zijn vaak ontredderd en emotioneel. Hoewel Esther Waijs stijl Inez emoties goed weergeeft, vond ik het niet prettig lezen. Ook de fragmentarische opbouw is even wennen.
Ik moest in het begin echt even doorbijten, maar op een gegeven moment was mijn interesse toch gewekt, en was ik benieuwd hoe het verder zou gaan met Inez. Een paar fragmenten zijn gewijd aan Inez' dochter Jos, haar buurvrouw Debbie, en de nieuwe vriendin van Inez' man: Judith. Deze zijn in dezelfde stijl geschreven, en geven welkome informatie over hun beleving. Maar omdat het maar zo'n 2 a 3 fragmenten zijn, voegen ze eigenlijk weinig toe. Het is te weinig om deze personen echt te leren kennen.
En wat er in Oscar omgaat komt de lezer niet te weten. Van mij hadden de karakters wel wat meer uitgediept mogen worden.

Inez en zo: anders dan anders

Het standaard protocol in dit soort boeken is dat de verlaten vrouw een make-over krijgt, een nieuwe baan, en vervolgens zeer gelukkig en succesvol wordt. Uiteraard krijgt haar ex dan spijt, maar dan is het te laat! Wraak is dan zoet. Noem me kleinzielig, maar ik lees graag hoe gerechtigheid geschied!
Maar halverwege het boek begon ik me af te vragen wanneer het tij in Inez' leven eindelijk zou keren. Haar sollicitatie mislukte, haar eigen bedrijf kwam maar niet van de grond, en de problemen met haar dochter werden eerder erger, dan beter.
Toch maakt Inez wel een ontwikkeling door: is ze in het begin volkomen ontredderd en beheerst door woede, in de loop van het boek accepteert ze de situatie en wordt rustiger.

Inez en zo: hoe loopt het af?

Maar het boek eindigt zonder happy end. Geen idee hoe het verder zal gaan: komt het goed met Inez' dochter? Zal haar bedrijf succesvol worden? Hoe ontwikkelt haar relatie met Oscar zich? Wat zal er gebeuren als Oscars liefdesbaby wordt geboren?

Inez als Thuisblijfmoeder

Het boek trok mijn aandacht omdat het om een thuisblijfmoeder ging die werd verlaten door haar man, met alle financiële consequenties van dien. De overheid hamert immers steeds op financiële onafhankelijkheid van vrouwen. Ik was benieuwd hoe Inez, als thuisblijfmoeder, dit ging oplossen. Maar het boek gaat eigenlijk weinig over Inez als thuisblijfmoeder: het gaat vooral over Inez als verlaten vrouw en de emoties die dat met zich meebrengt.
Al met al vond ik dat Esther Waij een bekend verhaal in een nieuw jasje had gegoten, maar persoonlijk vond ik de oude jas fijner lezen en bovendien bevredigender. Inez en zo is het romandebuut van Esther Waij. Esther schrijft scenario's voor film en televisie (zoals Baantjer, IC, Costa! en Zoop)
Als ik het boek een rapportcijfer moest geven zou het een 7 worden, vanwege de originele stijl en vormgeving.

Praktische informatie over Inez en zo

Inez en zo is voor 10,99 te koop bij bol.com.

Meer weten over Inez en zo?

Interview met Esther Waij
View Post

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor


Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor gaat over ouder worden, over vrouw en moeder zijn. En over moederen. Moederen over je kind, en moederen over je moeder.
En terwijl moederen over je kind natuurlijk is, is moederen over je moeder beladen en vol met tegenstellingen. Het is deze tegenstelling die de titel van het boek zo voortreffelijk weergeeft, en die mij naar dit boek deed grijpen.
Ik vind het boek een echte aanrader voor vrouwen en moeders, als blik in onze toekomst en als herkenning van de issues waarmee vele vrouwen te maken zullen krijgen.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: het verhaal


Heleen en haar man Peter runnen een kwekerij in Noord-Holland, en samen hebben ze twee kinderen. Heleen is bijna vijftig en komt in de menopauze, iets waar ze regelmatig aan wordt herinnerd door onaangename opvliegers.

Hersenbloeding


Dan krijgt Heleens moeder een hersenbloeding en kan niet meer goed praten en voor zichzelf zorgen. Plotseling moet Heleen voor haar moeder zorgen, i.p.v. andersom. De hersenbloeding is zo ernstig dat Heleens moeder nooit meer zelfstandig zal kunnen wonen en moet worden opgenomen in een verpleeghuis.

Heleen vindt het idee dat ze haar moeder bij haar in huis zou kunnen nemen een afschuwelijke gedachte, en iets dat ze wil vermijden. Tegelijkertijd vindt ze het vreselijk om haar moeder zo ongelukkig te zien.
Het verhaal wordt door Heleen verteld in retrospect.

En nu zit ik hier, en schrijf steeds priegeliger in mijn schrift. Je wilt per slot van rekening begrijpen hoe bepaalde dingen hebben kunnen gebeuren, en door er dag in, dag uit woorden voor te zoeken lukt dat misschien.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: rode draad


Gedurende het verhaal zijn er zo nu en dan kleine opmerkingen waaruit blijkt dat Heleen dit verhaal ergens anders dan 'thuis' zit te schrijven. In de loop van het verhaal dacht ik eerst dat ze in een psychiatrische inrichting zat, en later zelfs in de gevangenis voor de moord op haar moeder.

Thrillerachtig element


Dit geeft het boek soms een thrillerachtig element: wat is er ooit gebeurd tussen Heleen en haar moeder dat hun relatie zo slecht is. En wat is er precies gebeurd op het moment dat Heleen haar verhaal aan ons doet?

Geen zin in sex


Naast deze thrillerachtige rode draad, is er ook een draadje over Heleens uitgebluste libido, en de daaruit voortvloeiende zoektocht naar glijmiddel. Het boek eindigt zelfs met een advertentie voor Bioclin Lubricare.
Uiteindelijk blijkt ze haar verhaal te doen vanaf een cruiseschip, samen met haar man Peter. Het schrijven van haar verhaal heeft haar gelouterd en rust gebracht, maar tegelijkertijd blijft het 'probleem' van haar moeder bestaan.
Ik wil er nog niet aan denken, maar als we thuiskomen zullen we vroeg of laat mijn moeder moeten verhuizen.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: relatie moeder - kind


De relatie tussen Heleen en haar moeder is moeizaam en beladen doordat Heleen als kind een gloeiend heet strijkijzer op haar huid heeft gekregen als gevolg van onbesuisd gedrag van haar moeder. Heleen heeft het gevoel dat haar moeder er nooit voor haar was als ze haar nodig had.
Roep de ridders, haal de helden. Dat zei mijn moeder vroeger altijd tegen Francien en mij als er iets gebeurde waartegen we geen verweer hadden. Een gekoesterde hamster die doodging. Een scheur in je lievelingsblouse. (...) Roep de ridders, roep niet mij.
Toch is het juist de gedachte aan haar moeder die Heleen van een even onbezonnen als misdadige daad weerhoudt: ze slaat bijna een grote glazen vissenkom aan gruzelementen op het hoofd van de man op wie haar dochter verliefd is

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: levensloop van een vrouw


Dit boek schetst een beeld van het leven en de levensloop van een vrouw.
  • Als puberende dochter
  • Als moeder van een dochter wiens lichaam en leven juist beginnen te ontluiken, als het jouwe in de menopauze gaat. 
  • En dan het leven als vrouw van 70+.
De 70+ generatie zien we in de persoon van Heleens moeder en haar de buurvrouw, Elly. Elly adviseert Heleen bijvoorbeeld om laagjes te gaan dragen i.v.m. de opvliegers, zodat ze wat kan uittrekken als ze er weer één heeft.
Je gezicht is drijfnat, Heleen.Opvliegers, zei ik.Dan ben je er ook vroeg bij, zei ze, maar laat mij je een tip geven, je moet je anders kleden, laagjes, dat is de oplossing, een vest kan hups aan en uit, dat geeft meteen verlichting, dus leer dit van mij: trek iets anders aan dan zo'n coltrui.

Heleen als moeder voor haar dochter


Heleen als moeder vond ik erg herkenbaar in haar bezorgdheid en haar verlangen haar dochter een gelukkig leven te geven. Zo organiseert Heleen een groot verjaardagfeestje voor Lizzie waarbij ze het halve dorp heeft uitgenodigd.
Terwijl ik gevulde eieren op een schaal schikte, kwam Peter te voorschijn, en met hem ons verschil van mening. Hij vond het geen goede zet dat ik onze kennissen had opgetrommeld. Zo ontsloegen we Lizzy van de taak zelf mensen voor haar feestje te vragen. Maar ik had nu eenmaal het idee gehad dat het dan een saaie, stille dag zou worden die niet positiefs voor haar zelfvertrouwen zou betekenen.
en
De jarige liep non-stop de keuken in en uit, als iemand die opwas van de zenuwen. Je maakte veel te veel eten, zei ze telkens. Dat doe ik omdat er ontzettend veel mensen die het leuk vinden om jou te komen feliciteren, zei ik. (O, die opgeschroefde toon.)

Heleen als moeder voor haar moeder


"Ga jij even een bordje pakken, moeder? Mevrouw van Dam keek begerig naar de banaan. De dochter bukte zich: Als jij nog een bordje en een mes haalt, dan snij ik hem voor je in plakjes. Anders verslik je je weer."

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: humoristisch en tragisch tegelijk


Het boek leest gemakkelijk en is humoristisch. Deels door de stijl maar, wrang genoeg, ook door de gebeurtenissen en de tragische taalfouten van Heleens moeder. Terwijl Heleens moeder haar best doet iets te vertellen schiet je als lezer soms onvermijdelijk in de lach door de dingen die ze zegt of doet.
Bij de aanblik vouwde mevrouw van Dam prompt haar handen en begon met de monotone stem van levenslange gewenning luidop te bidden: Kom Heilige Geest, en zend mij een straal van uw licht.
Mijn moeder luisterde met open mond toe. Ze was zichtbaar onder de indruk. Ze stootte me aan.Hoopvol fluisterde ze: Zou hij voor mij ook nog wat kunnen bezwemmen? Getroffen zei ik: Ach, mama. Vraag het hem maar. (...)
Abrupt kneep ze haar ogen dicht en riep vurig: "Kom Geilig Beest, en zend me een schicht van uw taal."
In de wachtkamer terwijl Heleen en haar moeder wachten op een hersenscan:
Op zonderling kwieke wijze kwam ze overeind, liep naar de balie, stak haar hand in de vissenkom en had de goudvissen te pakken voordat ik kon ingrijpen. Met een pets sloeg ze eerst de ene en daarna de andere op het houten blad. Zo, zei ze tevreden, helemaal zonder botjes.

Praktische informatie over Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor is voor 7,95 te koop bij bol.com.
View Post

De eetclub


De Eetclub was destijds het tweede boek van Saskia Noort. Het was heel succesvol en werd zelfs verfilmd.

Thuisblijfmoeders en wahms


Het boek De Eetclub van Saskia Noort zit vol met Thuisblijfmoeders en Wahms.

Hoewel Saskia Noort hier niet de nadruk oplegt biedt het boek daardoor een herkenbare blik in het leven van vrouwen die moeder zijn. De Eetclub is een spannende psychologische thriller, met een moord en verrassende, bevredigende ontknoping.

Als je van de boeken van Amerikaanse schrijfster Joy Fielding houdt vind je dit boek ook vast leuk.

De Eetclub: waar gaat het over?


Evert Struyck, gelukkig getrouwd, vader van twee kinderen en succesvol zakenman, drogeert op een koude winternacht zijn vrouw en kinderen, drinkt een fles wodka leeg en steekt vervolgens zijn huis in brand. Zijn vrouw Babette en hun kinderen weten ternauwernood te ontsnappen, hijzelf komt te overlijden.

Dingen leken mooier dan ze waren


Hun vriendenclub is geschokt en verbijsterd. Maar wanneer hun vriendin Karin Babette en haar kinderen opvangt, komt zij spoedig tot de ontdekking dat de onderlinge vriendschappen binnen hun eetclub niet zo onvoorwaardelijk zijn als ze eerst leken. Wanneer andere vriendinnen bij onwaarschijnlijke ongelukken betrokken raken, wordt langzaam maar zeker duidelijk dat er meerdere personen zijn die belang hebben gehad bij de dood van Evert...

Trailer De Eetclub


De Eetclub is inmiddels verfilmd. Hieronder de trailer.


Conclusie over De Eetclub


Behalve dat het een psychologische thriller is, biedt De Eetclub ook een herkenbaar kijkje in het leven van moderne ouders. Dat maakt dit boek leuk leesvoer!

Praktische informatie over De Eetclub


De Eetclub is voor 12,50 te koop bij bol.com


View Post

Lust ik lekker toch niet: sprookjes en recepten


Wist jij dat sneeuwwitje van witlof houdt en heerlijk kookt met de paddestoelen die de dwergen uit het bos meebrengen?

En dat Assepoester pompoensoep maakt van het vruchtvlees van de uitgeholde pompoen, die later in een koets verandert?

In het boek Lust ik lekker toch niet van Saskia Masselink staan vijf smakelijke eet- en kooksprookjes.

Het is het eerste boek van Suzanne Verbeek. Saskia Masselink illustreerde meerdere kinderboeken en ook veel boekomslagen. Het boek is een succes: het tweede deel in de serie ‘Sprookjes om van te smullen’ is in de maak.

Lust ik lekker toch niet: wat kun je verwachten?


In de sprookjes bereiden de hoofdpersonen maaltijden, en wordt er goed en met smaak gegeten. Na elk sprookje vind je de recepten die in het sprookje bereid worden en nog enkele andere.

Eerste indruk van Lust ik lekker toch niet


Toen ik het boek voor het eerst bekeek sprak de vormgeving me direct aan. De illustraties bedekken de hele pagina en de tekst is erin opgenomen. De kleuren zijn diep en warm. De recepten die in het boek staan hebben klinkende namen als:


  • Dwergenhapjes van Sneeuwwitje
  • Lofjes met noten-honingkorstje
  • De gouden soep van Assepoester

Voorbeeld


Als sneeuwwitje aankomt in het huisje van de Zeven Dwergen heeft ze honger. Sneeuwwitje ziet in de keuken wat lofjes en daar is ze dol op. Ze maakt een heerlijke witlofschotel klaar. Als de dwergen thuiskomen ruikt het heerlijk in de keuken en samen smullen ze ervan.

Op deze manier worden de gerechten en het klaarmaken en smullen ervan in de sprookjes verwerkt. Suzanne Verbeek heeft de sprookjes op deze wijze herschreven om haar eigen kinderen de groenten te laten eten die ze niet zo graag lusten. Zo van: ‘Als roodkapje het eet dan eet ik het ook.’ Dat werkte bij haar eigen kinderen en ook bij andere kinderen bleek deze methode succesvol te zijn.

Groentes aantrekkelijk gemaakt voor kinderen


De recepten in het kookboek zijn vindingrijk, en ze nodigen uit tot het klaarmaken ervan. Met een speciale bereidingswijze wordt geprobeerd de groenten aantrekkelijk te maken voor kinderen. In een spruitjesschotel wordt bijvoorbeeld room en sinaasappel verwerkt, en paprika wordt ontveld en gepureerd in flensjes gestopt.

Veel recepten spreken me aan, zoals 'Tomatenbeignets': een soort koekjes gemaakt van o.a. aardappel, (zongedroogde)? tomaten en polenta en van een recept als 'Kip met sinaasappelsaus' krijg ik ook trek.

Leeftijdsgroep Lust ik lekker toch niet


In het boek staat niet voor welke leeftijdsgroep het bedoeld is. Ik denk dat “Lust ik lekker toch niet” geschikt is voor kinderen vanaf een jaar of 5 a 6. Het enige wat ik eigenlijk mis in dit boek is een voorwoord van de schrijfster zelf. Ik heb de uitgever benaderd om te weten te komen wat de schrijfster precies bewogen heeft tot het maken van dit boek. Je zou kunnen zeggen dat het voor de hand ligt wat de schrijfster met het boek voor ogen heeft gehad, maar ik had het toch leuk gevonden om dat in een voorwoord te lezen.

Conclusie over Lust ik lekker toch niet


Al met al is dit boek een aanrader. Het is een leuke vondst om sprookjes en recepten op deze wijze te combineren. De recepten zijn goed, precies omschreven en verrassend. Zeker een aanwinst voor mensen die van koken houden en het leuk vinden hun kinderen daarbij te betrekken. En wie weet is dit een manier om spelenderwijs de kinderen te bewegen tot het eten van meestal niet zo geliefde zaken als witlof, spruitjes en paprika!

Praktische informatie over Lust ik lekker toch niet


Lust ik lekker toch niet is voor 13,50 te koop bij bol.com.

View Post

Momzilla's

Op basis van onderwerp en titel zou je Momzilla's van Jill Kargman onder het genre 'Momlit' scharen, maar Momzilla'sleest meer als een studie culturele antropologie.
Niet zozeer het verhaal staat centraal als wel het leven als moeder in de stad New York. En dat is maar goed ook, want het verhaal is flinterdun.

Momzilla's: de plot


Thuisblijfmoeder verhuist van San Francisco naar New York en moet daar haar draai vinden. Gooi daar wat lichte echtelijke perikelen bij, een oude liefde en voila, je hebt een momlit boek. Wat dit boek de moeite waard maakt is de blik in het leven van rijke moeders uit New York, en die is werkelijk verbazingwekkend.

Momzilla's: kijkje in het leven van rijke moeders in NY


Kinderen moeten al worden opgegeven voor peuterspeelzaal als je net zwanger bent, en als je kind niet op de juiste prestigieuze peuterspeelzaal komt verwoest dat zijn latere kansen op een goede school en dus toekomst! Grootouders geven hun kleinkinderen heuse draaimolens cadeau voor hun verjaardag, en kinderfeestjes worden gegeven in hotel met zo'n 200 genodigden! En hoofdpersoon Hannah en haar man willen een huis kopen in New York, maar kampen met een erg beperkt budget: slechts anderhalf miljoen! De gemiddelde prijs ligt namelijk rond de vier a vijf miljoen

Veel stereotypes in Momzilla's 


'Eigenlijk was ze de vleesgeworden supermama, maar niet op die weerzinwekkende provinciaalse voetbalmoeder-manier. Ze droeg geen 'mamaspijkerbroek' met plooi, zoals de aseksuele, minibusjes rijdende, overschalen hanterende vrouwen met nieuwslezeressenkapsels in reclamespotjes.'
of
'Daar zat ze, volmaakt als altijd, in een plooirok, schoenen met lage hakjes, een witte blouse en een luiertas van Vuitton.'

Sommige moedertypes vond ik wat vreemd: zoals een moeder die haar kinderen fulltime laat verzorgen door een nanny, maar wel anderhalf jaar borstvoeding geeft. Dat lijkt me niet bij elkaar te kloppen, maar misschien heeft dat met mijn eigen stereotypes te maken!

Momzilla's: Thuisblijfmoeders vs. Moeders met baan


Volgens Jill Kargman is er een strijd tussen Thuisblijfmoeders en Moeders met een baan:
'Ik heb het over epische zwaardgevechten, het misselijkmakende gewelddadige, met vitriool overgoten alles-of-niets gevecht tussen de ergste aller aartsvijanden: de werkende moeders en de thuismoeders.'

Thuisblijfmoeders in Momzilla's: zeer onsympathiek!


De Thuisblijfmoeders in Momzilla's zijn zeer onsympathiek, ze roddelen, scheppen op over hun kinderen en steken elkaar gerust een mes in de rug. Jill legt een verband tussen het personeel dat deze Thuisblijfmoeders hebben en hun gedrag:
'Ik wist dat Bee's vriendinnen, ondanks hun duidelijke gebrek aan kennis van de werking van het DNA, ongetwijfeld allemaal intelligent waren. Ze verveelden zich alleen. Thuismoeder zijn is hard werken, waarschijnlijk harder dan de gemiddelde baan. Maar deze vrouwen kwamen om in het personeel en ik vermoedde dat ze langzaam doodgingen van verveling.'

Ook hoofdpersoon Hannah worstelt soms met haar thuisblijfmoederschap. Dan verlangt ze naar meer intellectuele uitdaging, maar gaat dan ook uit van het volgende principe: 'Ik dacht aan wat Josh een keer wijselijk had gezegd toen ik helemaal kapot was na een lange dag met Violet, 'Of je betaalt nu, of je krijgt de rekening later gepresenteerd.'
Dit trof principe trof mij, en ga ik zelf zeker onthouden, als ik eens een zware dag heb!

Momzilla's: leest makkelijk weg, maar wel heel Amerikaans



Jill Kargman schrijft in een toegankelijke stijl, maar het boek is wel overduidelijk Amerikaans, met veel culturele referenties die niet iedere Nederlandse moeder zal herkennen. Zo gaat het over het geluid dat Miss Pac-Man maakt als ze sterft, de film Ice Storm, de winkel Pick-A-Bagel en de groep Spinal Tap. En dat allemaal op één willekeurige pagina.

Wat zijn nou eigenlijk Momzilla's? Zie reclame van Honig!



De term Momzilla's wordt geïntroduceerd door een oudere, degelijke kinderarts. 'Hoor eens. Je moet niet luisteren naar die maffe moeders hier in de buurt,' beval hij me. 'Ze verzinnen gewoon dingen om elkaar de loef af te steken. Het zijn echte Momzilla's.

Momzilla's zijn dus streberige, ambitieuze moeders die zeer kritisch en veroordelend zijn over hun collega moeders. Ze zijn zelfingenomen, materialistisch, egoïstisch en onsympathiek.

Nederlandse Momzilla's


Hieronder een Honi reclame met daarin een treffend voorbeeld van Nederlandse Momzilla's!

Al met al is Momzilla's best een leuk boek, en het leest makkelijk weg. En plotseling ziet Nederland er nog een stuk mooier uit!

Praktische informatie over Momzilla's 


Momzilla's is voor 11,50 te koop bij bol.com.
View Post

Nestblijvers


Anno 2018 blijven kinderen weer langer thuis wonen. Dat heeft verschillende oorzaken.

Een belangrijke verklaring is dat de relatie tussen ouder en kind gelijkwaardiger is geworden. Daardoor hebben kinderen minder te winnen door het huis te verlaten. Ze hebben al lekker veel vrijheid. Daarnaast is door de afschaffing van de studiefinanciering studeren duurder geworden. Veel jongeren blijven thuis wonen om kosten te besparen.

Maar in het boek Nestblijvers, blijven de kinderen wel heel lang thuis wonen : ) 

Nestblijvers


Toen ik het boek Nestblijvers las en bekeek, werd ik me ervan bewust dat ik ervan uitga dat op hun achttiende mijn kinderen het huis zullen verlaten. Het is in Nederland ook de norm dat kinderen het huis zullen verlaten. Maar in het boek Nestblijvers komen mensen aan het woord die het nest nooit hebben verlaten.


Nestblijvers: waar gaat het over?


Nestblijvers gaat over volwassenen die thuis wonen en is een prachtig boek om te lezen of alleen maar te bekijken. Het heeft prachtige, sfeervolle foto's van de woonomgeving van de 'nestblijvers', en daarnaast portretten van henzelf. De meeste nestblijvers wonen alleen in hun ouderlijk huis; hun ouders zijn inmiddels overleden. De jongste nestblijver was geloof ik 40+.

Zelfde interieur



Wat me vooral opviel is dat veel van de nestblijvers nog leven in hetzelfde interieur als hun ouders. Hetzelfde bankstel, hetzelfde dressoir, dezelfde sfeer. Ergens heeft het wel iets, om ergens zo te wortelen, dat je er altijd blijft.

Conclusie over Nestblijvers


Nestblijvers is echt een aanrader, helemaal voor moeders met concentratieproblemen: dan kijk je gewoon lekker naar de prachtige foto's!

Praktische informatie over Nestblijvers


Nestblijvers is voor slechts 5,- te koop bij bol.com. Het is namelijk 80% afgeprijsd. Dat verbaast me voor zo'n mooi boek! Ik vind Nestblijvers dan ook echt een koopje!


View Post

Dood door schuld van Tineke Beishuizen



Libelle-lezeres rijdt tiener dood

Toen ik aan Tineke Beishuizens boek 'Wat doen we met Fred?' begon, deed ik dat met aarzeling. Ik associeerde haar met de Libelle, en blijkbaar ervaarde ik dat niet als een aanbeveling.

Maar 'Wat doen we met Fred?' verraste me, vooral door de humor die eruit sprak. Dus toen Tineke Beishuis' nieuwste boek uitkwam kon ik niet wachten om het te lezen.

Maar 'Dood door schuld' is het boek dat ik verwachtte bij 'Wat doen we met Fred?'.

Dood door schuld: het verhaal


Het boek gaat over Anne, moeder van twee kinderen in de puberteit, getrouwd, goede baan en prima leven. Maar Annes leven verandert acuut als ze, in het begin van het boek een schoolgenootje van haar dochter doodrijdt.

De rest van het boek beschrijft wat dit met Anne en haar gezin doet. Centraal staat daarbij Annes enorme schuldgevoel: ze vindt dat ze geen recht meer heeft op geluk, of goede momenten in haar leven.

Niemand straft Anne meer dan zijzelf. 

Dus wanneer haar sociale omgeving haar steeds meer links laat liggen, en als het ware afstraft voor haar rol in het ongeluk, vindt Anne dat ze dat verdient. Maar ook haar man en kinderen worden het slachtoffer van het sociale vonnis van hun leefomgeving.

Dood door schuld: Deprimerend


Ik vond het een deprimerend boek, en miste de humoristische, relativerende toon van 'Wat doen we met Fred?'

Dood door schuld is vooral het boek van een vrouw die geen moeite meer doet, die alles gelaten over zich heen laat komen, omdat ze vindt dat ze niet beter verdient. 

Pas als de situatie rondom haar dochter escaleert zie je weer wat vechtlust, wat verzet. Ik denk dat het dat is wat het boek zo deprimerend maakt: dat Anne geen moeite meer doet. Waarom, vraag je je als lezer af, zou jij dat dan nog doen?

Dood door schuld: hapklare brok


Het boek leest heel makkelijk weg, zowel door de schrijfstijl als door de opmaak: grote letters, en een ruime regelafstand. Je hebt het in een middag uit. Het begint met een soort preview, waardoor je als lezer weet dat er een ongeluk gaat plaatsvinden. Dat maakt het spannend: je zit als het ware bij Anne in de auto in een soort dwaze hoop dat het toch goed zal gaan.

Dood door schuld over Moederschap


Er zijn een aantal passages die gaan over het moederschap en het Thuisblijfmoederschap. Ik vond die kort-door-de-bocht, stereotype, en oppervlakkig.

'Diep in haar hart vond Anne dat moeders thuis horen te zijn als hun kinderen uit school komen. Ongeacht hun leeftijd. (...) Op dit punt in haar gedachtengang was ze er rijp voor haar baan op te zeggen en thuismoeder te worden. Totdat ze zich realiseerde hoe zo'n leven er in de praktijk uitziet, waarna het klamme zweet haar uitbrak.'

Als lezer vraag ik me dan af hoe zo'n leven er dan wel uitziet, en waarom haar daarvan het klamme zweet uitbreekt. Wat mij betreft maakte Tineke Beishuizen zich er hier makkelijk van af. Kom dan maar eens over de brug met een echte, goede beschrijving van het leven van een Thuisblijfmoeder!

Ook van onderlinge solidariteit onder moeders is volgens Beishuizen geen enkele sprake getuige onderstaande citaten.

'Als je kleine kinderen hebt en niet werkt, heb je in no time een rits vriendinnen die je helpen als je je kids ergens moet stallen. Heb je kleine kinderen en een baan, dan heb je het sociale leven van een marmot in winterslaap. Je hebt geen tijd voor sociaal contact met collega's, je moet immers zo snel mogelijk thuis zijn.
En met andere moeders aanpappen kun je vergeten. Als ze werken hebben ze net zo in tijd als jijzelf, en werken ze niet dan zij ze terughoudend als een moslima die een Jehova's getuige aan de deur krijgt, want ervaring heeft hun geleerd dat ze van een werkende moeder weinig terug te verwachten hebben op het gebied van onverwacht inspringen als er een noodsituatie is.'

Kort samengevat, moederschap kan als je werkt een eenzaam avontuur zijn - Anne heeft het in elk geval jarenlang als zodanig gevoeld.'

Net als in het boek Moederland, schildert Beishuizen de wereld van moeders als kil en onbehulpzaam af.

Dood door schuld: Aansprekend thema


Het onderwerp van het boek vond ik meeslepend. Iedere moeder kent de angst om haar kind. Maar wat als jij degene bent die een andere moeder van haar kind berooft?! Toen ik het boek uit had, en de kinderen met de auto van school haalde, reed ik nog voorzichtiger dan anders. Wat dat betreft past het boek perfect in de campagne Rijd met je Hart!

Als je zin hebt in een makkelijke hapklare brok Nederlandse lectuur met een depressieve nasmaak, dan is dit een boek voor jou!

Praktische informatie over Dood door schuld


Dood door schuld is voor slechts 7,- te koop bij bol.com.


View Post

Life swap


Ken je het programma Jouw vrouw, mijn vrouw? Elke aflevering ruilen twee vrouwen van huis en leven. Dat levert leuke tv op.

Het boek Life Swap is net zoiets: ook hierin ruilen twee vrouwen van leven.

Life swap: thuisblijfmoeder en carrièrevrouw ruilen van leven


Er zijn niet zoveel boeken waarin Thuisblijfmoeders voorkomen, dus toen ik het boek Life Swap van Jane Green in handen kreeg kon ik niet wachten om te gaan lezen.

In Life Swap ruilen Thuisblijfmoeder Amber Winslow en hippe single Vicky Townsly van leven. Amber is tevreden over haar leven, maar heeft het gevoel dat er 'iets' mist, en Vicky wil niets liever dan getrouwd zijn. De dames ruilen voor een maand om te kijken of het gras inderdaad groener is aan de andere kant.

Thuisblijfmoeder met een luxe leven


Hoewel het leuk is om te lezen over het leven van een collega Thuisblijfmoeder, heeft de Thuisblijfmoeder in Life Swap een fulltime nanny, een schoonmaakteam, een bioscoop in huis en een eigen zwembad. Voor de meeste Nederlandse moeders, een uitzondering daargelaten, zal er weinig te herkennen zijn.

Karakters komen niet tot leven


De karakters komen niet tot leven, en blijven vlak. De vlakheid van de karakters wordt versterkt doordat het verhaal wordt verteld door een alwetende verteller, die de lezer meeneemt in de levens van Amber en Vicky. Deze techniek wordt ook gebruikt in de serie Desperate Housewives, waarin Mary Alice Young de kijker meeneemt in de het leven van de 4 Desperate Housewives. Overigens wordt in het boek veelvuldig verwezen naar deze serie!

Conclusie over Life swap


Al met al vond ik Life Swap een slappe hap. Best aardig als snack, maar weinig substantieel, en aan het eind heb je een gevoel dat er 'iets' mist.

Zo vind je als lezer aan het eind toch nog iets gemeenschappelijk met Amber Winslow.

Praktische informatie over Life swap


Life Swap is voor 10,02 te koop bij bol.com.
View Post

De Prooi


Prooi is het verhaal van alleenstaande moeder-van-twee-kinderen, Angela. Het verhaal komt wat traag op gang, maar wint gaandeweg aan vaart, om vervolgens te eindigen in een wilde, kluchtige ontknoping.

Na een onprettig, maar financieel comfortabel huwelijk, waarin haar man haar als voetveeg behandelde heeft Angela hem verlaten toen ze ontdekte dat hij er al een paar jaar een vriendin op na hield. De lezer maakt kennis met Angela op de dag ze haar nieuwe, troosteloze woning betrekt, die een grote stap terug is van wat ze gewend was.

Alsof ze al niet zielig genoeg is, krijgt Angela bedreigende emails en telefoontjes. Hierdoor raakt ze zo van slag dat ze heel gemakkelijk het stel Eric en Martha in haar leven binnenlaat. Vervolgens neemt, met name Martha, haar leven praktisch over en maakt van Angela's onaangename huis een waar thuis. Het is als lezer bijna moeilijk om het zielig te vinden, aan gezien al Martha's bemoeienissen verbeteringen zijn. Hoewel je als lezer het gevoel krijgt dat dit over langere tijd gebeurt blijkt er eigenlijk pas een kleine week om te zijn, waarin Angela het zich allemaal maar laat aanleunen en van haar kinderen vervreemd.

Prooi: de hoofdpersoon


Het is moeilijk een duidelijk beeld van Angela te krijgen; de lezer krijgt slechts mondjesmaat wat informatie toegespeeld. Zo ontstaat langzaam en moeizaam het beeld van Angela, als 38, aantrekkelijk, met haren in een korte boblijn en oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van het land.

Het gebrek aan beschrijving van Angela als persoon wordt des te duidelijker doordat Angela's vriendin Georgina die zowel wat betreft als uiterlijk als persoonlijk wel zeer gedetailleerd wordt beschreven.

Angela is een zeur


Wat wel duidelijk wordt van Angela is dat ze een zeur is. Alle positieve observaties in het boek worden door Angela onmiddellijk opgevolgd met een negatieve opmerking. Bovendien kijkt Angela neer op haar vriendin Georgina wier hart toch duidelijk op de juiste plaats zit, en die haar steeds te hulp komt. Iedereen zou blij zijn met zo'n vriendin, maar niet Angela! De helft van de tijd heeft ze geen zin in Georgina, en de andere helft kijkt ze op haar neer, en geneert ze zich voor haar gedrag.


Prooi: ontknoping


Angela's relatie met Eric en Martha bereikt een hoogtepunt, dan wel dieptepunt tijdens een weekendje uit in de Ardennen. Daar volgt een wilde ontknoping, waarbij je als lezer van het ene op andere verkeerde been wordt gezet, en struikelt over je voeten in een poging de verschillende ontknopingen te volgen. Verrassend zijn ze zeker, maar toch zijn ze weinig bevredigend. Ik denk dat dit komt doordat het verhaal oppervlakkig blijft en de relatie van de lezer met Angela ook. Nadat je 255 bladzijden met slome Angela hebt opgetrokken ben je weliswaar blij dat ze eindelijk in beweging komt, maar kan het je tegelijkertijd maar weinig schelen hoe het met haar afloopt.

Het gegeven van het boek, 'Eng stel neemt leven van moeder over' is goed, maar zou met dieper uitgewerkte personages en minder oppervlakkige dialogen aan spanning winnen. Niettemin, het leest heel makkelijk weg, en is 'best aardig'. Maar ook niet meer dan dat.

Duh.


Tijdens een ritje door de stad heeft Angela de volgende gedachte:

'Waarom duwen die vrouwen altijd eerst hun kinderwagen de weg op?'

Prooi: grappig


Onverwachts doet Angela ook nog iets leuks: ze maakt een speciale map aan voor de bedreigende emails die ze heel passend 'Engerd' noemt.

Prooi: Praktische informatie


Elisabeth Mollema heeft al 50 kinderenboeken geschreven en dit is haar eerste thriller.
Elisabeth Mollema's website

Prooi is voor slechts 6,95 te koop bij bol.com.
View Post

Overspel van Anna Dillon


Overspel van Anna Dillon gaat over Thuisblijfmoeder Kathy, Robert en carrièrevrouw Stephanie. Kathy en Robert zijn 18 jaar getrouwd en hebben samen twee kinderen van 15 en 17.


Thuisblijfmoeder wordt bedrogen en verlaten


Samen hebben ze een bedrijf opgebouwd, maar toen de kinderen kwamen stopte Kathy met het werk in het bedrijf en wijdde zich aan de zorg en opvoeding van de kinderen. Daardoor zijn Kathy en Robert langzaam maar zeker uit elkaar gegroeid, en dat heeft er zelfs toe geleid dat Robert een verhouding is begonnen met Stephanie. Stephanie heeft een succesvolle carrière en is veel leuker en aardiger tegen Robert dan Kathy. Duh.

Ciska Dresselhuys zou smullen van het scenario: zij wijst er immers graag op dat thuisblijfmoeders kwetsbaar zijn als hun man er onverhoopt van door gaat.

Het verhaal speelt zich af in de dagen voor kerst, en eindigt op kerstavond. In deze dagen voor Kerst komt Kathy achter de affaire, geeft Stephanie Robert een ultimatum, en ziet Robert zich voor een keuze gesteld.

Overspel vraagt weinig inspanning en leest makkelijk weg.

Oud verhaal in nieuwe vorm


Feitelijk is het verhaal niets nieuws onder de zon, maar de wijze van vertellen onderscheidt het toch van andere romans. Het boek is namelijk verdeeld in drie delen, waarin beurtelings het perspectief van Kathy, Robert en Stephanie aan de beurt komt. In het laatste deel komen ze allemaal tegelijk aan de beurt. Als lezer krijg je zo een goed inzicht in ieder personage en zijn of haar beweegredenen. Er zijn geen goeden of slechteriken.

Maar eerlijk gezegd vond ik het een vrij saai boek. Ondanks de wijze van vertellen is het verhaal overbekend, en brengt het inhoudelijk weinig nieuws. Origineler was het geweest als Robert was uitgekeken op zijn carrièrevrouw en een affaire begon met een Thuisblijfmoeder. Waarom is het altijd de Thuisblijfmoeder die saai en uitgeblust is, en haar man kwijt raakt?

Het geheim achter Anna Dillon


Intrigerender dan het belegen verhaal is de tekst op de achterflap over Anna Dillon zelf. Volgens de achterflap was Anna Dillon producent, scriptschrijver en tv-presentator voordat ze fulltime schrijfster werd. Maar een zoektocht op Google leert dat Anna Dillon een pseudoniem is voor mannelijke schrijver Michael Scott! Michael Scott heeft gigantische productie, in echt alle mogelijke genres, en heeft al meer dan 100 boeken geschreven.

Zijn pseudoniem Anna Dillon is erg succesvol, en Michael verkoopt onder die naam steevast meer boeken. Hij maakt hier geen geheim van op zijn speciale Anne Dillon website.

Hoe gaat het verder met Kathy, Robert en Stephanie?


Anna Dillon, alias Michael Scott, is slim en heeft een vervolg geschreven op dit boek, waarin Kathy en Robert hun huwelijk een tweede kans proberen te geven, maar Stephanie nog steeds een rol blijkt te spelen. Alles komt tot een uitbarsting op oudejaarsavond. Ik neem aan dat het vervolg zich dus afspeelt in de periode tussen Kerst en Nieuwjaar, opnieuw een kort tijdsbestek. En zeker erg kort als periode om een huwelijk weer op de rails te krijgen.

Meer lezen over Anna Dillon?


Anna Dillons website


Praktische informatie over Overspel


Overspel van Anna Dillon is voor 9,95 te koop bij bol.com.


View Post
Previous PostOudere posts Homepage