Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia


Desperate housewives: maar dan saai en in de jaren tachtig. Dat is in een notendop het boek Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia.
Opkomst en ondergang van de koningin van suburbia schetst een beeld van het leven van acht gezinnen in een luxe nieuwbouwwijk vlakbij Gatwick Airport. Met ingrediënten als zelfmoord, overspel, travestie, vreetbuien, epilepsie, moord, zou je denken dat het een boek vol vaart is. Toch gebeurt er bijna niets!

Het verhaal van Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia


Het verhaal speelt zich af in luxe nieuwbouwwijk Pollard Close, waar acht verschillende gezinnen wonen. We maken allereerst kennis met Linda op huisnummer 8, die, ik vermoed, ook de koningin uit de titel is. We leren haar kennen als iemand die veel moeite doet voor een mooi figuur, daarom elke dag aan aerobics doet, en slim shakes drinkt in plaats van gewoon te eten. Ze heeft een moeizame relatie met haar puberende dochter, en Linda en haar man zijn van elkaar vervreemd. Linda vindt het erg belangrijk dat ze niet afsteekt bij de buren en vergaapt zich vooral aan Dominique en Mick, die met hun twee dochters op nummer twaalf wonen, en een bloeiend sexleven lijken te hebben.
Driekwart van het boek zat ik te wachten tot me duidelijk werd waar het nu eigenlijk om ging. Wat de clou was van het verhaal. Ik las over Linda's beslommeringen, over Dominique's beslommeringen, ik las de beslommeringen van iedereen op Pollard Close. Ik las en ik las, en aan het eind kende ik ze nog niet echt. Ken je dat, dat iemand op een feestje allemaal uitgebreide verhalen gaat vertellen over kennissen, die jij helemaal niet kent? Zo ervaarde ik dit boek. Pas aan het eind van het boek wint het verhaal aan vaart en werd ik eindelijk wat meer 'gegrepen' door het verhaal.

Opbouw Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia


Het boek is verdeeld in vijf tijdsperioden, waarbij de hoofdstukken het huisnummer hebben van de personen uit wier perspectief het verhaal wordt verteld. Grappig gedaan. Maar ik weet niet waarom het juiste deze data zijn; misschien zit daar ook geen betekenis achter. Dat is het punt met dit boek: het is zo saai, dat je overal een diepe betekenis achter gaat zoeken!
  • 9 december 1983
  • 23 december 1983
  • de dag voor kerst 1983
  • 28 februari 1984
  • 1 maart tot 11 oktober 1984

De titel: Opkomst en ondergang van de Koningin van Suburbia


Ik vind dat de titel de lading matig dekt. Ik vermoed dat Linda de koningin moet voorstellen, maar dat is ze helemaal niet. Linda doet weliswaar haar best om mee te doen met haar omgeving, maar met weinig succes.

Haar ondergang is daarentegen beter te herkennen: zo klemt ze de staart van haar hond tot moes tussen twee schuifdeuren, rijdt ze hem later aan flarden op de oprijlaan waarna ze hem in de diepvries doet, en slaat ze letterlijk blauw uit door alle slim fits.

Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia


Om mij onduidelijke redenen heeft Sarah May ervoor gekozen het boek te plaatsen in de jaren tachtig. Dit blijkt uit referenties naar bijvoorbeeld Reagan, Thatcher, en bepaalde kledingstukken kenmerkend voor de jaren tachtig. Na het lezen van het boek probeer ik te bedenken waarom ze het verhaal in jaren tachtig liet spelen, en niet gewoon in 2006. Is het omdat ze jaren tachtig stereotypisch vindt voor suburbia en het leven van haar hoofdpersonen of zo?

Is het Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia een boek vol symbolisme of is het gewoon saai?


Opkomst en ondergang van de Koningin van Suburbia is een oppervlakkig verhaal over een oppervlakkig bestaan. Heeft Sarah May het wellicht bewúst bij de saaie oppervlakkigheden van het leven in suburbia gehouden om zo de vermeende oppervlakkigheid van dat leven te symboliseren?
Een ding is duidelijk: het was beslist niet Sarah Mays intentie een prettig beeld te schetsen van het leven in suburbia. Sarah Mays boodschap dat niet alles is wat het lijkt in het dagelijks leven van suburbia is nauwelijks nieuw te noemen. Wel leuk is de indeling van de hoofdstukken in huisnummers.
Aan het eind van het verhaal verdwijnt een deel van Pollard Close simpelweg in de grond, door de langdurige regenval. Ook hier weer: is de slechte fundering symbolisch voor het leven in suburbia???

Over de auteur van Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia


Sarah May (1972) woont in Londen met haar echtgenoot en kinderen. Ze schreef eerder drie romans, The Nudist Colony, Spanish City en The Internationals.
Sarah May omschrijft Pollard Close als een middel om over belangrijke zaken te praten en over de donkere kanten van huwelijk en moederschap. Over seksuele afwijkingen, depressie, problematische dochter-moeder relaties, overspel, onzekerheid, wereldproblematiek, travestie, ontkenning als copingmechanisme, antidepressiva, zelfmoord, moord, Als ik deze lijst zo zie, is het eigenlijk knap dat het boek toch zo saai is. In een interview vertelt ze dat het haar bedoeling was een portret te schilderen van intelligente vrouwen die hun plaats in de wereld niet hebben gevonden.

Praktische informatie over Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia


Opkomst en ondergang van de koningin van Suburbia is voor 14,99 te koop bij bol.com. Dat vind ik dan wel weer een vriendelijke prijs voor zo'n dikke pil.
View Post

Uitgeteld! van Rebecca Eckler



In het boek Uitgeteld! is Rebecca Eckler net bevallen van haar dochter, die ze 'de dictator' noemt en vertelt in Uitgeteld over de eerste twee jaar na de bevalling.


Het verhaal van Uitgeteld in een notedop


Rebecca heeft gekozen voor een geplande keizersnee, is meteen flesvoeding gaan geven, heeft een fulltime nanny in huis en geld in overvloed. Hoewel Rebbecca op het oog alles heeft om dolgelukkig te zijn, krijgt ze een postnatale depressie. Om een beetje bij te komen gaat ze twee maanden op vakantie in Maui. Zo lang vakantie houden vindt Rebecca erg belastend, dus huurt ze dagelijks een oppas. Rebecca's belangrijkste zorgen zijn haar overtollige kilo's en haarverlies.

Waarom is Uitgeteld vam Rebecca Eckler uitgegeven?!


Eigenlijk snap ik niet dat Uitgeteld voor publicatie in aanmerking kwam. Persoonlijk denk ik dat Rebecca Eckler het geluk heeft dat het boek voortborduurt op haar bestseller Bevrucht. Het is eigenlijk gewoon een dagboek, en op een gegeven moment wordt het echt saai om alwéér te lezen dat Rebecca zich afvraagt of haar kont te dik is.

Uitgeteld doet me denken aan Lipstick en luiers


Uitgeteld! doet denken aan Lipstick en luiers: beide boeken beschrijven het tumulteuze jaar na de bevalling. Maar de hoofdpersoon in Lipstick en luiers zal beter herkenbaar zijn voor de gemiddelde Nederlandse vrouw. Zij moet het doen zonder nanny, tweede huis in Maui, draagbare dvd-speler en geeft een half jaar borstvoeding, en dat alles zonder in een depressie te schieten.

Weinig verhaallijn: Uitgeteld moet het hebben van de 'herkennings factor'


Beide boeken hebben nauwelijks een verhaallijn en moeten het dan ook vooral hebben van de herkenning die ze jonge moeders bieden. Zo kijken Rebecca en haar verloofde regelmatig naar Jo Frost en verzuchten dan opgelucht dat hun dochter lang zo erg niet is als die kinderen, een verzuchting die menig moeder zal herkennen. Ook herkenbaar is Rebecca's zorg dat er iets met haar dochter gebeurt, en dat ze 's nachts controleert of ze nog wel ademt.

Ik val als moeder dan nog wel mee!


Zoals Rebecca verzucht dat er ergere kinderen zijn dan die van haar, zo roept zij als moeder, bij mij de verzuchting op dat ik als moeder nog wel meeval! Ik heb tenminste geen draagbare dvd-speler die ik voortdurend meeneem en mijn kinderen voorschotel.

Ook al verdient Eckler dan wel geen lof voor een boeiend verhaal, lof voor haar openheid en eerlijkheid is zeker wel op haar plaats.

Ze durft zichzelf te laten zien in al haar onzekerheid en egoïsme.

N.b!


Mensen denken steeds dat Rebecca's dochter een jongen is, ook al kleedt ze haar van top tot teen in roze! Toen ik Rebecca met haar dochter op de foto zag was mijn eerste gedachte: 'Wat gek dat ze niet met haar dochter op de foto staat, maar met zo maar een jongetje.'

Vertaalfoutje

Rebecca kent alle liedjes van de Teletubbies en Dora uit haar hoofd, waaronder 'Het lukte! Het lukte!' De vertaalster van Uitgeteld! heeft duidelijk nooit Dora gekeken want ze heeft het vertaald met 'Het is ons gelukt, het is gelukt!' iets wat veel minder lekker wegzingt!

Rebecca verwijt de makers van de film Knocked up! dat ze haar boek hebben gebruikt/ gestolen om de film te maken!


Meer over Rebecca Eckler



Rebecca Eckler is een bekende journaliste in Canada. Haar artikelen zijn verschenen in The New York Times, Elle, Fashion, en The Los Angeles Times. Daarnaast schrijft ze regelmatig voor het wekelijkse nieuwsblad Maclean’s. Ze schreef hoofdartikelen voor de National Post en werkte voor die krant als columniste op het gebied van relaties (‘Advice to the Lovelorn’). Tegenwoordig schrijft ze wekelijks een column over het moderne ouderschap voor The Globe and Mail, een landelijke Canadese krant. Haar eerste boek, Bevrucht!, is in negen landen verschenen. Ze woont samen met haar verloofde, haar peuter Rowan (een MEISJE!), en een King Charles Spaniël, Ruby. Ze is niet van plan te gaan trouwen, nog een kind te krijgen, of nog een hond te nemen. Ooit. Hoewel, nu in ieder geval nog niet.

Rebecca's blog: Ninepound dicator

Rebecca's website

Praktische informatie over Uitgeteld!

Uitgeteld is voor 5,- te koop bij bol.com. Tweedehands.


View Post

De magie van het huishouden van Yoeke Nagel


Huishoudelijk werk als effectieve therapie.

Dat is de hoofd boodschap van het De magie van het huishouden van Yoeke Nagel.

Het Huishouden is voor velen een noodzakelijk kwaad, iets waar je nu eenmaal niet onderuit komt. Maar je kunt huishoudelijk werk gebruiken om jezelf te hervinden. Yoeke Nagel beschrijft huishoudelijk werk als een verrassend effectieve, goedkope en nuttige therapie!

Link tussen huishoudelijk werk en hoe je je voelt


Yoeke Nagel legt een directe link tussen bijvoorbeeld je ramen lappen en onbevooroordeeld de wereld in kijken. En door je vloer te dweilen zorg je voor je basis: de vloer is immers het stukje aarde dat je dagelijks draagt en zorgt voor je alledaagse stevigheid.

Serviesgoed vergelijken met jezelf


Serviesgoed kun je vergelijken met jezelf: soms heb je veel op je bordje, soms weinig, maar het laat altijd zijn sporen na op je bord. Door je bord af te wassen, was je ook de restjes van die dag weg tot er een schoon bord overblijft. Klaar voor nieuwe ervaringen!

Huishoudelijk werk om je emoties te reguleren


Vooral in heftige, emotionele tijden kan huishoudelijk werk je helpen je emoties te reguleren, volgens Yoeke Nagel. Zo vraagt enorm verdriet om kleine bewegingen, als strijkwerk en het nat afnemen van spulletjes, terwijl woede juist vraagt om grote bewegingen als stofzuigen, dweilwerk, en het vegen van je stoep.

Mijn conclusie over De magie van het huishouden


Ik vind het een erg leuk boekje, en beslist motiverend wat betreft het huishouden. Bovendien is het erg praktisch: Yoeke Nagel predikt niet alleen over de zen van het huishouden, ze geeft je de praktische handreikingen om aan de slag te gaan.

Niet alle tips zullen je aanspreken, zo zie ik mezelf nog niet iedere avond zout onder ons bed strooien en weer opzuigen, maar er is voor elk wat wils. Mij helpt het echt om het huishoudelijk werk te zien als een manier om niet alleen mijn huis maar ook mezelf op orde te brengen en te houden!


Praktische informatie over De magie van het huishouden




View Post

Gekwelde held in Lord of Scoundrels van Loretta Chase


Door K-drama (Koreaanse drama's) herinnerde ik me hoeveel ik van romantiek houd. En dat leidde er vervolgens toe dat ik weer romance novels ging lezen.

En dan het liefst met in de hoofdrol een gekwelde mannelijke held die snakt naar de liefde van een goede vrouw ; )

Sterker nog, ik selecteer mijn romance novels daar zoveel mogelijk op.

Zo kwam ik uit bij Lord of Scoundrels van Lorette Chase.

Lord of Scoundrels van Loretta Chase


De getormenteerde hel in Lord of Scoundrels is de Markies van Dain. Hij komt voort uit een ongelukkig huwelijk, en heeft de pech een enorme neus te hebben. Over het geheel genomen was hij een onaantrekkelijk kind.

Omdat zijn vader een hekel had aan zijn moeder, die overigens wegliep met een minnaar, reageerde hij dat af op de destijds 8-jarige Markies van Dain. Noodgedwongen leerde die daardoor om 'hard' te worden om te kunnen overleven in een wereld die hem verguist.

De vrouwelijke heldin: Jessica Trent


In Parijs ontmoet hij de vlotte, en zelfstandige Jessica Trent.

En zoals dat hoort wordt hij ondanks zichzelf verliefd op haar.

Door een samenloop van omstandigheden 'moeten' ze met elkaar trouwen, maar als lezer weet je dat ze dit stiekem ook echt graag willen.

Wat volgt is het verhaal van hoe ze elkaar beter leren kennen, en hoe ze samenleven. Er is nog wel een soort secundaire verhaallijn waarbij een van de Adel probeert iets te stelen, maar dat vond ik zelf minder interessant.

Ik had vooral interesse in Jessica en de Markies van Dain.

Lord of Scoundrels: wat er mooi aan is


De Markies van Dain is een goede gekwelde held. En Loretta Chase beschrijft goed zijn oplaaiende hoop dat er een vrouw is die daadwerkelijk van hem houdt. Daarnaast zijn de dialogen vaak humoristisch.

Uitgebreide liefdesscènes


Op het gebied van romance novels heb je 2 genres. In het eerste genre worden liefdesscènes slechts kort en algemeen beschreven. Ze kussen elkaar, en in het volgende hoofdstuk worden ze bijvoorbeeld samen wakker.

Maar in Lord of Soundrels beschrijft Loretta Chase uitgebreid hoe hun lippen elkaar raken, hun ademhaling versnelt etc.

De liefdesscenes zijn vrij expliciet, zonder pornografisch te worden.

Mijn conclusie over Lord of Scoundrels


Als je houdt van boeken met een getormenteerde mannelijke hoofdpersoon dan is Lord of Scoundrels vast wel iets voor jou.

Praktische informatie over Lord of Scoundrels


Lord of Scoundrels is voor slechts 7,99 te koop bij bol.com.
View Post

Wat echt belangrijk is. Zingeving voor alledag.


Verlokt door de belofte van antwoord op de aloude vraagt 'Wat is nou echt belangrijk in het leven?' sloeg ik hoopvol Karen Wassinks boek open.

Met zo'n nuchtere achternaam en dito nuchtere afbeelding van een boterham met aardbeienjam op de voorkant, leek dit me nou eens echt een helder, duidelijk no-nonsense boek.

Deze belofte wordt zeker ingelost door de kwieke en simpele vormgeving, heldere schrijfstijl en duidelijke hoofdstukindeling. Ook de oefeningen aan het eind van elk hoofdstuk zijn duidelijk en makkelijk toepasbaar.

Wie verlangt er in de dagelijkse drukte van het bestaan soms niet naar een moment van bezinning, naar antwoord op vragen als: 'Waar doe ik het allemaal voor? 'Waar ben ik eigenlijk mee bezig?'

Als moeder is het makkelijk jezelf te verliezen in het werk dat zich opstapelt, de logistieke puzzels die je moet oplossen en de opvoedingsperikelen. Hoe kom je te midden van al die vragen, eisen en behoeftes tot jezelf; hoe zorg je ervoor dat je jezelf niet kwijtraakt en uit het oog verliest wat echt belangrijk is?

Karen Wassink biedt uitkomst: zeven hoofdstukken met daarin zeven thema's die 'in ieders leven actueel en essentieel zijn.' Karen koppelt gewone situaties uit het dagelijks leven aan filosofie, psychologie, christendom en andere religies. Dat biedt een breed en tegelijkertijd diepgaand perspectief.

Bewustwording


De verschillende hoofdstukken maken je bewust van jezelf: van je reacties, je gedachten en hoe je met dingen omgaat. Zo verbijt ook ik me altijd als ik weer eens in de 'verkeerde rij' sta bij de supermarkt. Maar, vraagt Karen, waarom zou die rij niet juist precies de goede voor je zijn?! Ik zal je vertellen: de rij in de supermarkt is nog niet weer hetzelfde voor me geweest!

Met dit voorbeeld wijst Wassink op het belang van aanvaarding. Aanvaarding van het leven zoals het is, niet zoals jij vindt dat het zou moeten zijn. Ik moet zeggen: je wordt daar wel een stuk rustiger van!

Behalve aanvaarding, behandelt Karen de thema's verlangen, hoop, vertrouwen, loslaten, liefde en willen. Soms vond ik de verhandelingen over de thema's wat te abstract en had ik moeite alles te volgen, maar altijd zetten ze aan tot nadenken. En daar ging het immers om.

Mijn conclusie over Wat echt belangrijk is


Al met al is dit boek de moeite waard als je eens wilt nadenken over je leven, en wat echt belangrijk is. Je kunt het individueel gebruiken maar het is ook heel geschikt voor groepen. Heb je bijvoorbeeld een moedergroep en wil je wat verdieping in de gesprekken? Dan biedt dit boek een uitstekende handleiding.

Praktische informatie over Wat echt belangrijk is


Wat echt belangrijk is, is voor 17,95 te koop bij bol.com.

Karen Wassink is neerlandica en werkt momenteel als beleidsmedewerker cultuur bij de overheid. Van 2002 tot 2005 deed zij de driejarige opleiding tot veranderkundige aan de Pulsar AcademiePulsar. Voor dit boek heeft ze veel gebruikgemaakt van de kennis en inzichten die ze hier opdeed.



View Post

Any way you want me


Het gegeven van Lucy Diamonds boek 'Any way you want me' is hetzelfde als 'Het geheime leven van een Ploetermoeder': getrouwde thuisblijfmoeder met slordig huishouden mist iets.

Maar waar Ploetermoeder het houdt bij een flirt die op niets uitloopt gaat Sadie een stap verder en gaat juichend en vol overgave vreemd. Dit leidt uiteraard tot complicaties, vooral omdat Mark, de echtgenoot van de vrouw van de baas van haar man (volg je het nog), een beetje 'eng' blijkt te zijn.

Slordig als Sadie is, vergeet ze regelmatig condooms te gebruiken, en als lezer zie je de bui dan ook al lang hangen: Sadie wordt zwanger, maar weet niet van wie.

Any way you want me: stoppen of doorlezen?


De eerste drie a vier hoofdstukken overwoog ik steeds om te stoppen met lezen: het was gewoon de zoveelse momlit, en dit boek had niet iets bijzonders waardoor het toch weer leuk was. Mijn aandacht werd uiteindelijk gevangen door Sadies sollicitatie bij een televisiestation, waarbij ze een geheel nieuw, uiterst succesvol, cv uit haar duim zuigt. In gedachten zag ik haar de baan al krijgen.

Uiteindelijk loopt deze verhaallijn dood, hoewel ze inderdaad op gesprek wordt uitgenodigd, maar toen wilde ik inmiddels weten hoe het zou aflopen met haar partner-in-love, Mark en haar zwangerschap.

Eigenlijk is de basis van dit boek, een vrouw die haar identiteit kwijt is. En doordat haar omgeving haar heeft afgeschreven omdat ze 'alleen maar' moeder is, op zoek gaat naar iets dat wel interessant is, dat haar weer interessant maakt. Vandaar het uit de duim gezogen cv, het uit de duim gezogen leven, en de spannende affaire.

Any way you want me: diepere boodschap


In die zin heeft dit boek een diepere boodschap, dat je in jezelf moet blijven geloven, wat de maatschappij ook van je vindt. Maar ook over de gevolgen van een maatschappij die moeders het gevoel geeft dat ze niks voorstellen als ze geen betaald werk doen.

Tegelijkertijd blijkt het oordeel van de buitenwereld soms anders dan je denkt. Als Sadie haar eerste liefde ontmoet, voor wie ze een heel nieuw spannend leven had verzonnen, en de waarheid opbiecht, reageert hij verrassend positief. Ter illustratie hun conversatie.

'I don't work at Channel 4, same as you don't have a record shop,' I said. I'm nog even a recruitment consultant. In fact, I don't have a job at all.''You're on the dole?'"No, I'm a mum. I'm a housewife. Except for the "wife" bit.''You're a mum? You've got a kid?' His eyes were wide with shock.'Kids. Plural. Yeah.''Oh my ... Sadie! That's great! A second later, he had enveloped me in a hug. 'God, how brilliant! How old are they? What are they called?'
I laughed, partly in surprise at how well he was taking this, and partly at his genuine enthusiasm and interest. So many people I'd worked with or known had dismissed me as a non-contributor once I'd stepped off the career ship in tot the choppy waters of motherhood. I'd been slapped by the incredulous 'You don't work?' respons so many times that it was wholly unexpected to hear somone other than a family member sound excited about my children.

Mijn conclusie over Any way you want me


Any way you want me, is best een aardig momlit boek, in de zin dat het iets verder gaat dan de meeste momlit boeken. En als je wilt kun je er een diepere boodschap inlezen, om achter je eigen keuzes te staan en in jezelf te geloven.

Praktische informatie over Any way you want me


Any way you want me is voor 9,99 te koop bij bol.com.
View Post

Waarom mama drinkt: het dagboek van een uitgeputte moeder


Waarom mama drinkt van Gill Sims had net ook Blog van een loedermoeder kunnen heten. Een vreselijke term voor vrouwen die graag koketteren met hun tekortkomingen als moeder.

Want Mama drinkt is het dagboek van een 39-jarige moeder met een parttime baan, die moeite heeft om alle ballen in de lucht te houden.

Dit klinkt als de cliché plot van menige chicklit roman, maar Waarom mama drinkt weet daar bovenuit te stijgen. Het is namelijk uitstekend geschreven en, Gill Sims weet wat er leeft in 'Moederland'.

Ze kent de trends, en drijft er de spot mee.

En dát maakt Waarom mama drinkt de moeite waard.

Waarom mama drinkt


Als je me vraagt waar Waarom mama drinkt over gaat, dan luidt het antwoord: 'Eh.....' Want het gaat eigenlijk niet ergens over. Er is amper sprake van een verhaal.

Waarom mama drinkt is gewoon een beschrijving van de dagelijkse beslommeringen van een moeder anno 2018.

Niet meer, maar ook niet minder.

Toch een poging tot een samenvatting van het verhaal


Ellen boek is 39 jaar oud en werkt parttime in de IT. Haar man Simon werkt fulltime als architect. Allebei zijn ze druk om de boel draaiende te houden. Tijd voor elkaar hebben ze maar weinig, en als ze samen uitgaan hebben ze elkaar weinig te vertellen.

De dagelijkse beslommeringen die worden beschreven worden bepaald door de tijd van het jaar (Kerstmis), het schoolleven en dergelijke.

Mijn 6 favoriete passages uit Waarom mama drinkt


Zoals ik al zei is Gill Sims genadeloos in haar omschrijving van het moderne moederschap. Ik vond het echt geweldig.

Hieronder mijn 6 favoriete passages Waarom mama drinkt

  1. Ellen moet mee als begeleiding op een schoolreisje. 'Maar,' schrijft ze 'nu iedereen ervan verdacht wordt pedofiel te zijn hoefde ik in elk geval niemand naar de wc te brengen.
  2. Als ze met de kinderen naar het park gaat, moet ze eerst altijd even controleren of er geen condooms rondslingeren. 'Het is niet echt aangenaam om met een kater het gesprek over de reden waarom de kinderen de 'gekke ballon' niet moeten aanraken.' 
  3. Een Volmaakte Moeder biedt courgettetaart aan: 'Maak je geen zorgen, er zit geen suiker in, ik gebruik tijdens het bakken alleen appelsap als zoetstof.' Een duidelijke referentie naar de huidige ban op suiker.
  4. 'Het is herfstvakantie. Hoe kan het nu al herfstvakantie zijn? Ze zijn amper terug op school en nu hebben ze een hele week vrij.' 
  5. 'Jane ging vandaag na school bij een vriendin spelen, dus in een vlaag van moederlijk optimisme leek het me leuk voor Peter en mij om wat tijd met elkaar door te brengen en een hechtere band te krijgen. (...) Hij maakte schaamteloos misbruik van mijn poging een bijzonder moment te creëren, want hij weigerde chocolademelk en eiste cola.' 
  6. 'Nog meer brieven van school. Brieven en brieven en brieven. Ik verzuip in de brieven. Brieven over hoofdluis. Brieven over boekenbeurzen en kerstmarkten en kerstconcerten.'

Mijn conclusie over Waarom mama drinkt


Waarom mama drinkt leest als een blog met dagelijkse beslommeringen van een moeder met twee kinderen, een parttime baan en een echtgenoot. Veel verhaal zit er niet in. Maar als je dat niet erg vindt is het een heerlijk en herkenbaar boek over het moederschap.

Ik knapte er tenminste van op. Je krijgt en soort bevestiging dat je niet de enige bent waarbij het allemaal niet zo rooskleurig gaat.

Boektrailer Waarom mama drinkt


Hieronder de boektrailer van Waarom mama drinkt:


Praktische informatie over Waarom mama drinkt


Waarom mama drinkt is voor 19,95 te koop bij bol.com. Ik vind dat het geld wel waard voor de humoristische spiegel over het moederschap die je krijgt voorgeschoteld. Maar niet, als je graag een echt verhaal wilt lezen.

Gill Sims hield een tijdje een blog bij getiteld Peter en Jane. Het is een heel simpel Blogger blog. De laatste post was ergens in 2017.


N.B. Inmiddels is er alweer een nieuw boek uit: Why mummy swears.
View Post

Het Jongensboek van Con Iggulden


Het Jongensboek van Con Igguldenis een boek voor 'iedere jongen van acht tot tachtig' en ziet er prachtig uit. Het boek roept een gevoel van nostalgie op. Een gevoel van heimwee naar betere, gezelligere tijden. Toen jongens nog lekker buiten speelden en daar hun avonturen beleefden, in plaats van achter de computer te zitten.

Het jongensboek: waar gaat het over?


Het Jongensboek beslaat een heel breed terrein, en behandelt zo'n tachtig onderwerpen.


  • Van tips voor spelactiviteiten
  • natuurkundige proefjes
  • weetjes
  • geschiedenis
  • doe het zelven
  • knutselen
  • grammatica en spelling 
  • tot omgaan met meisjes!

Het bijzondere van Het Jongensboek


Maar wat Het Jongensboek vooral zo aantrekkelijk maakt is de levensstijl, en de normen en waarden die het voorstaat. Dat spreekt meteen bij het openslaan van het boek uit een tekst van Sir Frederick Treves die de jongens toespreekt, waarin onder andere staat:

'Je hebt je toekomst in eigen hand. Twijfel daar nooit aan. Schep niet op. Een jongen die opschept is - net als een volwassene die opschept - tot weinig anders in staat.'

Het principe, van allerlei 'ouderwetse' activiteiten zie je ook, in het eveneens net uitgekomen boek 'Maak indruk op je kinderen', maar Het Jongensboek spreekt mij veel meer aan en heeft bovendien meer te bieden dan alleen spelletjes.

Als het geen boek is voor jongens dan wel voor moeders!

Het Jongensboek
Bron: inkijkexemplaar bol.com


Wat vond mijn 10-jarige zoon van Het Jongensboek?


Omdat de doelgroep jongens van 8 tot 80 is, liet ik het ook aan mijn destijds tienjarige zoon zien. Die sloeg het open op de eerste gemarmerde bladzijde en riep:

'Dat is een leuke achtergrond voor mijn computer!' 

Maar na dit slechte begin keek hij het boek met plezier in. Vooral 's werelds snelste papieren vliegtuigje kon hem erg bekoren, en werd onmiddellijk gevouwen.

Het geeft mij als moeder hoop, en een mooie droom, dat mijn zonen met behulp van dit boek mannen van stavast zullen worden!


Kritiekpuntje is het hoofstuk over de typisch Engelse sport Cricket, en met zoveel onderwerpen vraag ik me af hoe ze tot hun keuze voor juist die zijn gekomen. Maar ja, ik ben dan ook een meisje.

Jongensboek: niets nieuws onder de zon


Als je langs de 'hype' kijkt is het Jongensboek gewoon het zoveelste boek met kinderactiviteiten. Niets nieuws onder de zon dus, behalve dat dit boek een beroep doet op het verlangen naar vroeger, en beter, tijden!

Weetjes over Het Jongensboek


Het Jongens Boek werd in juni 2006 uitgegeven in Engeland onder de spannende titel 'The Dangerous book for Boys'. Toen het boek in mei 2007 uitkwam in Amerika stond het binnen een week op de tweede plaats van de best verkochte boeken van Amazon.com. Alleen Harry Potter deed het beter.

Rondom tienbesteedde een hele uitzending aan mannen en jongens in de huidige maatschappij, waarbij Het Jongensboek ook naar voren werd gehaald, als typerend voor jongens.

Praktische informatie over Het Jongensboek


Het Jongensboek is voor 27,50 te koop bij bol.com.

Bezoek de website van Het Jongensboek


Site van het jongensboek
View Post

Lipstick en luiers van Irene Smit


Neem een gemiddelde Nederlandse vrouw die net bevallen is en kind en baan wil combineren, en je hebt de hoofdpersoon van Irene Smits boek Lipstick en luiers. Hoogstens is Liz' baan glamoureuzer dan gemiddeld: ze werkt voor een glossy tijdschrift.

Lipstick en luiers vertelt het verhaal van Liz in het jaar na de bevalling van haar dochter Tara. Haar gevoelens voor haar dochter, haar beleving van het moederschap, de gevolgen voor haar relatie met Robbert, haar emoties over de beslissing weer buitenshuis te gaan werken enz.

Lipstick en luiers: Combinatie baan - kind


Zoals menig moeder ziet Liz op tegen de dag ze haar dochter naar het kinderdagverblijf moet brengen en overweegt zelfs fulltime te gaan moederen. Uiteindelijk kiest ze toch voor de combinatie baan-kind en doet haar verlangen bij haar dochter te blijven af als 'hormonaal.'
Niet alleen dat: ze werpt zich op als voorvechtster voor de arbeidsparticipatie, nu ze zelf het licht heeft gezien. Hoewel Heleen Mees het genre chicklit hekelt zal ze dit ongetwijfeld toejuichen!
'Hoeveel vrouwen proberen het niet eens meer na de bevalling, omdat ze zich zo laten meeslepen door hun hormonen en de beren en spoken die ze op de weg zien? 'Vrouwen moeten doorzetten in plaats van af te haken als er kinderen komen. 'Vrouwen moeten een schop onder hun kont krijgen. En ik ga ze die schop geven in mijn artikel.'

Lipstick en luiers: Geen humor


Menig pas bevallen vrouw zal zich in Liz herkennen. Het is een typisch boek uit het chicklit genre, maar omdat de meeste chicklit uit het Engels vertaald is, is het leuk een Nederlandse chicklit te lezen.
Toch vond ik Lipstick en luiers anders dan haar Engelse zusjes: in de verhalen in Engelse chicklit gebeurt meer. In Lipstick en luiers blijven we vooral hangen in de gedachten van Liz, en daar zit niet zo veel ontwikkeling in. Ook miste ik de humor die Engelse chicklit vaak kenmerkt.
Al met al een leuk boekje om te lezen, maar verwacht niets nieuws.
Je kunt ook een jaargang Ouders van Nu lezen.

Praktische informatie over Lipstick en luiers 


Lipstick en luiers is voor 50,- te koop bij bol.com.


View Post

Ooggetuigen van Carry Slee


Ooggetuigen van Carry Slee is het vierde boek voor volwassenen van schrijfster Carry Slee. Ik kende haar vooral als kinderboekschrijfster van o.a. Afblijven en Lover of loser. Twee kinderboeken die ik, in mijn onschuld, mijn tienjarige dochter liet lezen om er vervolgens achter te komen dat ze had kennisgemaakt met extasy en loverboys.

Ik las Ooggetuigen dan ook enigszins vooringenomen, omdat ik het Carry nog niet helemaal vergeven had dat ze dit soort thema's in het onschuldige genre van kinderboeken had aangesneden. Maar Carry, alles is vergeven. Ooggetuigen is hartstikke leuk.

Gluren bij de buren


Ooggetuigen is als door de ramen gluren van andere mensen. Je krijgt een kijkje in het leven van doodgewone leeftijdgenoten. Er zijn vijf hoofdpersonen die je allemaal goed leert kennen in korte hoofdstukken. Met wie je te maken hebt wordt duidelijk door de hoofdstuktitel die de naam aangeeft. Leuk is dat je dezelfde situatie vanuit verschillende perspectieven ziet.

Het verhaal van Ooggetuigen


Ooggetuigen leest makkelijk en snel, en het is met vaart geschreven. Er zijn verschillende lijnen die je het verhaal intrekken en waarvan je wilt weten hoe het afloopt:


  • het ongeluk waarbij de dochter van Nicole voor het leven verlamd is geraakt, 
  • Peter de conciërge die een geheim heeft en gechanteerd word door Victor. 
  • Victor die erg succesvol is, maar met dubieuze zaakjes. 
  • En Frank die ploetert om zijn hoofd boven water te houden, omdat zijn makelaardij niet goed loopt.


Naast deze grotere verhaallijnen zijn er de alledaagse besognes waar stellen en ouders mee worstelen. Wat is er bijvoorbeeld aan de hand met de zoon van Frank en Olga? Als lezer ken je de gruwelijke waarheid eerder dan zij. Ik moet zeggen dat het verhaal rondom Frank en Olga's zoon mij diep schokte! Ik kan er nog niet over uit; je zou er als moeder nachtmerries van krijgen!

Desperate housewives?


In een interview met Carry Slee wordt een link gelegd met de serie Desperate Housewives. Die link had ik zelf niet gelegd. Het boek ademt een heel andere sfeer uit en er is veel meer aandacht voor de psyche van de mannen dan in Desperate Housewives. Bovendien is dit boek typisch Nederlands, alleen al door de locatie waar de boodschappen worden gedaan: de Albert Heijn.

Thuisblijfmoeders en moeders met baan in Ooggetuigen


Ook in Ooggetuigen wordt de moderne problematiek van vrouwen die kind en baan al dan niet combineren aangestipt. Olga combineert haar moederschap met haar werk als visagiste, terwijl Nicole thuisblijfmoeder is. Maar waar Olga sympathiek is, brengt Nicole de dagen door met de fles en haar minnaar. Bovendien maakte ze Olga zwart en is in het algemeen een echte bitch! Thuisblijfmoeders komen er niet goed af in ooggetuigen!

'Dat jij die cursus geeft,' zegt Nicole als Hugo weg is, 'dat kon ik niet geloven.'
'Waarom niet?'
'Je werkt al de hele dag. Wil je dan nooit bij je kinderen zijn?'
Vroeger kreeg ik daar altijd een schuldgevoel van. Ik ben wel eens jankend de auto ingestapt en heb echt op het punt gestaan mijn ontslag te nemen. Maar nu voel ik me sterker.
'Voor mij blijft het onbegrijpelijk,' vervolgt ze. 'Het zal wel ouderwets zijn, maar ik wijd me nou eenmaal helemaal aan mijn gezin.'

Ook de veronderstelde onderlinge competitie tussen moeders komt aan bod. Zo schaamt Olga zich dat ze na een drukke werkdag een kant en klaar maaltijd bij de Albert Heijn koopt.

'Ik duw mijn wagentje naar de groenteafdeling als ik Nicole zie staan. De kinderen hebben voor vanavond Alberts gehaktbal met groenten besteld, maar ik durf niet naar het schap met kant-en-klaarmaaltijden. Frank zou me uitlachen als hij dit hoorde, zelf weet ik ook wel dat het belachelijk is, maar ik kan nu eenmaal niet tegen Nicole op.'

Vormgeving Ooggetuigen


Het boek is ook nog eens leuk vormgegeven, met in de kaft foto's van de hoofdpersonen. Wel ogen de hoofdpersonen veel jonger en rijker dan ik ze mij had voorgesteld. (Ik had de kaft niet goed bekeken voor ik begon te lezen!)

De verhaallijn met het auto-ongeluk deed me een beetje denken aan Tineke Beishuizens boek Dood door schuld. Maar waar dat sleept en traag is, heeft Ooggetuigen vaart.

Al met al een echte aanrader. Een leuk boek!

Praktische informatie over Ooggetuigen


Bezoek Carry Slees speciale Ooggetuigen website

Ooggetuigen van Carry Slee is voor 16,- te koop bij bol.com.


View Post

Berichten uit het tussenhuisje van Henk van Straten


Berichten uit het tussenhuisje is het persoonlijke verslag van Henk van Straten over de twee jaar in zijn leven nadat hij zijn vrouw heeft verlaten.

Maar het is ook meer dan dat.

Henk van Straten deelt zijn zieleroerselen.

Soms gaan die over zijn kinderen, soms over vader zijn, soms over de vraag waarom hij bij zijn vrouw weg moest, soms over de dood, en vaak over wie hij eigenlijk is. Want dat weet hij zelf eigenlijk ook niet zo heel goed.

Kritische blik op zichzelf


Tegelijkertijd is hij niet bang om kritisch naar zichzelf te kijken. Hij maakt zichzelf beslist niet mooier of beter dan hij is. Iemand reageerde bijvoorbeeld op zijn column dat hij beter zijn best had moeten doen om zijn huwelijk te redden. Van Straten reageert hierop met de vraag dat hij inderdaad niet zeker weet of hij dat wel genoeg geprobeerd heeft.

Mijn conclusie over Berichten uit het tussenhuisje van Henk van Straten


Ergens aan het begin van Berichten uit het tussenhuisje spreekt van Straten de lezer rechtsreeks toe:

'Te delen met jou, ramptoerist.' 

Ik moest er om glimlachen. Want ik kon hem geen ongelijk geven. Ik pakte het boek inderdaad als een soort ramptoerist. Ik wilde weten wat er mis was gegaan in zijn huwelijk, en hoe het na verval verder zou gaan tussen hem en zijn echtgenote.

Maar als ramptoerist kom je uiteindelijk niet echt aan je trekken met Berichten uit het tussenhuisje. Daarvoor is de toon te filosoferend en beschouwend.

Omdat het columns zijn, kun je het boek makkelijk pakken, een stukje lezen en weer wegleggen.

Ik vond het al met al een mooi boek. Vooral zijn ervaringen als vader vond ik aansprekend, en ook herkenbaar. Ook al ben ik een moeder ; )

N.B. Ik heb niet echt antwoord gekregen op de vraag wat er nou precies mis ging in het huwelijk van Henk van Straten. Ik krijg de indruk dat hij vindt dat hij wel moest. Dat hij geen andere keuze had. Maar ik vraag me af of bijvoorbeeld therapie niet had kunnen helpen.

Praktische informatie over Berichten uit het tussenhuisje


Berichten uit het tussenhuisje is voor 19,99 te koop bij bol.com.


View Post

Een doodgewone week va Bettina Drion


Een doodgewone week vertelt het verhaal van Cecile. Cecile is moeder, getrouwd met Johan en samen hebben ze een dochter.

In de week dat we haar leren kennen zit Cecile in spanning vanwege een mogelijke promotie die ze heel graag wil. Tegelijkertijd gebeurt er die week iets dat haar confronteert met iets dat ze in het verleden heeft gedaan.

Erbij willen horen


Cecile is een liefhebbende moeder, maar ook erg met zichzelf bezig. Ze is erg gericht op status en materiële spullen. Als bijvoorbeeld een collega een nieuw huis koopt, wil Cecile dat ook meteen. Toch kon ik als lezer met haar meevoelen, want Cecile's grootste verlangen is 'er bij' te horen.

Gepest als kind


Als kind hoorde ze er nooit echt bij, en werd zelfs gepest. Terwijl klasgenoten naar het buitenland gingen ging Cecile's familie naar camping Sonnevanck. Cecile's moeder was thuisblijfmoeder, en altijd thuis voor Cecile en haar zusje.

Maar Cecile heeft dit als heel onprettig ervaren, en is daarom vastbesloten het zelf anders te doen. Financieel hebben ze het extra inkomen niet nodig, en volgens Johan gaat bijna al Cecile's salaris naar de extra kosten die een baan met zich meebrengt.

'Mijn moeder, die voor ons een veilig nestje creëerde en zo zorgde voor een gapende kloof tussen mijn wereld thuis en de buitenwereld. (...) mijn moeder had geen idee wat de behoeften van een kind waren. Ze had geen besef van de ongeschreven wetten waar je als kind aan moest voldoen om er bij te horen.'

Het wrange is dat Cecile's moeder hetzelfde uitgangspunt had bij de opvoeding: zij wou het ook weer anders doen dan haar moeder!

Opadag


Haar dochtertje Kelly gaat drie dagen naar de kinderopvang en één dag komt Cecile's schoonvader oppassen: woensdag is opadag. Kelly is dol op haar opa, maar Cecile is jaloers op Kelly's liefde voor opa.

'Kelly was dol op hem. En hij op haar. En eigenlijk had ik dat alleen maar geweldig moet en vinden. Maar het stak.'

Cecile's eigen dagen met Kelly zijn namelijk niet zo harmonieus omdat ze dan de boodschappen moet doen en alle huishoudelijke klussen.

'En pa kon maar naar hartenlust kleien, eendjes voeren, vliegtuigjes vouwen en verhaaltjes voorlezen. Ja, zo kan ik het ook! Zo ben ik ook de leukste moeder van de wereld.'

Dus dringt Cecile haar schoonvader op dat hij voortaan de boodschappen moet doen. Dat resulteert er uiteindelijk in dat hij aangeeft dit niet meer te willen, waarop Cecile zo kwaad reageert dat er een eind aan Opadag komt. Tot groot verdriet van Kelly.

Moeder en dochter: perspectief wisselt elkaar af


Wat het boek bijzonder maakt is dat het perspectief van Cecile en haar dochter Kelly elkaar afwisselen. Zo leer je als lezer het kinderdagverblijf kennen door de ogen van Kelly. En dat levert een weinig rooskleurig beeld op. Niet alleen vindt Kelly het daar niet fijn, de leidsters vergeten haar soms eten te geven, ze verstikt bijna een babytje omdat ze het wil troosten, en in de slaapruimte spelen peuters met aanstekers. Ik vond Kelly hartverscheurend.

Als bijvoorbeeld plotseling de vaste leidster Juf Sandra met zwangerschapsverlof gaat klikt het moeizaam tussen Kelly en de nieuwe leidster, die bijvoorbeeld niet weet hoe Kelly's broek met bretels werkt.

'Ze trekt mijn broek omlaag, maar dat gaat niet. Daar zitten bretelletjes aan. Dat weet juf niet. Mijn juf Sandra wist dat wel. (...) Als ik klaar ben, trekt ze door en doet mijn broek omhoog. Ze sluit de deur en loopt achter Mees aan die net om de hoek verdwijnt. Ze vergeet mijn bretelletjes. Ik pak er eentje van de voorkant en probeer hem vast te maken. Hoe moet dat? Ik weet het niet. Mijn broek zakt een stukje naar beneden. Ik hou hem met mijn handen vast en moet ineens heel erg huilen.'

Combinatie baan-moederschap


De combinatie baan-moederschap valt niet altijd mee voor Cecile, vooral niet na de aanvaring met haar schoonvader. Ze heeft het gevoel dat het alle andere moeders wel heel makkelijk af gaat.

'Alle werken moeders die ik ken boffen reuze. Alles werkt even soepeltjes mee en iedereen is even bij en gelukkig. En dan wil je niet uit de toon vallen. Dat is taboe. Seks met je hond, desnoods op tv-dat is allemaal geen probleem. Maar zeggen dat je werkt terwijl de boel thuis niet op rolletjes loop, dat kan niet.'

Politiek en arbeidsparticipatie van vrouwen


Prikkelend is Cecile's reactie op actie op een krantenartikel over de stagnerende arbeidsparticipatie van vrouwen.

'Verbaasd liet ik de krant wat zakken. Dat kon ik me niet voorstellen. (...) En wat nou 'pogingen van de politiek'? Het was toch zeker de keuze van de vrouw zelf? Het was een verontrustend idee dat achter zo'n bewuste keuze de politiek zat, die de boel gewoon een beetje zat te manipuleren voor eigen gewin.

Kinderdagverblijf


Het beeld dat Bettina schetst van het kinderdagverblijf vind ik weinig rooskleurig. Een mooi voorbeeld daarvan vond ik de zwangere leidster Sandra die na de bevalling thuis voor haar baby wil gaan zorgen:

'Juf praat verder. Ze vertelt dat zij ook thuisblijft. Dat het kindje haar nodig heeft. En dat zij het fijn vindt om voor het kindje te zorgen.'

Conclusie over Een doodgewone week


Een doodgewone week is een echte aanrader: goed geschreven, prachtig vormgegeven en een goed en onderhoudend verhaal!

Praktische informatie over Een doodgewone week


Bezoek Bettina's website. Een doodgewone week is voor 17,95 te koop bij bol.com.


View Post
Previous PostOudere posts Homepage