Het ongeluk van Judy Merrill Larsen


Het ongeluk: het verhaal



Het ongeluk is het verhaal van Ellen. Ellen is pas gescheiden en de alleen staande moeder van twee zoontjes. Ze werkt als lerares. Tijdens een vakantie krijgt haar jongste zoontje James van elf een afschuwelijk ongeluk: een jet-skiër 'vaart hem aan' en hij overlijdt.

'Laat het niet mijn kind zijn!' 


Wat volgt is het relaas van een moeder die verder moet met haar leven als het ondenkbare is gebeurd: het verlies van een kind.

Herkenbaar zijn de verwijzingen naar het moederschap en de universele gevoelens van moeders. Zo kennen op het moment van het ongeluk zowel Ellen als haar beste vriendin maar 1 verlangen: laat het niet mijn kind zijn, waar ze zich vervolgens beide schuldig over voelen.

Orgaandonatie


Ook boeiend is de problematiek van orgaandonatie. Hoewel Ellen de organen van haar zoontje doneert, doet ze dat vol woede en wrok, dat andere kinderen mogen leven, terwijl het hare dood is. Ze wil dan ook beslist geen contact met de dankbare ontvangers, en verscheurt hun bedankbriefjes.

Het ongeluk: Ik vond er niets aan


Wat betreft stijl is Het ongeluk een hapklare brok voor aan het strand, maar wat betreft het onderwerp weer niet. Het is alsof je naar de MacDonalds gaat en een light Big Mac bestelt, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat een Big Mac hoe dan ook zwaar op de maag ligt.

Hoewel de emoties van Ellen herkenbaar zijn en gevoelig beschreven vond ik het toch maar een standaard verhaaltje. Eerlijk gezegd vond ik het een zeer matig boek. In de eerste plaats door het onderwerp dat mij doet huiveren, maar vooral door de clichématige wijze van schrijven van Judy Merrill Larsen.

Ondanks de zware thematiek leest het boek als een Margriet of Libelle feuilletonnetje.

Achter in het boek staat een interview met de auteur en vragen voor leesclubs.

Judy Merrill Larsen geeft Engelse les op een middelbare school in St. Louis. Ze is getrouwd en heeft vijf kinderen.

Praktisch informatie over Het ongeluk


Het ongeluk van Judy Merrill Larsen is voor 10,99 te koop op bol.com.

Meer weten?


Bezoek Judy Merrill Larsens website

View Post

Een middag aan zee


Een middag aan zee maakt van de lezer een medeplichtige.
Nederlandse literaire thrillers zijn hot. De meest bekende vrouwelijke schrijfsters zijn Saskia Noort, Esther Verhoef en Simone van de Vlugt. Maar ook Tineke Beishuizen en Marianne en Theo Hoogstraten horen in het rijtje thuis vind ik.

Een middag aan zee: het verhaal


Een middag aan zee gaat over de nachtmerrie van elke moeder: de hoofdpersoon van het boek raakt haar kind kwijt. Of liever gezegd, haar egocentrische zus, verliest haar nichtje uit het oog, tijdens een 'middag aan zee' in de proloog van het boek.

Verdwenen dochtertje nooit gevonden


Veertien jaar later maken we kennis met Magda, en blijkt dat haar dochtertje nooit terug is gevonden. Na een interview in de schoolkrant ontvangt Magda geheimzinnige mailtjes met daarin de boodschap het verleden te laten rusten. Typisch zoiets, waardoor je er juist nog harder in gaat graven, en dat doet Magda dan ook. Naar aanleiding van de mailtjes wordt het politie-onderzoek opnieuw geopend, en blijkt Magda's egocentrische zus een onaangename rol te hebben gespeeld in de verdwijning van Angela.

Typisch Nederlands


Net als Wat doen we met Fred? lees je Een middag aan zee zo in een middag uit. Maar de humor die Wat doen we met Fred zo leuk maakt, ontbreekt hier. Een middag aan Zee is typisch Nederlands, met beschrijvingen van het dagelijks leven van een decaan op een middelbare school, en uitjes naar bijvoorbeeld de Efteling. Veel herkenning dus.

Een middag aan zee: als lezer word je een handlanger!


Maar wat een Middag aan Zee vooral onderscheidt van andere thrillers is dat de lezer onderdeel van het verhaal wordt: de lezer wordt handlanger.
Magda zal nooit horen wat er met haar dochtertje is gebeurd, maar als lezer weet je het wel. 

Dat maakt je als het ware medeplichtig: je weet meer dan de hoofdpersoon van het boek, met wie je al die tijd hebt meegeleefd. En als lezer, maar vooral als moeder, vind ik ook dat Magda het niet moet weten!

Mijn conclusie over Een middag aan zee


Een middag aan zee is een mooi boek om te lezen. Maar het is ook akelig. Zeker als je zelf kinderen hebt. Als je op strandvakantie bent met je kinderen, zou ik dit boek liever niet lezen!

Een middag aan zee: praktische informatie

Een middag aan zee is voor 5,95 te koop bij bol.com

View Post

Slotcouplet van Sander de Hosson

Slotcouplet van Sander de Hosson: review

Slotcouplet.

Het klinkt als de titel van een roman van Leni Saris of één of andere streekroman. Maar het is de boektitel van het boek van een longarts. En de titel verwijst naar doodgaan.

Slotcouplet van Sander de Hosson


Slotcouplet bestaat uit columns waarin Sander de Hosson vertelt wat hij denkt en voelt tijdens zijn werk als longarts. Als rode draad door de columns loopt de vraag:

'Waar ligt de grens van geneeskunde? Moet wel alles wat kan?'

Hij schreef dit boek om twee redenen vertelt hij in de inleiding:

  1. Hij wil laten zien hoe het voor een zorgverlener is om te maken te krijgen met ongeneeslijk zieke patiënten.
  2. Hij wil laten zien wat er gebeurt als mensen ongeneeslijk ziek worden.


Prettig geschreven, maar niet zo'n prettig onderwerp



Het boek is prettig geschreven, en leest dan ook makkelijk weg. Maar het onderwerp is niet makkelijk. En ik moet bekennen dat ik daarom het boek halverwege heb weggelegd. Niet omdat het niet goed geschreven is, en Sander de Hosson lijkt me een superfijne arts om te hebben als je ziek wordt. Daar ligt het beslist niet aan.

Ik legde het halverwege weg omdat ik het te akelig vond. Al die mensen die ten dode zijn opgeschreven... Zelfs al zijn er nog mooie momenten, het beklemde me toch.

En ik heb gelukkig de optie om te stoppen met lezen. Ongeneeslijk zieke mensen hebben níét de keuze om te zeggen: 'Hier doe ik niet aan mee zeg!'  Op een gegeven moment dacht ik:
'Ik word hier akelig van. Waarom lees ik dit nog?!' 
En ik realiseerde me dat ik het ook niet hóefde te lezen. En hoewel ik er geen voorstander van ben om weg te lopen als dingen moeilijk worden, heb ik dat bij dit boek toch gedaan.

Mijn conclusie over Slotcouplet


Slotcouplet is een goed geschreven boek, door een longarts die me heel sympathiek lijkt. Het boek gaat over hoe het is als de eindstreep van je leven ineens dichtbij komt, en duidelijk zichtbaar wordt.  Wat doet dat met mensen, en wat doet dat met de hulpverleners om hen heen?

Door het onderwerp is Slotcouplet niet bepaald lichte kost.

Praktische informatie over Slotcouplet


Slotcouplet van Sander de Hosson  is voor 18,99 te koop bij bol.com.


View Post

Dagboek van een psycholoog: Meeluisteren in de spreekkamer


De boeken van psycholoog Jeffrey Wijnberg vind ik altijd leuk om te lezen. Ook vanwege de leuke tekeningen die er doorgaans bijstaan.

Provocatieve psycholoog


Jeffrey Wijnberg is een zogenoemde provocatieve psycholoog. Dat betekent dat hij kritische en confronterende dingen zegt tegen zijn cliënten.  Dat werkt verrassend, en zorgt er voor dat cliënten eens flink overeind gaan zitten en protesteren.

Zoals ik het uit Wijnbergs columns begrijp werkt zijn provocatieve aanpak prikkelend en zet die aan tot actie.

Je kunt als cliënt niet in een slachtofferrol blijven hangen bij Wijnberg. Of dat kan wel, maar dan laat hij je daar ook gewoon lekker in zitten. Wijnberg zal je niet komen redden. Dat is aan jezelf.

Ik vind zijn provocatieve aanpak wel verfrissend. Er is zoveel geneuzel en politiek correct geneuzel, dat Wijnbergs aanpak aangenaam anders is.

Om die reden was ik benieuwd naar zijn nieuwste boek: Dagboek van een psycholoog.

Dagboek van een psycholoog


Dagboek van een psycholoog bestaat zoals de titel belooft uit dagboekfragmenten. Het leest ook echt als een dagboek, met observaties waarvan ik me afvroeg of die wel een boek verdienen. Zoals een tekst als:

'Vanavond een hapje eten met Jeroen Stek.' 

Ik ken Jeroen Stek niet, en vind het maar matig interessant om te lezen dat Wijnberg met deze meneer gaat eten.

Eerlijk gezegd doet het boek de titel iets te veel eer aan. Het is écht een dagboek Je leest mee in de gedachtenwereld van Jeffrey Wijnberg. Soms lijkt het alsof hij zijn gedachten de vrije loop heeft gelaten, en zonder verdere redactie in zijn boek heeft geplakt. Maar gedachten zijn vaak rommelig en niet allemaal even interessant.

Wat valt er zoal te lezen in Dagboek van een psycholoog


  • Gesprekken met patiënten.
  • Patiëntverslagen.
  • Dat Wijnberg baalt als zijn voetbalteam niet goed heeft gescoord. Ik vind voetbal hemelschreiend saai, dus zo gauw ik iets zag staan als FC gingen bij mij de lampen al uit.
  • Dat er inderdaad veel meer administratieve rompslomp is nu, en dat dit afgaat van de tijd die therapeuten normaliter aan hun cliënten konden besteden.
  • Dat de mezen zo lekker uit hun nestje vliegen.
  • Cliënten zeggen afspraken vaker af. Wijberg constateert dat er minder trouw is aan therapie.
  • Als iemand zelf geen 'lijdenslast' ervaart heeft therapie geen zin.
  • Mannen moeten vaak van hun vrouw naar de psycholoog, maar hebben zelf eigenlijk nergens last van.

Mijn conclusie over Dagboek van een psycholoog


Eerlijk gezegd vond ik er maar weinig aan. Ik vroeg me tijdens het lezen steeds af: 'Waarom lees ik dit in vredesnaam?!' Het voegt zo weinig toe. Dagboek van een psycholoog is echt dat: een dagboek van een psycholoog. Maar de vraag is of dit het waard is om in boekvorm te worden uitgegeven.

Wat mij betreft eigenlijk niet.

Wel biedt het een kijkje in de gedachtenwereld van een (provocatieve) psycholoog en dhr. Jeffrey Wijnberg. Wie dat interessant vindt, zal dit boek misschien ook wel kunnen waarderen. Ook leuk vind ik dat Jeffrey Wijnberg zijn telefoonnummer en emailadres gewoon in het boek vermeldt! Dat maakt hem laagdrempelig om te benaderen.

Ik geef dit boek een 4.

Praktische informatie over Dagboek van een psycholoog


Dagboek van een psycholoog is voor 16,95 te koop bij bol.com.

View Post

Wat doen we met Fred?

Wat doen we met Fred? is een literaire thriller die je moeiteloos in een middagje uitleest.


Wat doen we met Fred? Ik werd positief verrast


Ik moet eerlijk bekennen dat ik met weinig interesse begon vanwege Tineke Beishuizens columns in de Margriet en Libelle. Maar Wat doen we met Fred? verraste me met haar humor, en een sterke onverwachte twist aan het eind.
'Wat doen we met Fred' is een zeer menselijk, humoristisch boek, over vriendinnen, moederschap, de verhouding moeder dochter en relaties. En als moeder met concentratieproblemen kan ik hem van harte aanraden, want hij leest makkelijk weg. En Wat doen we met Fred heeft nog het predikaat 'literair' ook ; )

Wat doen we met Fred? Het verhaal


Elke week ontmoeten vijf vriendinnen elkaar in een cafe in Den Haag. Daar praten ze over hun levens. Het ziet er leuk en gezellig uit, maar dan bekent Noor dat ze een verhouding heeft met Fred, de man van Carolien. En vanaf dat moment lopen de gebeurtenissen enigszins uit de hand.

Wat doen we met Fred? Observaties over het moederschap


Enkele observaties over het moederschap!
'Het was hartverscheurend. Ze zaten op een keukenstoel, twee handjes om een groot glas cola, blauwgrijze schaduwen onder hun ogen. Af en toe sidderde een nasnik door tot in hun tengere schoudertjes. En dan toch aap die met een dun stemmetje tegen z'n broertje zei: 'Leuk hè?' terwijl hij een stukje van z'n minimarsje afknabbelde, dat ze ook niet elke nacht kregen. Het was misschien maar goed dat ik nooit kinderen heb gekregen. Ik zou de hele dag van ontroering lopen janken.'
En:

'Ik stond op om eieren uit de koelkast te halen. Ik was gevloerd. Ik had deze ochtend nog niet langer dan vijf minuten achter elkaar gezeten. Zitten, overeind komen, iets aangeven, iets afpakken, iets wegleggen. Je kunt nog beter een marathon lopen dan op twee kinderen passen. 
Tegen de tijd dat ik in de speeltuin op een bankje zat voelde ik mij alsof ik staande in slaap zou kunnen vallen. Maar de jongens hadden energie genoeg. Ze renden heen en weer. Klommen op schommels en de wipkip en verdwenen in merkwaardige bouwsels van waaruit ze door een gat ineens weer tevoorschijn kwamen. Roepend om mijn aandacht. Want was er ook gebeurt, je zult met ze bezig zijn, dat is kennelijk een keiharde kindereis waaraan niet te ontkomen valt.'

Conclusie over Wat doen we met Fred?


Wat doen we met Fred? is aanrader. Als je bijvoorbeeld nog een leuk en makkelijk boek zoekt voor op het strand dan is dit een prima keus.

Wat doen we met Fred? Praktische informatie


Wat doen we met Fred? is voor 17,50 te koop bij bol.com. Maar er is ook een oudere versie te koop bij bol.com voor maar 5,-!



View Post

Ploetermoeder


Voordat je zogenaamde Loedermoeders had, was er de ploetermoeder!

Ploeteren door 'Het geheime leven van een ploetermoeder'


Het geheime leven van een ploetermoeder gaat over Thuisblijfmoeder Lucy Sweeney. Op het oog leidt ze een prima leven met haar man en drie kinderen. Maar de laatste tijd voelt ze zich niet prettig. Een typisch geval van Maggie MacNeals liedregel:

'Ik weet niet wat er is, maar er is iets mis. Hoe zou dat komen?' 

Door deze innerlijke onrust is Lucy gevoelig voor de charmes van huisman Robert Baars, en dit gegeven loopt als een rode draad door het boek. Verder is dit boek gewoon het zoveelste boek Momlit-boek, en zeker niet één van de betere. Om nog even in de songteksten te blijven 'Nobody does it better,' is hier een geval van 'Lots of others do it better.'

Het geheime leven van een ploetermoeder: heb ik dit niet eerder gelezen?


De eerste drie hoofdstukken bleef ik me maar afvragen of ik het boek niet eerder had gelezen. En bleef steeds terug bladeren om naar het jaar van publicatie te kijken of het niet een heruitgave was. Het verhaal is al eindeloos vaak verteld:

Verveelde moeder is op zoek naar dat zekere 'je ne sais quoi'.

Kom op zeg! Hoe moeilijk is het nou helemaal?!


Thuisblijfmoeder Lucy blundert door haar leven als gevolg van haar slordigheid en gebrek aan planning, en dit moet zorgen voor humoristische noten. En hoewel sommige voorvallen inderdaad wel amusant zijn, zoals de onderbroek die zich verschanst in haar broekspijp en op een onhandig moment naar buiten valt, begon ik me op een gegeven moment aan haar onhandigheid en slordigheid te ergeren.

Want kom op, hoe moeilijk is het nou helemaal om je kinderen op tijd naar school te brengen?!

Wat dit boek toch wel de moeite waard maakt is niet zozeer het standaard verhaaltje als wel de referenties naar feminisme en thuisblijfmoederschap, die je in overige mom-lit minder vindt.

Ter illustratie een conversatie tussen Lucy en haar moeder.

'Ik begrijp niet dat een dochter van mij ervoor kiest om huisvrouw te zijn,' zegt ze met vertrokken mond, alsof het woord een bittere smaak heeft.

'Mam, het probleem ligt in feite gedeeltelijk bij feministen zoals jij, omdat jullie het huiselijk leven alle waarde hebben ontnomen door te veel nadruk te leggen op het belang van betaald werk voor vrouwen,' zeg ik. 'Eigenlijk zijn jullie indirect verantwoordelijk voor de kloof die er tegenwoordig is tussen werkende en niet-werkende moeders.'Ze kijkt een beetje geschrokken.

'Fred zit nu op de peuterschool. Dan moet je toch meer tijd hebben?' houdt ze vol.'Maar dan zij er de schoolvakanties, zegt ik. 'Weet je hoeveel ik zou moeten verdienen om oppas te betalen?' Dat argument negeert ze.

'Ik bedoel: wanneer ga je iets doen waarbij je je hersens moet gebruiken?' vraagt ze.'Dat is een andere vraag. Ik gebruik mijn hersens wel degelijk, alleen minder opvallend en meer zijdelings,' zeg ik.

Ook verfrissend is dat aan het eind de oplossing voor Lucy's crisis niet is dat ze een baan gaat zoeken, iets wat in overig momlit wel vaak het geval is.

Praktische informatie over Het geheime leven van een ploetermoeder


Het geheime leven van een ploetermoeder is voor 24,99 te koop bij bol.com.


View Post

Ga lekker zelf in je kracht staan


Ga lekker zelf in je kracht staan.

Dat is de titel van een boek met daarin verzamelde columns van Japke-d.Bouma. Ik reserveerde dit boek in de bibliotheek vanwege de titel.

Ik vind al dat politiek correcte taalgebruik en van die cliché termen namelijk verschrikkelijk. En de titel vond ik om die reden aangenaam opruiend. Ik verwachtte een boek dat gehakt zou maken van al die softe termen.

En die verwachting kwam uit.

Ga lekker zelf in je kracht staan: kritische kijk op cliché taalgebruik anno 2018


Wel gaat Ga toch lekker zelf in je kracht staan vrij specifiek over het kantoorleven en het taalgebruik en de gewoontes die daar gebruikt worden. Mijn eigen ervaring met dit soort cliché termen is meer in termen van school, hulpverleners en het leven in het algemeen. Bijvoorbeeld op t-shirts die je bij de Hema kunt kopen!

Niettemin herkende ik veel van de gebruikte termen, en genoot ik hevig van de nuchterheid waarmee Japke deze cliché's fileert.

De cliche's in Ga lekker zelf in je kracht staan die ik het ergst vind


  • Enkele cliché's op een rijtje
  • Durf te dromen
  • Vergaderen heet u scrummen
  • De neuzen dezelfde kant op.
  • Een stip op de horizon zetten
  • Succes is een keuze
  • De customer journey
  • De flexplek
  • Een holistisch bedrijf
  • 'Agile' werken
  • Centraal staan
  • Papadag
  • Laaghangend fruit
  • Transparantie
  • Storytelling
  • Draagvlak
  • Coachen met paarden, koeien en geiten
  • Omdenken
  • Het beste uit jezelf halen
  • Durf te falen
Hoewel het dus over 'kantoortaal' gaat, herken ik er een heleboel. Als blogger hoor ik bijvoorbeeld regelmatig over 'storytelling' en ook als moeder word je voortdurend voorgehouden dat je toch vooral het beste uit jezelf moet halen. Om over dat vreselijke woord papadag nog maar te zwijgen.

Conclusie over Ga lekker in zelf in je kracht staan


Ga lekker zelf in je kracht staan biedt een kritische blik op het taalgebruik dat we anno 2018 gebruiken, en dan vooral in de omgeving van kantoor. Ik denk dat als je op een kantoor werkt, je enorm veel zult herkennen.

Maar ook als je niet op een kantoor werkt, is dit een leuk boekje om te lezen.

Gebakken lucht in de praktijk


Een prachtig voorbeeld van cliche taalgebruik zie je in onderstaande filmpje met Arjen Lubach. Daarin doet hij de directeur van de Blokker winkels na, wanneer die het heeft over de vernieuwingen van de winkel.

Echt geweldig vind ik!


Praktische informatie over Ga lekker zelf in je kracht staan


Ga lekker zelf in je kracht staan is voor 12,50 te koop bij bol.com. Als je een partner hebt die op kantoor werkt, lijkt het me heel geschikt als cadeautje. Tenzij je partner fan is van dit type taalgebruik. Dan zal hij of zij misschien onaangenaam getroffen zijn.
View Post

Fuck die rimpels: Leesbotox voor vrouwen 40+


Het was de titel die mijn aandacht trok, en me nieuwsgierig maakte: Fuck die rimpels.

Daarom reserveerde ik dit boek in de bibliotheek. Inmiddels heb ik het uit! Hieronder mijn ervaringen met dit boek.

Fuck die rimpels


Fuck die rimpels is een verzameling columns van twee dames die de 50 gepasseerd zijn. Monika Bitte studeerde germanistiek en psychologie, en Silke Neumayer communicatiewetenschappen.

De columns gaan over het dagelijks leven van 50+ plus vrouwen anno 2018, en over hun gedachten en gevoelens.
Het boek gaat dus niet puur over rimpels of botox, maar biedt persoonlijke verhalen van twee 50+ vrouwen in column vorm.

Eerlijk gezegd vond ik het een vrij saai boek. De columns kabbelen maar zo'n beetje voort. Ze zijn niet uitgesproken humoristisch, wat op zich geen probleem hoeft te zijn. Maar het kon me allemaal niet zo erg boeien.

Onduidelijk wie welke column schreef


Bovendien staat er per column niet bij door wie het stuk geschreven is. Dus zat ik soms ineens een column te lezen waarin de schrijfster 'Mijn man' noemde, en vervolgens een column waarin de schrijfster gescheiden is. En ik had geen idee, wie wie was. Dit vind ik dus meteen al een verbeterpunt: geef per column even aan wie hem heeft geschreven.

50+


Het meest interessant vond ik nog de verwondering van de dames dat ze ouder zijn dan 50. Hun beeld van een 50+ dame klopt helemaal niet met hoe ze zich voelen, en hoe ze zichzelf zien. Ze hebben immers geen kort haar met krulspelden er in, en dragen geen schort.

Verder gaat het onder andere over rimpels krijgen, een ouder wordend lichaam en kwaaltjes.

Mijn conclusie over Fuck die rimpels


Fuck die rimpels is dus een verzameling columns van vrouwen die 50+ zijn. Ik vond het een saai boek. Ik heb er geen nieuwe inzichten door gekregen over wat mij nog te wachten staat bijvoorbeeld.

Het kabbelt maar een beetje voort.

Op de cover staat opschepperig: 'Bestseller. In Duitsland meer dan 200.000 exemplaren verkocht.' Maar ik snap dat niet, want zo leuk vind ik het niet.

Ik geef Fuck die rimpels al met al een 5,5. Wellicht dat iemand anders het wel een leuk boek vind, maar aan mij is het blijkbaar niet besteed.

Praktische informatie over Fuck die rimpels

Fuck die rimpels kost maar liefst 18,50 bij bol.com. Ik vind dat veels te veel voor dit nietszeggende boekje.


View Post

Geen zin in mijn gezin


Toen ik hoorde over een boek met de opruiende, en politiek incorrecte titel Geen zin in mijn gezinhad ik er meteen zin in.

Op de achterflap las ik veelbelovend:

'De werknemer die overvallen wordt door een burn-out, mag vaak een tijdje thuisblijven en een poging doen om in afzondering eens rustig tot zichzelf te komen. Maar hoe gaat dat eigenlijk thuis? Vind je daar wel de rust waar je zo naar snakt?' 

Een retorische vraag waarop iedere moeder een welluidend: 'Nee!' zal antwoorden.

Mijn verwachtingen over Geen zin in mijn gezin


Ik begon aan Geen zin in mijn gezin, met de verwachting van een feest van herkenning en een stuk bevestiging, want stiekem heb ik ook wel eens geen zin in mijn gezin. Eindelijk een boek over moeders die altijd door moeten gaan tot aan het gaatje, en voor wie rust eigenlijk niet bestaat.

Want hoe kun je uitrusten in een gezin dat draaiende moet worden gehouden? En wat als je als moeder een burn-out krijgt? Hoe ga je daar dan mee om, en hoe houd je je staande?

Ja, het was met veel zin dat ik begon aan Geen zin in mijn gezin.

Geen baan, geen burn-out


Maar het boek gaat meer over een burn-out in het algemeen, dan over de burn-out van een moeder. En als het wel specifiek gaat over moeders, dan nadrukt Yolan Witterholt meerdere malen dat het vooral de moeders die baan en kind combineren zijn die het zo zwaar hebben dat ze een burn-out riskeren.

'Wie dweilt onophoudelijk met de kraan open? De moeder. En zeker de werkende moeder. (...) De vreugde van een nieuw leven is voor mij niet weggelegd, heb ik al geconstateerd, want er zijn voor werkende moeders weinig mogelijkheden tot drastische veranderingen.'

En in alle literatuur over burn-out die Yolan Witterholt bestudeerd heeft wordt een burn-out altijd gekoppeld aan een baan.

'Kon je vroeger als moeder van een groot gezin nog overspannen raken en je koffers pakken om naar een kliniek te vertrekken, de burn-out lijkt alleen weggelegd voor mensen met een betaalde baan.'

Uiteindelijk is Geen zin in mijn gezin vooral een persoonlijk verslag van een burn-out, van iemand die toevallig ook moeder is.

Geen zin in mijn gezin: persoonlijk verslag van een burn-out


Centraal staat Yolan Witerholts vraag hoe ze in vredesnaam burnt-out kon raken op een moment in haar leven dat alles op orde was. Informatieve hoofdstukken wisselt ze af met persoonlijke ervaringen, die lezen als een dagboek.

We lezen over de verschillende methodes van hulp die ze probeert, waaronder coaches, psychiaters, yoga en haptonomen. De hulpverleners komen er niet goed van af: geen een van hen helpt haar echt. En zijdelings komen natuurlijk ook haar gezin en partner voorbij. Het effect van de burn-out op haar relatie met haar partner wordt wat uitgebreider beschreven, maar het effect op haar relatie met de kinderen vond ik vrij summier.

Titel Geen zin in mijn gezin dekt lading niet


De titel Geen zin in mijn gezin lijkt mij daarom vrij toevallig gekozen, want eigenlijk gaat het hier weinig over. Wat dat betreft had de titel beter Op zoek naar antwoorden over een burn-out of zo kunnen heten.

Het boek leest wel lekker weg, en is in toegankelijke stijl geschreven.

En duidelijk is dat voor Thuisblijfmoeders een burn-out niet is weggelegd. Die moeten gewoon ouderwets overspannen worden.

Yolan Witterholt is moeder en stiefmoeder van 6 kinderen. Ze is docente op de school van journalistiek in Utrecht. Daarnaast is ze freelance tekstschrijfster.

Praktische informatie over Geen zin in mijn gezin


Geen in mijn gezin is voor 9,35 te koop bij bol.com.


View Post

Stromboli van Saskia Noort



Als Saskia Noort een nieuw boek heeft, dan lees ik die eigenlijk altijd wel.

Saskia Noorts boeken lezen in de regel makkelijk weg, en de verhalen zijn meestal best oké. Ze gaan vaak over ogenschijnlijk gelukkige stellen, meestal met kinderen, en wat achter de mooie facade schuilgaat.

Stromboli vond ik qua sfeer en stijl lijken op Saskia Noorts andere boeken.

Maar er is één groot verschil: het is geen thriller! Geen vraag: 'Wie heeft het gedaan?' of cliffhangers. Stromboli is meer een psychologische roman.

Stromboli: waar gaat het over?


Stromboli vertelt het verhaal van Sara. We leren Sara kennen als ze de hond uitlaat, en meteen wordt duidelijk dat ze niet gelukkig is. Sara is ongelukkig in haar huwelijk met Karel, en de avond ervoor heeft hij geprobeerd haar te slaan. Dat was voor haar de druppel, en tegelijkertijd het duwtje in de rug dat ze nodig had om hun huwelijk te beeindigen.

Sara en Karel zijn een succesvol schrijversechtpaar met twee kinderen. Aan de buitenkant ziet het er allemaal goed uit.

Maar Sara is op haar 15-de verkracht door haar buurjongen, en dit heeft impact op haar hele leven. Haar man Karel verwijt haar regelmatig dat ze een deel van zichzelf voor hem afsluit. En uit het verhaal blijkt dat dit komt door die verkrachting.

Stromboli bestaat uit 2 delen


Het boek bestaat feitelijk uit 2 delen:

  • Het eerste deel speelt zich af in het dorp waar Sara en Karel wonen, en rondom hun huis, tuin en keuken leven.
  • Het tweede speelt zich af op het Italiaanse vulkaaneiland Stromboli. Sara gaat daar naar toe voor één of andere therapeutische week.

Stromboli: kijkje in het hoofd van een vrouw


Als je me zou vragen wat er eigenlijk gebeurt in Stromboli dan is het antwoord: niet zoveel. Maar dat vind ik wel fijn, want ik houd helemaal niet van boeken vol avonturen, mysteries en allerlei gebeurtenissen. 

Stromboli gaat eigenlijk vooral over de zieleroerselen van Sara.

Hoe zij zich voelt, over haar twijfels over zichzelf, haar huwelijk, haar verlangen naar haar kinderen, woede op haar man Karel, schuldgevoelens, schaamte over de verkrachting, minachting, weerzin tegen de goeroe die strooit met termen als 'Adem naar je handen' en dergelijke.

Verkrachting


Sara's verkrachting loopt als een rode draad door het hele verhaal. De gevolgen van de verkrachting zijn elke dag voelbaar voor Sara. Tijdens de therapeutische week ontmoet ze Hans die misbruikt is door zijn gymleraar. Bij Hans lukt het Sara om zich voor het eerst van haar leven open te stellen. Maar Hans heeft zelf ook heel veel issues...

Ontwikkeling


Sara ontwikkelt zich als persoon wel degelijk. Aan het eind van het verhaal staat ze steviger in haar schoenen, hoewel het de vraag is of dit door de therapeutische week komt. Dat ze veranderd is, blijkt uit het feit dat ze voor het eerst in haar leven anderen over haar verkrachting verteld.

Stromboli: spiegel van onze tijd


Net als het boek Huisje, boompje, beest weerspiegelt Stromboli het gemiddelde leven van succesvolle veertigers. Ik vind het een akelig beeld! Bijna iedereen is ongelukkig, gaat vreemd en is onbetrouwbaar. Vrienden laten elkaar in de steek, en hun hele leven is één groot cliché.

Als voorbeeld een citaat uit Stromboli:

'In ons dorp volgen de scheidingen elkaar in snel tempo op. Meestal gaat het zo: man gaat vreemd met een jongere kloon van vrouw, wordt betrapt met dank aan het roddelcircuit of zijn mobiele telefoon, wordt op straat gegooid en maakt na een bittere vechtscheiding nieuwe kinderen met de kloon. Eens in de paar jaar vindt er een totale relatieverschuiving plaats, als of iemand alle stellen in een centrifuge heeft gegooid en ze er allemaal gehusseld uit komen.'

Als ik zo'n boek lees dan ben ik blij dat ik tenminste niet in een Vinex-wijk woon, maar op het Achterhoekse platteland. Want zoals de personen in dit soort boeken wil ik beslist niet zijn. Het riep bij mij herinneringen op aan een uitspraak van Wim Sonneveld:

'Ik dacht als dat mijn schoonzoon moet worden, dan verhang ik me op een mooie zondagmorgen in het Amsterdamse Bos.'

Waarbij schoonzoon in dit geval zo'n ongelukkige, cliché veertiger is.

Stromboli: autobiografische elementen


Stromboli bevat diverse autobiografische elementen. Wie wel eens over Saskia Noort heeft gelezen, of haar columns leest, zal weten dat zij zelf ooit ook verkracht is. Ook bij de emoties van Sara rondom de echtscheiding herkende ik soms dingen die Saskia Noort wel eens over haar scheiding heeft gezegd in de media.

Stromboli: sex


In Stromboli zitten diverse sex scènes. Ik vond ze vrij plat en functioneel beschreven, met veel schuttingtaal. Dus ondanks de sex scènes zou ik Stromboli beslist géén erotische roman noemen.

Stromboli: kritische kijk op de therapeutische industrie


Ik denk dat veel mensen die wel eens hebben meegedaan aan een vorm van groepstherapie veel herkenden van de beschrijvingen van het therapeutische groepsproces waaraan Sara meedoet. Ik deed ooit mee aan een kennismakingsweekend voor een opleiding aan het Riekje Boswijck Instituut en herkende veel elementen.

Het kijkje dat Saskia Noort geeft op dit type hulpverlening is niet bepaald vleiend. Ook hier houdt ze de lezer weer een ongemakkelijke spiegel voor. Hoe cliché wil je zijn....

Mijn conclusie over Stromboli


Stromboli las makkelijk weg. Er is 1 duidelijke hoofdpersoon, en geen irritante tijdsprongen. Hier dus geen problemen van onthouden wie ook alweer wie is.

Hoewel het makkelijk wegleest, is het geen makkelijke kost. Eerlijk gezegd vond ik het best een deprimerend boek. Iedereen was zo ongelukkig! En het is allemaal zo cliché.

Al met al geef ik Stromboli daarom een 7 vanwege het makkelijke lezen, maar niet hoger omdat ik het deprimerend vond.

Saskia Noort over Stromboli


Praktische informatie over Stromboli

Stromboli van Saskia Noort is voor 19,99 te koop bij bol.com.


View Post

Inez en zo van Esther Waij

Inez is thuisblijfmoeder, maar niet om voor haar dochter van 13 te zorgen. Daar heeft ze gelukkig personeel voor. Zo heeft Inez haar handen vrij om te winkelen, te sporten, cosmetische behandelingen te ondergaan en nog wat meer te winkelen.

Inez en zo: het verhaal

Inez en haar man Oscar hebben een duidelijke taakverdeling: hij verdient het geld en Inez geeft het uit. Samen met haar dochter Jos (13) noemen ze hem vertederd 'Pap de flappentap'. Inez is een gelukkige thuisblijfmoeder, tot op een kwade vrijdag ze nonchalant een vraag stelt aan haar man Oscar. Een vraag die ze regelmatig stelt, en waarvan ze het antwoord al denkt te kennen: 'Ben je gelukkig?'

Verlaten door haar man

Tot Inez' ongeloof en schrik antwoordt Oscar 'Nee,' en voegt hij er nog aan toe dat hij wil scheiden. In no time heeft hij een goedkope woning voor Inez en hun dochter geregeld en is haar luxeleven abrupt voorbij.
Plotseling moet Inez voor zichzelf en haar dochter zorgen, terwijl ze tegelijkertijd worstelt met alle emoties en gedachten rondom deze donderslag bij heldere hemel. Als dan ook nog blijkt dat Oscar een nieuwe vriendin heeft, die zwanger is, slaan bij Inez de stoppen door.
Wat volgt is een heftig rouwproces, waarin Inez keurig alle fases doorloopt van ontkenning, woede en uiteindelijk aanvaarding. Maar woede voert de boventoon! Esther Waij noemt het boek zelf 'tragikomisch'. Hoewel het verhaal op zich wel tragisch is, vond ik het boek zeker niet uitgesproken komisch.

De woede spat van de bladzijden

Inez' woede spat gewoon van de bladzijden:
'Het ei in mijn keel barstte open. Het rotte wit deed me kokhalzen, de schaal sneed in mijn stembanden, rauw schold ik z'n huid vol, gele haat kolkte over hem heen. Dat we helemaal niet uit elkaar waren omdat hij zo nodig vrij moest zijn. Dat we uit elkaar waren omdat hij zo nodig vrij moest zijn. Dat we uit elkaar waren omdat hij, de vieze vuile klootzak, zich had laten vangen door een ander.'

Man verlaat vrouw voor vriendin in nieuw jasje

Het is de rauwheid waarmee Esther Waij Inez' gevoelens beschrijft die haar vertelling van het eeuwenoude thema 'Man verlaat vrouw voor vriendin' onderscheidt van andere chicklit.
Esther Waijs schrijfstijl is soms poëtisch, soms experimenteel en soms verwarrend. Het gebruik van verschillende lettertypes en lay-out ondersteunt de inhoud: als Inez' heel boos is, wordt dat bijvoorbeeld weerspiegelt in het lettertype en de vorm.
Bijvoorbeeld:

Inez en zo: niet makkelijk leesbaar

Ik vond het boek vrij moeilijk leesbaar: gedachten volgen niet altijd de grammatica en syntax regels van de Nederlandse taal. En Inez' gedachten zijn vaak ontredderd en emotioneel. Hoewel Esther Waijs stijl Inez emoties goed weergeeft, vond ik het niet prettig lezen. Ook de fragmentarische opbouw is even wennen.
Ik moest in het begin echt even doorbijten, maar op een gegeven moment was mijn interesse toch gewekt, en was ik benieuwd hoe het verder zou gaan met Inez. Een paar fragmenten zijn gewijd aan Inez' dochter Jos, haar buurvrouw Debbie, en de nieuwe vriendin van Inez' man: Judith. Deze zijn in dezelfde stijl geschreven, en geven welkome informatie over hun beleving. Maar omdat het maar zo'n 2 a 3 fragmenten zijn, voegen ze eigenlijk weinig toe. Het is te weinig om deze personen echt te leren kennen.
En wat er in Oscar omgaat komt de lezer niet te weten. Van mij hadden de karakters wel wat meer uitgediept mogen worden.

Inez en zo: anders dan anders

Het standaard protocol in dit soort boeken is dat de verlaten vrouw een make-over krijgt, een nieuwe baan, en vervolgens zeer gelukkig en succesvol wordt. Uiteraard krijgt haar ex dan spijt, maar dan is het te laat! Wraak is dan zoet. Noem me kleinzielig, maar ik lees graag hoe gerechtigheid geschied!
Maar halverwege het boek begon ik me af te vragen wanneer het tij in Inez' leven eindelijk zou keren. Haar sollicitatie mislukte, haar eigen bedrijf kwam maar niet van de grond, en de problemen met haar dochter werden eerder erger, dan beter.
Toch maakt Inez wel een ontwikkeling door: is ze in het begin volkomen ontredderd en beheerst door woede, in de loop van het boek accepteert ze de situatie en wordt rustiger.

Inez en zo: hoe loopt het af?

Maar het boek eindigt zonder happy end. Geen idee hoe het verder zal gaan: komt het goed met Inez' dochter? Zal haar bedrijf succesvol worden? Hoe ontwikkelt haar relatie met Oscar zich? Wat zal er gebeuren als Oscars liefdesbaby wordt geboren?

Inez als Thuisblijfmoeder

Het boek trok mijn aandacht omdat het om een thuisblijfmoeder ging die werd verlaten door haar man, met alle financiële consequenties van dien. De overheid hamert immers steeds op financiële onafhankelijkheid van vrouwen. Ik was benieuwd hoe Inez, als thuisblijfmoeder, dit ging oplossen. Maar het boek gaat eigenlijk weinig over Inez als thuisblijfmoeder: het gaat vooral over Inez als verlaten vrouw en de emoties die dat met zich meebrengt.
Al met al vond ik dat Esther Waij een bekend verhaal in een nieuw jasje had gegoten, maar persoonlijk vond ik de oude jas fijner lezen en bovendien bevredigender. Inez en zo is het romandebuut van Esther Waij. Esther schrijft scenario's voor film en televisie (zoals Baantjer, IC, Costa! en Zoop)
Als ik het boek een rapportcijfer moest geven zou het een 7 worden, vanwege de originele stijl en vormgeving.

Praktische informatie over Inez en zo

Inez en zo is voor 10,99 te koop bij bol.com.

Meer weten over Inez en zo?

Interview met Esther Waij
View Post

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor


Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor gaat over ouder worden, over vrouw en moeder zijn. En over moederen. Moederen over je kind, en moederen over je moeder.
En terwijl moederen over je kind natuurlijk is, is moederen over je moeder beladen en vol met tegenstellingen. Het is deze tegenstelling die de titel van het boek zo voortreffelijk weergeeft, en die mij naar dit boek deed grijpen.
Ik vind het boek een echte aanrader voor vrouwen en moeders, als blik in onze toekomst en als herkenning van de issues waarmee vele vrouwen te maken zullen krijgen.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: het verhaal


Heleen en haar man Peter runnen een kwekerij in Noord-Holland, en samen hebben ze twee kinderen. Heleen is bijna vijftig en komt in de menopauze, iets waar ze regelmatig aan wordt herinnerd door onaangename opvliegers.

Hersenbloeding


Dan krijgt Heleens moeder een hersenbloeding en kan niet meer goed praten en voor zichzelf zorgen. Plotseling moet Heleen voor haar moeder zorgen, i.p.v. andersom. De hersenbloeding is zo ernstig dat Heleens moeder nooit meer zelfstandig zal kunnen wonen en moet worden opgenomen in een verpleeghuis.

Heleen vindt het idee dat ze haar moeder bij haar in huis zou kunnen nemen een afschuwelijke gedachte, en iets dat ze wil vermijden. Tegelijkertijd vindt ze het vreselijk om haar moeder zo ongelukkig te zien.
Het verhaal wordt door Heleen verteld in retrospect.

En nu zit ik hier, en schrijf steeds priegeliger in mijn schrift. Je wilt per slot van rekening begrijpen hoe bepaalde dingen hebben kunnen gebeuren, en door er dag in, dag uit woorden voor te zoeken lukt dat misschien.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: rode draad


Gedurende het verhaal zijn er zo nu en dan kleine opmerkingen waaruit blijkt dat Heleen dit verhaal ergens anders dan 'thuis' zit te schrijven. In de loop van het verhaal dacht ik eerst dat ze in een psychiatrische inrichting zat, en later zelfs in de gevangenis voor de moord op haar moeder.

Thrillerachtig element


Dit geeft het boek soms een thrillerachtig element: wat is er ooit gebeurd tussen Heleen en haar moeder dat hun relatie zo slecht is. En wat is er precies gebeurd op het moment dat Heleen haar verhaal aan ons doet?

Geen zin in sex


Naast deze thrillerachtige rode draad, is er ook een draadje over Heleens uitgebluste libido, en de daaruit voortvloeiende zoektocht naar glijmiddel. Het boek eindigt zelfs met een advertentie voor Bioclin Lubricare.
Uiteindelijk blijkt ze haar verhaal te doen vanaf een cruiseschip, samen met haar man Peter. Het schrijven van haar verhaal heeft haar gelouterd en rust gebracht, maar tegelijkertijd blijft het 'probleem' van haar moeder bestaan.
Ik wil er nog niet aan denken, maar als we thuiskomen zullen we vroeg of laat mijn moeder moeten verhuizen.

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: relatie moeder - kind


De relatie tussen Heleen en haar moeder is moeizaam en beladen doordat Heleen als kind een gloeiend heet strijkijzer op haar huid heeft gekregen als gevolg van onbesuisd gedrag van haar moeder. Heleen heeft het gevoel dat haar moeder er nooit voor haar was als ze haar nodig had.
Roep de ridders, haal de helden. Dat zei mijn moeder vroeger altijd tegen Francien en mij als er iets gebeurde waartegen we geen verweer hadden. Een gekoesterde hamster die doodging. Een scheur in je lievelingsblouse. (...) Roep de ridders, roep niet mij.
Toch is het juist de gedachte aan haar moeder die Heleen van een even onbezonnen als misdadige daad weerhoudt: ze slaat bijna een grote glazen vissenkom aan gruzelementen op het hoofd van de man op wie haar dochter verliefd is

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: levensloop van een vrouw


Dit boek schetst een beeld van het leven en de levensloop van een vrouw.
  • Als puberende dochter
  • Als moeder van een dochter wiens lichaam en leven juist beginnen te ontluiken, als het jouwe in de menopauze gaat. 
  • En dan het leven als vrouw van 70+.
De 70+ generatie zien we in de persoon van Heleens moeder en haar de buurvrouw, Elly. Elly adviseert Heleen bijvoorbeeld om laagjes te gaan dragen i.v.m. de opvliegers, zodat ze wat kan uittrekken als ze er weer één heeft.
Je gezicht is drijfnat, Heleen.Opvliegers, zei ik.Dan ben je er ook vroeg bij, zei ze, maar laat mij je een tip geven, je moet je anders kleden, laagjes, dat is de oplossing, een vest kan hups aan en uit, dat geeft meteen verlichting, dus leer dit van mij: trek iets anders aan dan zo'n coltrui.

Heleen als moeder voor haar dochter


Heleen als moeder vond ik erg herkenbaar in haar bezorgdheid en haar verlangen haar dochter een gelukkig leven te geven. Zo organiseert Heleen een groot verjaardagfeestje voor Lizzie waarbij ze het halve dorp heeft uitgenodigd.
Terwijl ik gevulde eieren op een schaal schikte, kwam Peter te voorschijn, en met hem ons verschil van mening. Hij vond het geen goede zet dat ik onze kennissen had opgetrommeld. Zo ontsloegen we Lizzy van de taak zelf mensen voor haar feestje te vragen. Maar ik had nu eenmaal het idee gehad dat het dan een saaie, stille dag zou worden die niet positiefs voor haar zelfvertrouwen zou betekenen.
en
De jarige liep non-stop de keuken in en uit, als iemand die opwas van de zenuwen. Je maakte veel te veel eten, zei ze telkens. Dat doe ik omdat er ontzettend veel mensen die het leuk vinden om jou te komen feliciteren, zei ik. (O, die opgeschroefde toon.)

Heleen als moeder voor haar moeder


"Ga jij even een bordje pakken, moeder? Mevrouw van Dam keek begerig naar de banaan. De dochter bukte zich: Als jij nog een bordje en een mes haalt, dan snij ik hem voor je in plakjes. Anders verslik je je weer."

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor: humoristisch en tragisch tegelijk


Het boek leest gemakkelijk en is humoristisch. Deels door de stijl maar, wrang genoeg, ook door de gebeurtenissen en de tragische taalfouten van Heleens moeder. Terwijl Heleens moeder haar best doet iets te vertellen schiet je als lezer soms onvermijdelijk in de lach door de dingen die ze zegt of doet.
Bij de aanblik vouwde mevrouw van Dam prompt haar handen en begon met de monotone stem van levenslange gewenning luidop te bidden: Kom Heilige Geest, en zend mij een straal van uw licht.
Mijn moeder luisterde met open mond toe. Ze was zichtbaar onder de indruk. Ze stootte me aan.Hoopvol fluisterde ze: Zou hij voor mij ook nog wat kunnen bezwemmen? Getroffen zei ik: Ach, mama. Vraag het hem maar. (...)
Abrupt kneep ze haar ogen dicht en riep vurig: "Kom Geilig Beest, en zend me een schicht van uw taal."
In de wachtkamer terwijl Heleen en haar moeder wachten op een hersenscan:
Op zonderling kwieke wijze kwam ze overeind, liep naar de balie, stak haar hand in de vissenkom en had de goudvissen te pakken voordat ik kon ingrijpen. Met een pets sloeg ze eerst de ene en daarna de andere op het houten blad. Zo, zei ze tevreden, helemaal zonder botjes.

Praktische informatie over Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor

Mijn zoon heeft een sexleven, en ik lees mijn moeder roodkapje voor is voor 7,95 te koop bij bol.com.
View Post
Previous PostOudere posts Homepage