Vrouwen die vreemdgaan


De meeste chicklit romans hebben hoofdpersonen van twintig, dertig jaar oud.

Maar Vrouwen die vreemdgaan van Wieke van Oordt heeft 4 vrouwen die eind veertig zijn in de hoofdrol.


Nog even wild leven voor de overgang


En hun leeftijd is feitelijk de oorzaak van alle gebeurtenissen. Want Bibi, Marjolein, Lotte en Ysmer zien De Overgang aankomen. En ze willen hun kans op sex grijpen nu ze nog relatief jong en aantrekkelijk zijn. Want de impliciete boodschap lijkt toch wel te zijn dat je dat na de overgang niet meer bent.


Sex om de sex, zonder liefde


Daar komt nog bij dat alle vier de dames last hebben van razende hormonen en een plotseling verlangen naar sex. Dus spreken ze met z'n vieren af dat ze vreemden mannen gaan oppikken om er sex mee te hebben. Gewoon voor de sex. Met liefde heeft het niets te maken.

De vriendinnen komen regelmatig bij elkaar om dan verslag te doen over hun sexcapades.

Maar al snel blijkt het toch wat gecompliceerder dan gepland. Bibi is stiekem verliefd en Ysmer blijkt lesbisch te zijn.  Lotte is eigenlijk de enige die er geen genoeg van kan krijgen.


Kijkje in het burgerlijk leven


Ik vind Bibi, Ysmer, Marjolein en Lotte van die typische Viva vrouwen. Ze komen graag bij elkaar en dan moet er natuurlijk veel wijn worden gedronken.

Tegelijkertijd is Wieke van Oordt niet te beroerd om allerlei cliché's van hoe we met elkaar omgaan, en hoe vrouwen van een zekere leeftijd zich gedragen, bloot te leggen.

Sommige situaties zijn pijnlijk herkenbaar, zoals de ongemakkelijke verjaardagsfeestjes.


Ik mis de liefde


Voor mij persoonlijk is dit geen leuk boek. Ik houd er niet van dat mensen liegen en bedriegen, en vreemdgaan. En dit dan ook nog eens goedpraten. Wat is er mis met 'trouw tot aan de dood'?!

Tegelijkertijd moet ik toegeven dat Wieke van Oordt er beslist geen 'sexboek' van heeft gemaakt. Voor een boek waarin vier vrouwen steeds vreemdgaan zijn er eigenlijk weinig expliciete sex scènes in Vrouwen die vreemdgaan.

Het gaat Wieke van Oordt toch vooral om de persoonlijke ontwikkeling van de dames en haar theorie over de effecten van hormonen en leeftijd op hun gedrag.

Conclusie over Vrouwen die vreemdgaan


Vrouwen die vreemdgaan is weer zo'n boek dat gepromoot wordt als 'hilarisch'. Maar hilarisch is het niet. Het is hoogstens weer eens wat anders.

'Taboedoorbrekend' is het ook volgens de cover. Dat klopt denk ik meer dan het 'hilarisch'. Maar of je nou blij moet worden van de boodschap dat vrouwen ook kunnen liegen en bedriegen en sex hebben zonder liefde... Ik vind van niet.

Ik geef het boek een 6,5. Het is wel aardig, maar niet geweldig.

Praktische informatie over Vrouwen die vreemdgaan


Vrouwen die vreemdgaan is voor 18,99 te koop bij bol.com.
View Post

Blueprints, Barbara Delinsky


Barbare Delinsky schrijft in het algemeen boeken over de dagelijkse beslommeringen van vrouwen en familie.

Haar boeken lezen makkelijk weg, maar zijn niet bijster interessant of boeiend.

Dat ik desondanks haar boek Blueprints meenam uit de bibliotheek kwam uit de tekst op de achterflap.

Hierom nam ik het mee uit de bibliotheek:


Daar las ik namelijk dat Blueprints gaat over Jamie en haar moeder Caroline. En dat ze proberen om Caroline te lozen, zodat Jamie haar plaats kan innemen.

Dat leek me een leuke plot, met een duidelijk kreng (Jamie) en slechtoffer (Caroline).

Maar helaas Blueprints is één al begrip voor beide karakters. Zowel Jamie als Caroline krijgen evenveel tijd van de lezer. Beide hebben hun sterken hun minder sterke punten. Met name Caroline vond ik hier en daar enorm irritant. Ze weet soms bijvoorbeeld dat ze ongelijk heeft, maar blijft toch volharden.

Blueprints: waar gaat het over


Blueprints gaat over het bedrijf McAfee dat huizen bouwt en Caroline en Jamie. Jamie's vader verliet Caroline voor een jongere vrouw en omdat hij Caroline te oud vond geworden.

Als Jamies' vader verongelukt met zijn derde jonge vrouw, krijgt Jamie de voogdij over hun zoontje. Van elegante, succesvolle carrièrevrouw verandert Jamie noodgedwongen in een jonge moeder die baan en een kind probeert te combineren.

Ondertussen ontdekt haar moeder Caroline opnieuw de liefde, en zijn er allerlei misverstanden en miscommunicaties die hun leven compliceren.

Uiteindelijk komt alles natuurlijk weer goed.

Want we hebben het hier wel over een boek van Barbara Delinsky.


Conclusie Blueprints


Blueprints is een boek over een jonge vrouw (eind twintig) en een wat oudere vrouw (halverwege de vijftig) en hun strubbelingen om hun weg in het leven te vinden.

Het is een typisch feelgood boek, dat makkelijk leest, maar weinig toevoegt.

Ik geef  het een 6.

Praktische informatie over Blueprints


Blueprints is bij bol.com te koop voor 15,49. Maar ik vind dit boek dat geld niet waard.


View Post

This is where it ends

this is where it ends

This is how it ends gaat over een schietpartij op een Amerikaanse high school.

Het is een fictief verhaal over iets dat helaas herkenbaar is uit de realiteit.

Amerikaans verhaal geschreven door Twentse ambtenaar!


Maar wat This is where it ends zo bijzonder maakt, is dat het geschreven is door een Nederlandse schrijfster. Uit Twente om precies te zijn.

Het is dat ik wist dat het boek door een Nederlandse is geschreven, want haar Engels is perfect. 

Nergens zie je terug dat Marieke Nijkamp niet Amerikaans is. En haar beschrijvingen van het leven van de hoofdpersonen met hun specifieke culturele achtergrond zijn overtuigend en mooi.


This is where it ends: het verhaal


This is where it ends speelt zich af in een tijdbestek van 54 minuten. Het lijkt een gewone ochtend op Opportunity High School. De directrice houdt een saaie speech, en de scholieren maken zich op voor een schooldag.

Maar na de speech blijken de deuren van de aula op slot. De leerlingen kunnen er niet uit. En vervolgens verschijnt Tyler met een pistool en schiet diverse leerkrachten en leerlingen neer. Te beginnen met de directrice.

Tijdlijn


  • 10:00 a.m. The principal of Opportunity, Alabama's high school finishes her speech, welcoming the entire student body to a new semester and encouraging them to excel and achieve.
  • 10:02 a.m. The students get up to leave the auditorium for their next class.
  • 10:03 The auditorium doors won't open.
  • 10:05 Someone starts shooting.

4 hoofdpersonen, 4 perspectieven


Er gebeurt eigenlijk niet eens zo heel veel in This is where it ends. Marieke Nijkamp geeft vooral een kijkje in de hoofden van 4 leerlingen. Waarbij je als lezer afwisselend het perspectief van deze hoofdpersonen te zien krijgt.

  • Thomas
  • Autumn
  • Claire
  • Sylvia

Door herinneringen leer je deze vier hoofdpersonen kennen. Alle vier hebben ze een connectie met Tyler, de jongen met het pistool. Via hen krijg je als lezer een beeld van Tyler.

Tweets en blogposts 


Tussen de hoofdstukken door lees je tweets van leerlingen, journalisten etc. over de gebeurtenissen op Opportunity High School.

Het kan je als lezer echt schelen


Hoewel je alleen een kijkje krijgt in de hoofden van de vier hoofdpersonen, weet Marieke Nijkamp tegelijkertijd ook de andere leerlingen en leerkrachten te schetsen. Dat doet ze zo goed, dat je het als lezer elke keer weer heel erg vindt, als er iemand wordt doodgeschoten door Tyler.

This is where it ends: praktische informatie


This is where it ends is voor 19,95 te koop bij bol.com.

Meer weten over Marieke Nijkamp?


View Post

Niets te kiezen: over ongewenste kinderloosheid


Ik heb altijd naar een groot gezin verlengd.

En ik heb het geluk gehad dat ik dit heb mogen krijgen. Vijf kinderen heb ik mogen verwelkomen. Een groot geschenk!

Dat de vervulling van een kinderwens niet bij iedereen uitkomt ben ik mij terdege bewust. Het boek Niets te kiezen gaat over Hannah en haar man Ben die niets liever willen dan kinderen krijgen, maar bij wie het maar niet wil lukken. Ondanks allerlei medische hulpmiddelen en diverse pogingen tot IVF.

En hoewel ze adoptie overwogen, blijkt ook dat een moeilijke weg.

Dan werpt Hannahs vriendin Kate zich op als draagmoeder. En niets lijkt nog in de weg te staan van de vervulling van Hannahs en Bens diepste wens.

Maar dan krijgt Kate een hersenbloeding en raakt in een coma.

En wordt alles anders.

Over Niets te kiezen


Niets te kiezen wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Hannah en Kate. Tot halverwege het boek Kate dus die hersenbloeding krijgt, waarna alleen het perspectief van Hannah overblijft.

De issues van ongewenste kinderloosheid en draagmoederschap zijn al heftige thema's. Ik weet niet precies waarom Karma Brown, de auteur van het boek, er ook nog eens voor koos om de problematiek nog erger te maken met een hersenbloeding voor de draagmoeder.

Maar dit 'plotwending' roept wel weer nieuwe interessante vragen op. Zoals:

Hoe ga je om met een baby in het lichaam van een vrouw die in coma ligt. Wiens belangen stel je voorop? Die van de zwangere vrouw? Of die van de 'wensouders'?

Interessante vragen, waar geen eenvoudige antwoorden op zijn.

Conclusie over Niets te kiezen


Niets te kiezen is een interessant boek over ongewenste kinderloosheid en draagmoederschap. Karma Brown weet het verhaal vrij zuiver te houden als het gaat om draagmoederschap. Kate heeft geen achterliggende onzuivere motieven: het enige dat ze wil is haar vriendin de kans geven om moeder te worden. En er zijn geen onderhuidse spanningen tussen de twee stellen.

Alles gaat goed en voorspoedig. Tot die hersenbloeding.

Hoewel het boek prima is geschreven, vond ik het ergens best een beetje saai. Al met al geef ik het daarom een 7.

Praktische informatie over Niets te kiezen


Niets te kiezen is voor 17,95 te koop bij bol.com.
View Post

Mindful mama at work, Iris Bouwman


Eerlijk gezegd ben ik een beetje mindfulness moe.

Je wordt er zo mee doodgegooid dat het vervelend wordt.

Maar dat neemt niet weg dat er best wel wat in zit. In dat mindfulness gedoe.

Mindful mama at work


Dus nam ik uit de bibliotheek het boek Mindful mama at work mee van Iris Bouwman. Uit nieuwsgierigheid.

Maar ook een beetje omdat ik verwachtte dat het een heel stom boek zou zijn. Toen ik begon te lezen dacht ik eerst dat ik gelijk kreeg.

Wéér zo'n boekje voor mensen die álles willen?!


Het leek me typisch zo'n boekje over vrouwen die alles tegelijk willen hebben en krijgen, en daar dan stress van krijgen. En dan in plaats van wat eenvoudiger te leven, mindfulness toepassen om die drukke levensstijl te handhaven.

Maar hoewel het in het begin wel die kant uit ging, heeft Mindful mama at work uiteindelijk veel meer te bieden.

Namelijk een manier om in het leven te staan.

Een rustiger en meer accepterende manier.

Mijn conclusie over Mindful mama at work


Al met al, is het eigenlijk een prima boek met wijze levenslessen er in. En dat die zijn toegespitst op moderne moeders van wie veel verwacht wordt, maakt het heel geschikt voor... jonge, drukke moeders!

Er staan zelfs leuke voorbeelden en casussen in, die voor menigeen feest van herkenning zullen zijn.

Praktische informatie over Mindful mama at work


Mindful mama at work is voor 14,95 te koop bij bol.com.

View Post

Wake van Elizabeth Knox

wake, elizabeth knox

Ken je dat, dat je een boek oppakt en de achterkant leest, en dat denkt: 'Wauw, geweldig! Dit lijkt me een superleuk boek!'

Dat had ik met Elizabeth Knox' boek Wake. Kijk maar:

'A small community in New Zealand is struck bij a sudden insanity. There are fourteen survivors...
... and one invisible monster that hasn't finished with them yet.'

Ik had helemaal zin om het te lezen.

En toch ben ik niet verder gekomen dan halverwege : (

Wake: waar gaat het over?


Je valt als lezer meteen in de akelige gebeurtenissen. Politievrouw Therese wordt geconfronteerd met een vrouw die zich krankzinnig gedraagd, en vervolgens akelig sterft.

Daarna maak je kennis met de vele andere personages en zie je door hun ogen de 'sudden insanity' waarover de achterflap zo veelbelovend repte. Alle mensen die krankzinnig zijn geworden sterven. Meestal door zichzelf!

De veertien overlevenden trekken met z'n allen in de gebouwen van het plaatselijke wellness centrum.

De No-Go


Ze ontdekken dat het dorp omgeven wordt door een soort rare laag. Als je daar in gaat val je flauw. Ze noemen het the No-Go.

Omdat er geen hulp komt proberen ze zich zo goed en zo kwaad te redden. Eén van de taken die ze op zich nemen is het bergen van de doden.

Vooral een verhaal over mensen


Wake is geen actieverhaal. En dat is goed nieuws, want daar houd ik ook niet van. Het gaat veel meer over de 14 mensen en hoe ze omgaan met de gebeurtenissen.

Maar op een gegeven moment komt er ineens een soort alien bij, die meer weet van de No-Go. Eerlijk gezegd heb ik het toen nog maar een paar bladzijdes volgehouden; toen haakte ik af.


Waarom heb ik dit boek niet uitgelezen?


Ondanks het intrigerende gegeven, van een tijdelijke krankzinnigheid die neerdaalt over een dorpje, had ik de grootste moeite om me te concentreren op het verhaal. Hoewel ik normaliter geen enkel probleem heb om Engels te lezen, vond ik het nu lastig.

Mijn grootste probleem was, zoals altijd, de grote hoeveelheid personages. Ik kan totaal geen namen onthouden, en wist dus de helft van de tijd niet met wie ik te maken had. En ik had ook geen zin om elke keer op te zoeken wie bij welke naam hoorde. Dat hielp allemaal al niet.

Maar de definitieve doodsklap was toch wel die alien. Toen haakte ik echt af. Ik vond dat helemaal geen leuke verklaring voor de krankzinnigheid. Dat in combinatie met het moeilijke Engels en de vele personages zorgden er voor dat ik het opgaf.

Dat doe ik niet graag, want ik vind het 'slordig' voelen als ik een boek niet uitlees.


Waarom dan toch een review?


In eerste instantie was ik niet van plan om een review te schrijven de Wake om dat ik het immers niet had uitgelezen. Maar toen dacht ik:

'Wacht eens even. Het feit dat ik het niet heb uitgelezen is ook informatief en veelzeggend.'

Vandaar dus een boekbespreking van een boek dat ik niet helemaal heb uitgelezen... Hoewel ik wel de laatste bladzijde heb gelezen om te zien hoe het afliep.

Conclusie over Wake


Wake is goed geschreven, met interessante karakters en een intrigerende plot. Om die reden geef ik het toch een 7.

Zelfs al kwam ik er zelf niet door...


Wake: praktische informatie


Wake kost 18,99 bij bol.com.

View Post

Achter gesloten deuren, B.A. Paris


Een knappe succesvolle man.
Een knappe liefhebbendevrouw.
Een perfecte relatie.

Maar achter gesloten deuren is het niet zo perfect. Want achter gesloten deuren blijkt die knappe, succesvolle man een enge psychopaat die zijn vrouw geestelijk en lichamelijk behandelt.

Dat is de plot van het boek Achter gesloten deuren van B.A. Paris.


Achter gesloten deuren: het verhaal


Als lezer maak je kennis met Jack en Grace als ze een etentje geven in hun huis. Grace heeft gekookt, en alles is perfect. Er zijn hoogstens een paar hele kleine signalen dat alles niet zo mooi is als het lijkt.

Pas op bladzijde 75 wordt duidelijk dat het ogenschijnlijk perfecte huwelijk helemaal niet zo perfect is.

Grace leert Jack kennen in het park. Hij danst met haar zusje Milly, die geboren is met het syndroom van Down. Grace valt als een blok voor zijn charmes. En geen wonder. Hij is lief, attent en heeft ook nog eens alles over voor Milly. Dus als Jack Grace ten huwelijk vraagt zegt ze ja.

Jacks ware aard


Pas in de huwelijksnacht laat Jack voor het eerst zijn ware aard zien. En vanaf dat moment verandert Grace' leven in een nachtmerrie. En ze kan er niet aan ontsnappen, want Jack weet iedereen er van te overtuigen dat ze mentaal instabiel is. Bovendien gebruikt hij haar zorg en liefde voor Milly om haar te chanteren en te laten meewerken.

Opzet van Achter gesloten deuren


Gelukkig heeft Achter gesloten deuren niet veel karakters. Het draait allemaal om Grace, en het verhaal wordt verteld in de ik-vorm, vanuit Grace' perspectief.

Wel wisselt B.A. Paris heden en verleden elk hoofdstuk met elkaar af.

Op een gegeven moment vond ik dat echt vervelend. Want omdat ik het heden kende, wist ik dat de vele pogingen tot ontsnapping van Grace gedoemd tot mislukken waren. Dus als ze in het verleden weer probeerde te ontsnappen dan baalde ik, omdat ik toch al wist het niet ging lukken.


Eindelijk gerechtigheid


'Eindelijk gerechtigheid,' zegt mijn vader altijd graag als een tv-detective een moord oplost. Ook bij Achter gesloten deuren is er gerechtigheid.

En dat maakt dat dit een heerlijk boek is om te lezen, met een zeer bevredigend einde. Ik voelde me helemaal tevreden toen ik het dichtsloeg.

En de rol van de kritische Esther aan het eind van het boek vond ik de slagroom op de taart.

Conclusie over Achter gesloten deuren


Achter gesloten deuren is een psychologische thriller over een ogenschijnlijk vriendelijke en sympathieke man die zijn vrouw mishandelt.

Hier en daar vroeg ik me soms wel af of het wel geloofwaardig was. Zoals het feit dat Milly, met het syndroom van Down, slaapproblemen kan faken om zo slaaptabletten te verzamelen om die vervolgens aan Grace te geven om zo Jack uit te schakelen.

Maar die kritische noten doen er niets aan af dat dit een mooi, spannend en goed leesbaar boek is.

Ik geef het een 8,5.

Praktische informatie over Achter gesloten deuren


Achter gesloten deuren is voor 19,95 te koop bij bol.com. En dat is dit boek ook wel waard.
View Post

Veilig leren lezen, Esther Gerritsen

De titel Veilig leren lezen doet denken aan de bekende leermethode op basisscholen om kinderen te leren lezen.

Maar in dit geval is het de titel van een bundel columns van Esther Gerritsen.

Om precies te zijn, Veilig leren lezen bestaat uit een selectie van de columns die Esther Gerritsen schreef tussen januari 2013 en maart 2016.

In een wereld waarin het wemelt van de columns en gebundelde columns kun je je afvragen:

Waarom zou ik in vredesnaam Veilig leren lezen lezen?

Veilig leren lezen: waarom het de moeite is


Veilig leren lezen is een boek met heel persoonlijke columns, met herkenbare psychologische elementen.

Het zijn de herkenbare psychologische aspecten van Esther Gerritsen die deze bundeling van columns uit tillen boven het maaiveld.

Ik merk dat ik het lastig vind om de columns te omschrijven.

Ze zijn humoristisch hier en daar, maar het zijn zeker niet 'humoristische columns'.
Ze zijn actueel, maar het zijn geen columns over de actualiteit.
Ze zijn persoonlijk, maar ze zijn meer dan columns over Esther Gerritsens persoonlijke zieleroerselen.
Veilig leren lezen liep bij mij een gevoel van herkenning op en de gedachte: 'Niets menselijks is ons vreemd.'

Conclusie over Veilig leren lezen


Veilig leren lezen is een bundeling van columns die de lezer als het ware een spiegel voorhouden. Veel van Esthers gedachten, ideeën en gedragingen zijn herkenbaar voor de lezer.

Maar nergens zijn de columns 'hilarisch'.

Ik geef Veilig leren lezen een 8,5. Het is echt de moeite waard.

Praktische informatie over Veilig leren lezen


Veilig leren lezen kost 15,- bij bol.com.



View Post

Los van aarden paden, Marian Geense


Los van aarden paarden...

Het is een titel die weinig prijsgeeft over de inhoud van het boek. Wel vind ik het zwaar klinken.

De ondertitel biedt uitkomst: 'Een jong gezin in de greep van dementie.' 

En op de cover zie je een dame met rugzak en kaart, op een pont stappen. Tsja. Het is me niet duidelijk wat daar precies mee bedoeld wordt.


Los van aarden paden: waar gaat het over?


Zoals de ondertitel dus al vertelt gaat Los van aarden paden over een jong gezin dat te maken krijgt met dementie. Nou komt dementie wel vaker voor, als bijvoorbeeld opa's of oma's langzaamaan steeds vergeetachtiger worden en uiteindelijk de diagnose dementie krijgen.

Maar in Los van aarden paden is het de moeder die dementeert.  Mabel, de 46-jarige moeder van het gezin is degene die de diagnose Ziekte van Alzheimer krijgt en langzaam maar zeker de controle over haar leven en zichzelf verliest.

En zo'n jong iemand, wier kinderen haar nog zo nodig hebben die dementeert is extra schrijnend.

De hoofdpersonen


Mabel en haar man Marijn hebben twee kinderen: een zoon en een dochter. Daarnaast spelen Mabels ouders een belangrijke rol: zij staan het gezin bij waar ze maar kunnen.

Maar uiteindelijk besluit Martijn dat het thuis echt niet meer kan, en wordt Mabel opgenomen in een verpleeghuis. Dat lijdt tot een verwijdering tussen Martijn en zijn schoonouders, die het er niet mee eens zijn.

Los van aarden paarden: niet zo goed geschreven


Hoewel Marian Geense beslist goede punten benoemt en een kijkje biedt in de ervaringswereld van zowel een dementerende als de omgeving, vertelt ze het verhaal niet prettig...

Zo staat in het ene hoofdstuk Mabel nog wat verdwaasd in de supermarkt, en in het volgende hoofdstuk zijn we ineens een jaar verder en springen haar ouders zoveel mogelijk bij.

Het doet me denken aan het advies aan schrijvers:

'Show, don't tell'.

Marian Geense vertelt, maar laat niet zien.

Daardoor word je als lezer niet echt betrokken bij de personages. Daarvoor gaat ze met veel te grote sprongen door het verhaal.

Los van aarden paarden lijkt in die zin de opzet voor een boek. Een synopsis.

Maar het echte verhaal moet nog geschreven worden.


Conclusie over Los van aarden paden


Los van aarden paarden gaat over dementie bij een 46-jarige moeder en de gevolgen voor haar gezin en omgeving. Ik denk dat veel dingen herkenbaar zullen zijn voor mensen die met een dementerende te maken krijgen. En de beschrijving van het Alzheimer Cafe als ontmoetingsplek voor mantelzorgers, kan waardevol zijn en mensen op een idee brengen.

Maar als verhaal schiet Los van aarden paarden helaas te kort.

Ik geef dit boek daarom een 5.

Praktische informatie over Los van aarden paden


Los van aarden paarden is voor 18,95 te koop bij bol.com.
View Post

2c van Mirjam Mous


Ik lees eigenlijk zelden tot nooit kinderboeken of boeken uit het young adult genre. Om de simpele reden dat ik een verhaal met tieners in de hoofdrol niet leuk vind.

Maar toen mijn jongste zoon thuis kwam met een verhaal over een boek dat zijn lerares Nederlands in 1 middag had uitgelezen omdat ze het zo mooi vond, werd ik nieuwsgierig.

En dat was het boek 2c van Mirjam Mous.


2c: Waar gaat het over


De klas 2c gaat op schoolreisje naar de Ardennen. Maar ver komen ze niet. Ze zijn amper onderweg als ze een bericht krijgen dat er een bom in de bus zit.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven van kinderen uit c en er zijn ook nog flash backs.

Twee dingen waar ik een hekel aan heb. Maar voor dit boek, 2c ging het wel. Ik wist toch wel wie, wie was.

De locatie waar het verhaal zich afspeelt is in principe dus in de bus, maar door de flashbacks speelt het verhaal 2c zich ook buiten de bus af.

2c: Mirjam Mous brengt het goed!


Mirjam Mous laat de lezer heel knap kennis maken met de verschillende karakters. Ook zaait ze heel vernuftig verdenkingen, waardoor je als lezer eerst 'Pietje' verdenkt en vervolgens 'Jantje'.

De uiteindelijke ontknoping vond ik een beetje een anticlimax. Maar voor het zo ver is, zitten er een aantal interessante wendingen in het verhaal.

2c: Kijkje in het leven anno 2017


Mirjam Mous snijdt diverse hedendaagse thema's aan:

  • Pesten op school
  • Puberteit
  • Hoogbegaafheid
  • Manische depressie
  • Marokkaanse jongeren die zich niet welkom voelen in Nederland
  • Marokkaanse jongeren die radicaliseren
  • Het leven van moderne leerkrachten
Ook dat doet ze heel goed.

Mijn conclusie over 2c


Ik heb menig boek voor volwassenen gelezen dat een stuk slechter geschreven is, dan Mirjam Mous' kinderboek 2c! Ik ben er helemaal verrast door moet ik zeggen.

2c zit niet alleen goed in elkaar en is uitstekend geschreven, het is ook nog eens actueel en geeft een goed beeld van de Nederlandse maatschappij.

Ik geef het boek daarom een 8,5.

Praktische informatie over 2c


2c is voor 19,99 te koop bij bol.com.

View Post

Onze eindeloze dagen, Claire Fuller


Onze eindeloze dagen vond ik eerlijk gezegd een verhaal dat zich eindeloos langzaam ontvouwde.

Ik begon goed gemotiveerd te lezen, maar na een paar hoofdstukken begon ik meer te scannen om op tweederde toch maar weer gewoon verder te lezen.

Het geeft aan hoe ik het boek Eindeloze dagen van Claire Fuller ervaarde:

Van interessant en intrigerend tot saai tot weer interessant.

Waarbij ik het eind tot mijn eigen verrassing ronduit verontrustend vond.


Onze eindeloze dagen: waar gaat het over?


Onze eindeloze dagen wordt verteld vanuit het perspectief van Peggy. Als ze acht jaar oud is, neemt haar vader haar mee naar een hut ergens in een groot bos en zegt tegen haar dat de hele wereld is vergaan en dat zij als enige over zijn.

Wat volgt is een verhaal over hoe Peggy en haar vader overleven in de wildernis. 

Dit verhaal wordt afgewisseld met het 'nu' in 1985, het jaar waarin Peggy terugkeert naar haar moeder. Zo weet je als lezer dat ze dus niet bij haar vader is gebleven.

Het verhaal ontvouwt zich langzaam vond ik. En eerlijk gezegd vond ik de eindeloze beschrijvingen van de omgeving in het bos best saai.

Onze eindeloze dagen: het einde maakt veel goed


Maar het eind van Onze eindeloze dagen maakt veel goed. Daar zit namelijk een twist in die ik beslist niet zag aankomen en die nog steeds aan mij knaagt. Het zit me niet lekker!

Ook krijg je dan als lezer eindelijk antwoord op de vraag hoe Peggy weer in de bewoonde wereld is terug gekomen en wat er met haar vader is gebeurd.

De cover bewijst dit boek geen dienst


De Nederlandse cover van Onze eindeloze dagen bewijst het boek geen dienst. Het lijkt net een zomerboek, of een boek voor op het strand. Maar daarvoor vind ik persoonlijk Onze eindeloze dagen een veel te donker verhaal.

Laat je dus niet misleiden door de cover.

Ik las dit boek in het Engels, en die cover is veel beter. Kijk maar:

Deze cover doet het verhaal wel recht!

Mijn conclusie over Onze eindeloze dagen


Eindeloze dagen is een goed geschreven boek met kwaliteit. Maar zelf vond ik het eerlijk gezegd vrij saai ondanks de intrigerende verhaallijn.

Het einde schudde me flink wakker, en maakt dat ik het boek met terugwerkende kracht toch goed vind.

Ik geef het daarom een 8.

Praktische informatie over Onze eindeloze dagen

Onze eindeloze dagen is voor 19,99 te koop bij bol.com.

View Post

Thuis mag ik niet meer zeuren, Sylvia Witteman


Als iemand het verdient om de vrouwelijke Simon Carmiggelt genoemd te worden dan is het wel Sylvia Witteman.


Sylvia Witteman en Simon Carmiggelt


Net als Simon Carmiggelt is Sylvia Witteman een meester in het beschrijven van mensen en situaties op een manier waardoor je precies begrijpt wat voor type je voor je hebt.

De manier waarop Simon Carmiggelt en Sylvia Witteman dat doen kenmerkt zich door originele vergelijkingen en vindingrijkheid. En net als Simon Carmiggelt dwaalt Sylvia Witteman door Amsterdam, en doet verslag van alles wat ze tegenkomt.


Het leven anno 2017


Sylvia's columns geven een prachtig tijdsbeeld. Zo herkende ik onmiddellijk het type vrouw dat in van die fel gekleurde retro jurkjes loopt. Of de vrouwen met een versierde fietsmand. Of de zogenaamd hippe vader met sneakers en zo'n baardje van drie dagen.

Daarnaast heeft Sylvia ook te maken met het schoolsysteem, Zwarte Piet, luizen op school, groter wordende kinderen etc.


Conclusie over Thuis mag ik niet meer zeuren


Thuis mag ik niet meer zeuren is weer een zeer lezenswaardig boek van Sylvia Witteman.

Ik geef het een 9.

Praktische informatie over Thuis mag ik niet meer zeuren


Thuis mag ik niet meer zeuren is voor 14,99 te koop bij bol.com.
View Post
Previous PostOudere berichten Homepage