De eetclub


De Eetclub was destijds het tweede boek van Saskia Noort. Het was heel succesvol en werd zelfs verfilmd.

Thuisblijfmoeders en wahms


Het boek De Eetclub van Saskia Noort zit vol met Thuisblijfmoeders en Wahms.

Hoewel Saskia Noort hier niet de nadruk oplegt biedt het boek daardoor een herkenbare blik in het leven van vrouwen die moeder zijn. De Eetclub is een spannende psychologische thriller, met een moord en verrassende, bevredigende ontknoping.

Als je van de boeken van Amerikaanse schrijfster Joy Fielding houdt vind je dit boek ook vast leuk.

De Eetclub: waar gaat het over?


Evert Struyck, gelukkig getrouwd, vader van twee kinderen en succesvol zakenman, drogeert op een koude winternacht zijn vrouw en kinderen, drinkt een fles wodka leeg en steekt vervolgens zijn huis in brand. Zijn vrouw Babette en hun kinderen weten ternauwernood te ontsnappen, hijzelf komt te overlijden.

Dingen leken mooier dan ze waren


Hun vriendenclub is geschokt en verbijsterd. Maar wanneer hun vriendin Karin Babette en haar kinderen opvangt, komt zij spoedig tot de ontdekking dat de onderlinge vriendschappen binnen hun eetclub niet zo onvoorwaardelijk zijn als ze eerst leken. Wanneer andere vriendinnen bij onwaarschijnlijke ongelukken betrokken raken, wordt langzaam maar zeker duidelijk dat er meerdere personen zijn die belang hebben gehad bij de dood van Evert...

Trailer De Eetclub


De Eetclub is inmiddels verfilmd. Hieronder de trailer.


Conclusie over De Eetclub


Behalve dat het een psychologische thriller is, biedt De Eetclub ook een herkenbaar kijkje in het leven van moderne ouders. Dat maakt dit boek leuk leesvoer!

Praktische informatie over De Eetclub


De Eetclub is voor 12,50 te koop bij bol.com


View Post

Lust ik lekker toch niet: sprookjes en recepten


Wist jij dat sneeuwwitje van witlof houdt en heerlijk kookt met de paddestoelen die de dwergen uit het bos meebrengen?

En dat Assepoester pompoensoep maakt van het vruchtvlees van de uitgeholde pompoen, die later in een koets verandert?

In het boek Lust ik lekker toch niet van Saskia Masselink staan vijf smakelijke eet- en kooksprookjes.

Het is het eerste boek van Suzanne Verbeek. Saskia Masselink illustreerde meerdere kinderboeken en ook veel boekomslagen. Het boek is een succes: het tweede deel in de serie ‘Sprookjes om van te smullen’ is in de maak.

Lust ik lekker toch niet: wat kun je verwachten?


In de sprookjes bereiden de hoofdpersonen maaltijden, en wordt er goed en met smaak gegeten. Na elk sprookje vind je de recepten die in het sprookje bereid worden en nog enkele andere.

Eerste indruk van Lust ik lekker toch niet


Toen ik het boek voor het eerst bekeek sprak de vormgeving me direct aan. De illustraties bedekken de hele pagina en de tekst is erin opgenomen. De kleuren zijn diep en warm. De recepten die in het boek staan hebben klinkende namen als:


  • Dwergenhapjes van Sneeuwwitje
  • Lofjes met noten-honingkorstje
  • De gouden soep van Assepoester

Voorbeeld


Als sneeuwwitje aankomt in het huisje van de Zeven Dwergen heeft ze honger. Sneeuwwitje ziet in de keuken wat lofjes en daar is ze dol op. Ze maakt een heerlijke witlofschotel klaar. Als de dwergen thuiskomen ruikt het heerlijk in de keuken en samen smullen ze ervan.

Op deze manier worden de gerechten en het klaarmaken en smullen ervan in de sprookjes verwerkt. Suzanne Verbeek heeft de sprookjes op deze wijze herschreven om haar eigen kinderen de groenten te laten eten die ze niet zo graag lusten. Zo van: ‘Als roodkapje het eet dan eet ik het ook.’ Dat werkte bij haar eigen kinderen en ook bij andere kinderen bleek deze methode succesvol te zijn.

Groentes aantrekkelijk gemaakt voor kinderen


De recepten in het kookboek zijn vindingrijk, en ze nodigen uit tot het klaarmaken ervan. Met een speciale bereidingswijze wordt geprobeerd de groenten aantrekkelijk te maken voor kinderen. In een spruitjesschotel wordt bijvoorbeeld room en sinaasappel verwerkt, en paprika wordt ontveld en gepureerd in flensjes gestopt.

Veel recepten spreken me aan, zoals 'Tomatenbeignets': een soort koekjes gemaakt van o.a. aardappel, (zongedroogde)? tomaten en polenta en van een recept als 'Kip met sinaasappelsaus' krijg ik ook trek.

Leeftijdsgroep Lust ik lekker toch niet


In het boek staat niet voor welke leeftijdsgroep het bedoeld is. Ik denk dat “Lust ik lekker toch niet” geschikt is voor kinderen vanaf een jaar of 5 a 6. Het enige wat ik eigenlijk mis in dit boek is een voorwoord van de schrijfster zelf. Ik heb de uitgever benaderd om te weten te komen wat de schrijfster precies bewogen heeft tot het maken van dit boek. Je zou kunnen zeggen dat het voor de hand ligt wat de schrijfster met het boek voor ogen heeft gehad, maar ik had het toch leuk gevonden om dat in een voorwoord te lezen.

Conclusie over Lust ik lekker toch niet


Al met al is dit boek een aanrader. Het is een leuke vondst om sprookjes en recepten op deze wijze te combineren. De recepten zijn goed, precies omschreven en verrassend. Zeker een aanwinst voor mensen die van koken houden en het leuk vinden hun kinderen daarbij te betrekken. En wie weet is dit een manier om spelenderwijs de kinderen te bewegen tot het eten van meestal niet zo geliefde zaken als witlof, spruitjes en paprika!

Praktische informatie over Lust ik lekker toch niet


Lust ik lekker toch niet is voor 13,50 te koop bij bol.com.

View Post

Momzilla's

Op basis van onderwerp en titel zou je Momzilla's van Jill Kargman onder het genre 'Momlit' scharen, maar Momzilla'sleest meer als een studie culturele antropologie.
Niet zozeer het verhaal staat centraal als wel het leven als moeder in de stad New York. En dat is maar goed ook, want het verhaal is flinterdun.

Momzilla's: de plot


Thuisblijfmoeder verhuist van San Francisco naar New York en moet daar haar draai vinden. Gooi daar wat lichte echtelijke perikelen bij, een oude liefde en voila, je hebt een momlit boek. Wat dit boek de moeite waard maakt is de blik in het leven van rijke moeders uit New York, en die is werkelijk verbazingwekkend.

Momzilla's: kijkje in het leven van rijke moeders in NY


Kinderen moeten al worden opgegeven voor peuterspeelzaal als je net zwanger bent, en als je kind niet op de juiste prestigieuze peuterspeelzaal komt verwoest dat zijn latere kansen op een goede school en dus toekomst! Grootouders geven hun kleinkinderen heuse draaimolens cadeau voor hun verjaardag, en kinderfeestjes worden gegeven in hotel met zo'n 200 genodigden! En hoofdpersoon Hannah en haar man willen een huis kopen in New York, maar kampen met een erg beperkt budget: slechts anderhalf miljoen! De gemiddelde prijs ligt namelijk rond de vier a vijf miljoen

Veel stereotypes in Momzilla's 


'Eigenlijk was ze de vleesgeworden supermama, maar niet op die weerzinwekkende provinciaalse voetbalmoeder-manier. Ze droeg geen 'mamaspijkerbroek' met plooi, zoals de aseksuele, minibusjes rijdende, overschalen hanterende vrouwen met nieuwslezeressenkapsels in reclamespotjes.'
of
'Daar zat ze, volmaakt als altijd, in een plooirok, schoenen met lage hakjes, een witte blouse en een luiertas van Vuitton.'

Sommige moedertypes vond ik wat vreemd: zoals een moeder die haar kinderen fulltime laat verzorgen door een nanny, maar wel anderhalf jaar borstvoeding geeft. Dat lijkt me niet bij elkaar te kloppen, maar misschien heeft dat met mijn eigen stereotypes te maken!

Momzilla's: Thuisblijfmoeders vs. Moeders met baan


Volgens Jill Kargman is er een strijd tussen Thuisblijfmoeders en Moeders met een baan:
'Ik heb het over epische zwaardgevechten, het misselijkmakende gewelddadige, met vitriool overgoten alles-of-niets gevecht tussen de ergste aller aartsvijanden: de werkende moeders en de thuismoeders.'

Thuisblijfmoeders in Momzilla's: zeer onsympathiek!


De Thuisblijfmoeders in Momzilla's zijn zeer onsympathiek, ze roddelen, scheppen op over hun kinderen en steken elkaar gerust een mes in de rug. Jill legt een verband tussen het personeel dat deze Thuisblijfmoeders hebben en hun gedrag:
'Ik wist dat Bee's vriendinnen, ondanks hun duidelijke gebrek aan kennis van de werking van het DNA, ongetwijfeld allemaal intelligent waren. Ze verveelden zich alleen. Thuismoeder zijn is hard werken, waarschijnlijk harder dan de gemiddelde baan. Maar deze vrouwen kwamen om in het personeel en ik vermoedde dat ze langzaam doodgingen van verveling.'

Ook hoofdpersoon Hannah worstelt soms met haar thuisblijfmoederschap. Dan verlangt ze naar meer intellectuele uitdaging, maar gaat dan ook uit van het volgende principe: 'Ik dacht aan wat Josh een keer wijselijk had gezegd toen ik helemaal kapot was na een lange dag met Violet, 'Of je betaalt nu, of je krijgt de rekening later gepresenteerd.'
Dit trof principe trof mij, en ga ik zelf zeker onthouden, als ik eens een zware dag heb!

Momzilla's: leest makkelijk weg, maar wel heel Amerikaans



Jill Kargman schrijft in een toegankelijke stijl, maar het boek is wel overduidelijk Amerikaans, met veel culturele referenties die niet iedere Nederlandse moeder zal herkennen. Zo gaat het over het geluid dat Miss Pac-Man maakt als ze sterft, de film Ice Storm, de winkel Pick-A-Bagel en de groep Spinal Tap. En dat allemaal op één willekeurige pagina.

Wat zijn nou eigenlijk Momzilla's? Zie reclame van Honig!



De term Momzilla's wordt geïntroduceerd door een oudere, degelijke kinderarts. 'Hoor eens. Je moet niet luisteren naar die maffe moeders hier in de buurt,' beval hij me. 'Ze verzinnen gewoon dingen om elkaar de loef af te steken. Het zijn echte Momzilla's.

Momzilla's zijn dus streberige, ambitieuze moeders die zeer kritisch en veroordelend zijn over hun collega moeders. Ze zijn zelfingenomen, materialistisch, egoïstisch en onsympathiek.

Nederlandse Momzilla's


Hieronder een Honi reclame met daarin een treffend voorbeeld van Nederlandse Momzilla's!

Al met al is Momzilla's best een leuk boek, en het leest makkelijk weg. En plotseling ziet Nederland er nog een stuk mooier uit!

Praktische informatie over Momzilla's 


Momzilla's is voor 11,50 te koop bij bol.com.
View Post

Nestblijvers


Anno 2018 blijven kinderen weer langer thuis wonen. Dat heeft verschillende oorzaken.

Een belangrijke verklaring is dat de relatie tussen ouder en kind gelijkwaardiger is geworden. Daardoor hebben kinderen minder te winnen door het huis te verlaten. Ze hebben al lekker veel vrijheid. Daarnaast is door de afschaffing van de studiefinanciering studeren duurder geworden. Veel jongeren blijven thuis wonen om kosten te besparen.

Maar in het boek Nestblijvers, blijven de kinderen wel heel lang thuis wonen : ) 

Nestblijvers


Toen ik het boek Nestblijvers las en bekeek, werd ik me ervan bewust dat ik ervan uitga dat op hun achttiende mijn kinderen het huis zullen verlaten. Het is in Nederland ook de norm dat kinderen het huis zullen verlaten. Maar in het boek Nestblijvers komen mensen aan het woord die het nest nooit hebben verlaten.


Nestblijvers: waar gaat het over?


Nestblijvers gaat over volwassenen die thuis wonen en is een prachtig boek om te lezen of alleen maar te bekijken. Het heeft prachtige, sfeervolle foto's van de woonomgeving van de 'nestblijvers', en daarnaast portretten van henzelf. De meeste nestblijvers wonen alleen in hun ouderlijk huis; hun ouders zijn inmiddels overleden. De jongste nestblijver was geloof ik 40+.

Zelfde interieur



Wat me vooral opviel is dat veel van de nestblijvers nog leven in hetzelfde interieur als hun ouders. Hetzelfde bankstel, hetzelfde dressoir, dezelfde sfeer. Ergens heeft het wel iets, om ergens zo te wortelen, dat je er altijd blijft.

Conclusie over Nestblijvers


Nestblijvers is echt een aanrader, helemaal voor moeders met concentratieproblemen: dan kijk je gewoon lekker naar de prachtige foto's!

Praktische informatie over Nestblijvers


Nestblijvers is voor slechts 5,- te koop bij bol.com. Het is namelijk 80% afgeprijsd. Dat verbaast me voor zo'n mooi boek! Ik vind Nestblijvers dan ook echt een koopje!


View Post

Dood door schuld van Tineke Beishuizen



Libelle-lezeres rijdt tiener dood

Toen ik aan Tineke Beishuizens boek 'Wat doen we met Fred?' begon, deed ik dat met aarzeling. Ik associeerde haar met de Libelle, en blijkbaar ervaarde ik dat niet als een aanbeveling.

Maar 'Wat doen we met Fred?' verraste me, vooral door de humor die eruit sprak. Dus toen Tineke Beishuis' nieuwste boek uitkwam kon ik niet wachten om het te lezen.

Maar 'Dood door schuld' is het boek dat ik verwachtte bij 'Wat doen we met Fred?'.

Dood door schuld: het verhaal


Het boek gaat over Anne, moeder van twee kinderen in de puberteit, getrouwd, goede baan en prima leven. Maar Annes leven verandert acuut als ze, in het begin van het boek een schoolgenootje van haar dochter doodrijdt.

De rest van het boek beschrijft wat dit met Anne en haar gezin doet. Centraal staat daarbij Annes enorme schuldgevoel: ze vindt dat ze geen recht meer heeft op geluk, of goede momenten in haar leven.

Niemand straft Anne meer dan zijzelf. 

Dus wanneer haar sociale omgeving haar steeds meer links laat liggen, en als het ware afstraft voor haar rol in het ongeluk, vindt Anne dat ze dat verdient. Maar ook haar man en kinderen worden het slachtoffer van het sociale vonnis van hun leefomgeving.

Dood door schuld: Deprimerend


Ik vond het een deprimerend boek, en miste de humoristische, relativerende toon van 'Wat doen we met Fred?'

Dood door schuld is vooral het boek van een vrouw die geen moeite meer doet, die alles gelaten over zich heen laat komen, omdat ze vindt dat ze niet beter verdient. 

Pas als de situatie rondom haar dochter escaleert zie je weer wat vechtlust, wat verzet. Ik denk dat het dat is wat het boek zo deprimerend maakt: dat Anne geen moeite meer doet. Waarom, vraag je je als lezer af, zou jij dat dan nog doen?

Dood door schuld: hapklare brok


Het boek leest heel makkelijk weg, zowel door de schrijfstijl als door de opmaak: grote letters, en een ruime regelafstand. Je hebt het in een middag uit. Het begint met een soort preview, waardoor je als lezer weet dat er een ongeluk gaat plaatsvinden. Dat maakt het spannend: je zit als het ware bij Anne in de auto in een soort dwaze hoop dat het toch goed zal gaan.

Dood door schuld over Moederschap


Er zijn een aantal passages die gaan over het moederschap en het Thuisblijfmoederschap. Ik vond die kort-door-de-bocht, stereotype, en oppervlakkig.

'Diep in haar hart vond Anne dat moeders thuis horen te zijn als hun kinderen uit school komen. Ongeacht hun leeftijd. (...) Op dit punt in haar gedachtengang was ze er rijp voor haar baan op te zeggen en thuismoeder te worden. Totdat ze zich realiseerde hoe zo'n leven er in de praktijk uitziet, waarna het klamme zweet haar uitbrak.'

Als lezer vraag ik me dan af hoe zo'n leven er dan wel uitziet, en waarom haar daarvan het klamme zweet uitbreekt. Wat mij betreft maakte Tineke Beishuizen zich er hier makkelijk van af. Kom dan maar eens over de brug met een echte, goede beschrijving van het leven van een Thuisblijfmoeder!

Ook van onderlinge solidariteit onder moeders is volgens Beishuizen geen enkele sprake getuige onderstaande citaten.

'Als je kleine kinderen hebt en niet werkt, heb je in no time een rits vriendinnen die je helpen als je je kids ergens moet stallen. Heb je kleine kinderen en een baan, dan heb je het sociale leven van een marmot in winterslaap. Je hebt geen tijd voor sociaal contact met collega's, je moet immers zo snel mogelijk thuis zijn.
En met andere moeders aanpappen kun je vergeten. Als ze werken hebben ze net zo in tijd als jijzelf, en werken ze niet dan zij ze terughoudend als een moslima die een Jehova's getuige aan de deur krijgt, want ervaring heeft hun geleerd dat ze van een werkende moeder weinig terug te verwachten hebben op het gebied van onverwacht inspringen als er een noodsituatie is.'

Kort samengevat, moederschap kan als je werkt een eenzaam avontuur zijn - Anne heeft het in elk geval jarenlang als zodanig gevoeld.'

Net als in het boek Moederland, schildert Beishuizen de wereld van moeders als kil en onbehulpzaam af.

Dood door schuld: Aansprekend thema


Het onderwerp van het boek vond ik meeslepend. Iedere moeder kent de angst om haar kind. Maar wat als jij degene bent die een andere moeder van haar kind berooft?! Toen ik het boek uit had, en de kinderen met de auto van school haalde, reed ik nog voorzichtiger dan anders. Wat dat betreft past het boek perfect in de campagne Rijd met je Hart!

Als je zin hebt in een makkelijke hapklare brok Nederlandse lectuur met een depressieve nasmaak, dan is dit een boek voor jou!

Praktische informatie over Dood door schuld


Dood door schuld is voor slechts 7,- te koop bij bol.com.


View Post

Life swap


Ken je het programma Jouw vrouw, mijn vrouw? Elke aflevering ruilen twee vrouwen van huis en leven. Dat levert leuke tv op.

Het boek Life Swap is net zoiets: ook hierin ruilen twee vrouwen van leven.

Life swap: thuisblijfmoeder en carrièrevrouw ruilen van leven


Er zijn niet zoveel boeken waarin Thuisblijfmoeders voorkomen, dus toen ik het boek Life Swap van Jane Green in handen kreeg kon ik niet wachten om te gaan lezen.

In Life Swap ruilen Thuisblijfmoeder Amber Winslow en hippe single Vicky Townsly van leven. Amber is tevreden over haar leven, maar heeft het gevoel dat er 'iets' mist, en Vicky wil niets liever dan getrouwd zijn. De dames ruilen voor een maand om te kijken of het gras inderdaad groener is aan de andere kant.

Thuisblijfmoeder met een luxe leven


Hoewel het leuk is om te lezen over het leven van een collega Thuisblijfmoeder, heeft de Thuisblijfmoeder in Life Swap een fulltime nanny, een schoonmaakteam, een bioscoop in huis en een eigen zwembad. Voor de meeste Nederlandse moeders, een uitzondering daargelaten, zal er weinig te herkennen zijn.

Karakters komen niet tot leven


De karakters komen niet tot leven, en blijven vlak. De vlakheid van de karakters wordt versterkt doordat het verhaal wordt verteld door een alwetende verteller, die de lezer meeneemt in de levens van Amber en Vicky. Deze techniek wordt ook gebruikt in de serie Desperate Housewives, waarin Mary Alice Young de kijker meeneemt in de het leven van de 4 Desperate Housewives. Overigens wordt in het boek veelvuldig verwezen naar deze serie!

Conclusie over Life swap


Al met al vond ik Life Swap een slappe hap. Best aardig als snack, maar weinig substantieel, en aan het eind heb je een gevoel dat er 'iets' mist.

Zo vind je als lezer aan het eind toch nog iets gemeenschappelijk met Amber Winslow.

Praktische informatie over Life swap


Life Swap is voor 10,02 te koop bij bol.com.
View Post

De Prooi


Prooi is het verhaal van alleenstaande moeder-van-twee-kinderen, Angela. Het verhaal komt wat traag op gang, maar wint gaandeweg aan vaart, om vervolgens te eindigen in een wilde, kluchtige ontknoping.

Na een onprettig, maar financieel comfortabel huwelijk, waarin haar man haar als voetveeg behandelde heeft Angela hem verlaten toen ze ontdekte dat hij er al een paar jaar een vriendin op na hield. De lezer maakt kennis met Angela op de dag ze haar nieuwe, troosteloze woning betrekt, die een grote stap terug is van wat ze gewend was.

Alsof ze al niet zielig genoeg is, krijgt Angela bedreigende emails en telefoontjes. Hierdoor raakt ze zo van slag dat ze heel gemakkelijk het stel Eric en Martha in haar leven binnenlaat. Vervolgens neemt, met name Martha, haar leven praktisch over en maakt van Angela's onaangename huis een waar thuis. Het is als lezer bijna moeilijk om het zielig te vinden, aan gezien al Martha's bemoeienissen verbeteringen zijn. Hoewel je als lezer het gevoel krijgt dat dit over langere tijd gebeurt blijkt er eigenlijk pas een kleine week om te zijn, waarin Angela het zich allemaal maar laat aanleunen en van haar kinderen vervreemd.

Prooi: de hoofdpersoon


Het is moeilijk een duidelijk beeld van Angela te krijgen; de lezer krijgt slechts mondjesmaat wat informatie toegespeeld. Zo ontstaat langzaam en moeizaam het beeld van Angela, als 38, aantrekkelijk, met haren in een korte boblijn en oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van het land.

Het gebrek aan beschrijving van Angela als persoon wordt des te duidelijker doordat Angela's vriendin Georgina die zowel wat betreft als uiterlijk als persoonlijk wel zeer gedetailleerd wordt beschreven.

Angela is een zeur


Wat wel duidelijk wordt van Angela is dat ze een zeur is. Alle positieve observaties in het boek worden door Angela onmiddellijk opgevolgd met een negatieve opmerking. Bovendien kijkt Angela neer op haar vriendin Georgina wier hart toch duidelijk op de juiste plaats zit, en die haar steeds te hulp komt. Iedereen zou blij zijn met zo'n vriendin, maar niet Angela! De helft van de tijd heeft ze geen zin in Georgina, en de andere helft kijkt ze op haar neer, en geneert ze zich voor haar gedrag.


Prooi: ontknoping


Angela's relatie met Eric en Martha bereikt een hoogtepunt, dan wel dieptepunt tijdens een weekendje uit in de Ardennen. Daar volgt een wilde ontknoping, waarbij je als lezer van het ene op andere verkeerde been wordt gezet, en struikelt over je voeten in een poging de verschillende ontknopingen te volgen. Verrassend zijn ze zeker, maar toch zijn ze weinig bevredigend. Ik denk dat dit komt doordat het verhaal oppervlakkig blijft en de relatie van de lezer met Angela ook. Nadat je 255 bladzijden met slome Angela hebt opgetrokken ben je weliswaar blij dat ze eindelijk in beweging komt, maar kan het je tegelijkertijd maar weinig schelen hoe het met haar afloopt.

Het gegeven van het boek, 'Eng stel neemt leven van moeder over' is goed, maar zou met dieper uitgewerkte personages en minder oppervlakkige dialogen aan spanning winnen. Niettemin, het leest heel makkelijk weg, en is 'best aardig'. Maar ook niet meer dan dat.

Duh.


Tijdens een ritje door de stad heeft Angela de volgende gedachte:

'Waarom duwen die vrouwen altijd eerst hun kinderwagen de weg op?'

Prooi: grappig


Onverwachts doet Angela ook nog iets leuks: ze maakt een speciale map aan voor de bedreigende emails die ze heel passend 'Engerd' noemt.

Prooi: Praktische informatie


Elisabeth Mollema heeft al 50 kinderenboeken geschreven en dit is haar eerste thriller.
Elisabeth Mollema's website

Prooi is voor slechts 6,95 te koop bij bol.com.
View Post

Overspel van Anna Dillon


Overspel van Anna Dillon gaat over Thuisblijfmoeder Kathy, Robert en carrièrevrouw Stephanie. Kathy en Robert zijn 18 jaar getrouwd en hebben samen twee kinderen van 15 en 17.


Thuisblijfmoeder wordt bedrogen en verlaten


Samen hebben ze een bedrijf opgebouwd, maar toen de kinderen kwamen stopte Kathy met het werk in het bedrijf en wijdde zich aan de zorg en opvoeding van de kinderen. Daardoor zijn Kathy en Robert langzaam maar zeker uit elkaar gegroeid, en dat heeft er zelfs toe geleid dat Robert een verhouding is begonnen met Stephanie. Stephanie heeft een succesvolle carrière en is veel leuker en aardiger tegen Robert dan Kathy. Duh.

Ciska Dresselhuys zou smullen van het scenario: zij wijst er immers graag op dat thuisblijfmoeders kwetsbaar zijn als hun man er onverhoopt van door gaat.

Het verhaal speelt zich af in de dagen voor kerst, en eindigt op kerstavond. In deze dagen voor Kerst komt Kathy achter de affaire, geeft Stephanie Robert een ultimatum, en ziet Robert zich voor een keuze gesteld.

Overspel vraagt weinig inspanning en leest makkelijk weg.

Oud verhaal in nieuwe vorm


Feitelijk is het verhaal niets nieuws onder de zon, maar de wijze van vertellen onderscheidt het toch van andere romans. Het boek is namelijk verdeeld in drie delen, waarin beurtelings het perspectief van Kathy, Robert en Stephanie aan de beurt komt. In het laatste deel komen ze allemaal tegelijk aan de beurt. Als lezer krijg je zo een goed inzicht in ieder personage en zijn of haar beweegredenen. Er zijn geen goeden of slechteriken.

Maar eerlijk gezegd vond ik het een vrij saai boek. Ondanks de wijze van vertellen is het verhaal overbekend, en brengt het inhoudelijk weinig nieuws. Origineler was het geweest als Robert was uitgekeken op zijn carrièrevrouw en een affaire begon met een Thuisblijfmoeder. Waarom is het altijd de Thuisblijfmoeder die saai en uitgeblust is, en haar man kwijt raakt?

Het geheim achter Anna Dillon


Intrigerender dan het belegen verhaal is de tekst op de achterflap over Anna Dillon zelf. Volgens de achterflap was Anna Dillon producent, scriptschrijver en tv-presentator voordat ze fulltime schrijfster werd. Maar een zoektocht op Google leert dat Anna Dillon een pseudoniem is voor mannelijke schrijver Michael Scott! Michael Scott heeft gigantische productie, in echt alle mogelijke genres, en heeft al meer dan 100 boeken geschreven.

Zijn pseudoniem Anna Dillon is erg succesvol, en Michael verkoopt onder die naam steevast meer boeken. Hij maakt hier geen geheim van op zijn speciale Anne Dillon website.

Hoe gaat het verder met Kathy, Robert en Stephanie?


Anna Dillon, alias Michael Scott, is slim en heeft een vervolg geschreven op dit boek, waarin Kathy en Robert hun huwelijk een tweede kans proberen te geven, maar Stephanie nog steeds een rol blijkt te spelen. Alles komt tot een uitbarsting op oudejaarsavond. Ik neem aan dat het vervolg zich dus afspeelt in de periode tussen Kerst en Nieuwjaar, opnieuw een kort tijdsbestek. En zeker erg kort als periode om een huwelijk weer op de rails te krijgen.

Meer lezen over Anna Dillon?


Anna Dillons website


Praktische informatie over Overspel


Overspel van Anna Dillon is voor 9,95 te koop bij bol.com.


View Post

Blauw Water, Simone van de Vlugt



Blauw water vertelt het verhaal van twee vrouwen Lisa en Senta. Twee levens die elkaar even kruisen.

Personages in Blauw water


Lisa is de alleenstaande moeder van haar vijfjarige dochter Anouk, en Senta is getrouwd en moeder van drie kinderen. Dit klinkt allemaal huisje-boompje-beestje maar Lisa is de minnares van getrouwde Menno, die ook de vader is van Anouk. Senta (begin veertig) zit in een midlife crisis en heeft een affaire.

Verhaal Blauw water


We leren Lisa als eerste kennen, terwijl ze de was ophangt. Al in de eerste alinea pakt het verhaal je, want terwijl Lisa dit doet, staat er plotseling een dreigende man in Lisa's tuin. De man, Kreuger is een ontsnapte tbs-er en heeft zijn vrouw, haar nieuwe vriend en kinderen vermoord. Kreuger gijzelt Lisa en Anouk in haar huis.

Senta is verdwaald en belt aan om de weg te vragen, en ziet wat er aan de hand is. In haar haast om hulp te halen krijgt ze een ongeluk, rijdt haar auto het water in, raakt in coma en heeft geheugenverlies!

Het verhaal van Lisa en Senta wisselt elkaar af per twee hoofdstukken.

Het gegeven van een ontsnapte tbs-er en een gezinsdrama is erg herkenbaar en zo uit de kranten weggelopen. Simones verhaal is daarom meteen geloofwaardig en herkenbaar. Wie heeft er niet gelezen over dit soort drama's!

Lisa's enige doel is te overleven, samen met haar dochtertje. Voorzichtig zoekt ze zich een weg in de omgang met Kreuger. Daarbij praat ze hem naar een mond, wat, ook voor de lezer, voor een twist in het verhaal zorgt. Net als Kreuger wordt de lezer verrast.

Verder is het verhaal recht toe, recht aan. Het verhaal is chronologisch en koerst in een rechte lijn naar een ontknoping, waarbij de ontknoping niet verrassend is, maar wel spannend.


Contrast in Blauw water: gezelligheid en dreiging


Simone van der Vlugt combineert thrillerelementen en dreiging met het alledaagse. Zo bakt Lisa een ei voor haar bedreiger, vouwt de was, kookt en legt de knutselspullen voor haar dochter klaar. Haar gijzeling is een huiselijk tafereel.

'Hij heeft een flesje bier uit de garage gehaald en zit met zijn voeten op tafel Als ze niet beter wist, zou ze denken dat Menno daar zat.'

Het is Lisa die zichzelf en de lezer er steeds aan herinnert dat Kreuger onvoorspelbaar is, en een enorme bedreiging. Zelf dacht ik ook, bij tijd en wijle, dat hij misschien toch wel meeviel.

Simone van der Vlugt schuwt niet voor een verkrachting, en presenteert die direct aan de lezer. Dit geeft het verhaal een bepaalde rauwheid. Ik vond Lisa's strategie om onder de verkrachting uit te komen overigens zeer inventief en humoristisch. Ze vergast Kreuger op de intieme details van haar bevalling en vertelt bijvoorbeeld dat haar vagina werd ingeknipt.


Stijl Blauw water


Blauw water leest heel makkelijk weg. Ook als je, als moeder, last hebt van concentratiestoornissen moet dit boek geen probleem zijn. De stijl is duidelijk en de zinnen niet moeilijk. Je leest het zo in een middag uit. Ook omdat het zo spannend is. Het laatste stukje struikelden mijn ogen over de woorden, in mijn haast te ontdekken hoe het afliep.

Titel Blauw water


De titel 'Blauw Water' verwijst naar een gevoel van Senta tijdens haar coma. In haar coma heeft Senta het gevoel in donker water te verdwijnen. Boven dat donkere water ziet ze blauw water: 'Het blauwe water biedt hoop, weet ze intuïtief.'

'Blauw Water' komt ook voor tijdens Lisa's verkrachting. Tijdens deze traumatische ervaring treedt ze als het ware uit het lichaam en waant zich onder water.

Opvallend Blauw water



  • Leuk aan het boek vind ik dat de vrouwen uiteindelijk zichzelf redden. Daar hoeft geen man, of ridder, aan te pas te komen. Vrouwen verslaan hun eigen draak.
  • Simone van de Vlugt geeft soms mini-colleges in haar boek. Zo doceert ze over comapatiënten, testen op cosmetische producten, en omgang met psychoten.
  • Op de achterflap van het boek staat dat Lisa's dochtertje zes is, maar in het boek is ze vijf.
  • Het huis moet wel heel gehorig zijn, want als Lisa en Anouk noodgedwongen de nacht in de kelder doorbrengen horen ze op de eerste verdieping het bed kraken!


Praktische informatie over Blauw water

Blauw water is voor 12,50 te koop bij bol.com.

Meer weten over Blauw water?


Website van Simone van der Vlugt
View Post

Overgebleven werk


Rineke van Daalen heeft een boek geschreven over de overblijf op school. Eigenlijk is het meer een verslag van een sociologisch onderzoek naar het overblijven. Ze beschrijft de moeilijkheden waar de overblijfkrachten mee te maken hebben en de plaats van het overblijven in de school en maatschappij.

Jorien schreef een review!


Overgebleven werk


Na mijn eerste verbazing over het feit dat je een boek kon schrijven over overblijven heb ik het zeer geboeid gelezen. En mijn aanvankelijke verbazing werd al gauw schaamte, want ik herkende mezelf in de hooghartige en afstandelijke leerkrachten die eigenlijk het overblijven maar een lastige aangelegenheid vinden in hun klas, plein of school. In heel mijn onderwijscarrière is er geen bestuur, directie of collega geweest die de overblijf serieus nam. Wel was er sprake van dat we ( als school)? verplicht waren om de gelegenheid te bieden tot overblijven. Maar hoe en waar, en met welke middelen, dat moesten de ouders maar zelf uitzoeken. En we wilden er vooral geen last van hebben.

Overblijven werd nooit serieus genomen


Rineke’s grote kracht is, dat ze vanuit historisch perspectief, helder laat zien dat overblijven nooit serieus is genomen. Ze beschrijft hoe het overblijven als verlengde van het moederen thuis wordt gezien en hoe dat komt. Maar in onze tijd is het zo-nu-en-dan-moederen over een paar kinderen tussen de middag een echte voorziening geworden onder de naam Tussenschoolse Opvang.

Er maken heel veel kinderen van deze voorziening gebruik. Maar de mensen die dit werk doen hebben geen rechten. Overblijfkrachten hebben geen of nauwelijks een eigen lokaal en spullen. Ze verdienen geen of heel weinig geld. De belastingdienst zit ze op de hielen als ze teveel verdienen.En ze hebben veel plichten.

Overblijfkrachten op verschillende scholen kampen allemaal met dezelfde problemen. Onbeschofte kinderen, niet voor vol worden aangezien door leerkrachten en directie en ouders van de kinderen. Ouders die niet eens weten wie er tussen de middag bij hun kinderen is en hoe hun kind zich daar gedraagt. Ook de administratie van de overblijf en de betalingen leveren overal dezelfde problemen op.

3 verschillende scholen


Rineke beschrijft drie verschillend scholen waar ze zelf heeft meegewerkt aan het overblijven en ze is er in geslaagd om met heldere verhalen de mensen van de overblijf te beschrijven als betrokken en trouwe werkers die ondanks de omstandigheden blijven proberen om de overblijf vorm te geven als een ontspannen moment tussen de lessen.

Tevens laat ze de vraag reuzengroot staan waarom we in dit over geregelde landje dit uurtje tussen de middag zo weinig waarde geven. Want we weten allemaal wat onze kinderen elk uur van de dag doen, waarom interesseert ons dan niet wie er maximaal 4 uur per week met onze kinderen eet, hoe dat gaat en of ons kind zich daar gedraagt en het naar de zin heeft.

Kortom dit boek is een aanrader voor ouders die overblijvende kinderen hebben, maar zeker voor leerkrachten, directies en besturen en de politiek.

Bovenal is het een boek waar de mensen die in de overblijf werken zich in zullen herkennen en zich erkend weten.

Praktische informatie over Overgebleven werk


Overgebleven werk is voor 7,90 te koop bij bol.com.


View Post

In het oranje ochtendlicht

'In het oranje ochtendlicht'.

Het is een titel waarbij ik een soort streekroman verwacht. Maar In het oranje ochtendlicht is een boek over doodgaan.

Het is geschreven door Nina Riggs (1977 - 2017) die te horen kreeg dat ze ongeneeslijk ziek was. De kanker had zich dermate door haar lichaam verspreid dat er niets meer aan te doen was.

En hoewel ik ondanks mezelf hoopte op een happy end, staat er op de achterflap al:

'Ze overleed vlak nadat ze dit boek had voltooid.'


In het oranje ochtendlicht: Wat geeft het leven nog betekenis als je nog maar een paar dagen hebt


De reden dat ik dit boek leende uit de bibliotheek is de ondertitel die een citaat is van USA Today. Namelijk deze:

'Wat geeft het leven nog betekenis als je nog maar een paar dagen hebt?'

Ik was erg benieuwd naar het antwoord. Na lezing van het boek kan ik echter niet zeggen wat het nou precies is.

Wat me het meest trof in dit boek is dit:

'Ik verbaas me over de onbekende rust die de laatste dagen over me is gekomen - sinds het moment dat de arts aan de telefoon het woord 'kanker' uitsprak. Terwijl ik de paniek in Johns ogen zag uitbreken, was ik op de een of andere manier opgelucht. Het is gebeurd, denk ik steeds. Het vreselijke. Zo voelt het vreselijke.' 

Conclusie over In het oranje ochtendlicht


Het oranje ochtendlicht is geschreven door de ongeneeslijk zieke Nina. Ze schrijft over haar ziekteproces, maar ook over haar gezinsleven. Het boek is een combinatie van huis, tuin en keuken gebeurtenissen, kanker en hoe Nina zich onder alles voelt.

Het boek is makkelijk leesbaar geschreven, maar het onderwerp is natuurlijk wel heftig. Ik denk dat het een waardevol boek is voor mensen met, en zonder kanker.

Hoe moet je leven als je weet dat je snel zult sterven?


Ik had gehoopt dat ik in dit boek antwoorden zou vinden op hoe je verder moet met je leven, als de eindstreep ineens heel concreet in zicht is. Maar ik heb dat antwoord niet heel concreet gevonden. Of het is zo simpel als dit:

je gaat gewoon door met leven.


Praktische informatie over In het oranje ochtendlicht


In het oranje ochtendlicht is voor 20,- te koop bij bol.com.
View Post

Afscheid nemen, loslaten wat dierbaar is


Als je op vakantie gaat naar een onbekend land, dan koop je van te voren een reisgids. Je verzamelt informatie, zodat je een idee krijgt van wat je daar kunt verwachten. Hoe de gewoontes zijn, wat goede plekken zijn om te verblijven, en wat de route is.

Waarom zou je dat dan niet doen als het gaat om het Land van Rouw?

Riekje Boswijks boek Afscheid nemen is precies dat: een soort reisgids die je informeert over het Land van Rouw. Ik vond het een heel bijzonder boek om te lezen, en ook echt leerzaam!

Praktische informatie


Afscheid nemen, loslaten wat dierbaar is, is voor 22,- te koop bij bol.com
View Post
Previous PostOudere posts Homepage