Dood door schuld

Libelle-lezeres rijdt tiener dood

Toen ik aan Tineke Beishuizens boek 'Wat doen we met Fred?' begon, deed ik dat met aarzeling. Ik associeerde haar met de Libelle, en blijkbaar ervaarde ik dat niet als een aanbeveling. Maar 'Wat doen we met Fred?' verraste me, vooral door de humor die eruit sprak. Dus toen Tineke Beishuis' nieuwste boek uitkwam kon ik niet wachten om het te lezen. Maar 'Dood door schuld' is het boek dat ik verwachtte bij 'Wat doen we met Fred?'.


Plot

Het boek gaat over Anne, moeder van twee kinderen in de puberteit, getrouwd, goede baan en prima leven. Maar Annes leven verandert acuut als ze, in het begin van het boek een schoolgenootje van haar dochter doodrijdt. De rest van het boek beschrijft wat dit met Anne en haar gezin doet. Centraal staat daarbij Annes enorme schuldgevoel: ze vindt dat ze geen recht meer heeft op geluk, of goede momenten in haar leven. Niemand straft Anne meer dan zijzelf. Dus wanneer haar sociale omgeving haar steeds meer links laat liggen, en als het ware afstraft voor haar rol in het ongeluk, vindt Anne dat ze dat verdient. Maar ook haar man en kinderen worden het slachtoffer van het sociale vonnis van hun leefomgeving.

Deprimerend

Ik vond het een deprimerend boek, en miste de humoristische, relativerende toon van 'Wat doen we met Fred?'. Het is vooral het boek van een vrouw die geen moeite meer doet, die alles gelaten over zich heen laat komen, omdat ze vindt dat ze niet beter verdient. Pas als de situatie rondom haar dochter escaleert zie je weer wat vechtlust, wat verzet. Ik denk dat het dat is wat het boek zo deprimerend maakt: dat Anne geen moeite meer doet. Waarom, vraag je je als lezer af, zou jij dat dan nog doen?

Hapklare brok

Het boek leest heel makkelijk weg, zowel door de schrijfstijl als door de opmaak: grote letters, en een ruime regelafstand. Je hebt het in een middag uit. Het begint met een soort preview, waardoor je als lezer weet dat er een ongeluk gaat plaatsvinden. Dat maakt het spannend: je zit als het ware bij Anne in de auto in een soort dwaze hoop dat het toch goed zal gaan.

Over Moederschap

Er zijn een aantal passages die gaan over het moederschap en het Thuisblijfmoederschap. Ik vond die kort-door-de-bocht, stereotype, en oppervlakkig.

'Diep in haar hart vond Anne dat moeders thuis horen te zijn als hun kinderen uit school komen. Ongeacht hun leeftijd. (...) Op dit punt in haar gedachtengang was ze er rijp voor haar baan op te zeggen en thuismoeder te worden. Tot dat ze zich realiseerde hoe zo'n leven er in de praktijk uitziet, waarna het klamme zweet haar uitbrak.'

Als lezer vraag ik me dan af hoe zo'n leven er dan wel uitziet, en waarom haar daarvan het klamme zweet uitbreekt. Wat mij betreft maakte Tineke Beishuizen zich er hier makkelijk van af. Kom dan maar eens over de brug met een echte, goede beschrijving van het leven van een Thuisblijfmoeder!

Ook van onderlinge solidariteit onder moeders is volgens Beishuizen geen enkele sprake getuige onderstaande citaten.

'Als je kleine kinderen hebt en niet werkt, heb je in no time een rits vriendinnen die je helpen als je je kids ergens moet stallen. Heb je kleine kinderen en een baan, dan heb je het sociale leven van een marmot in winterslaap. Je hebt geen tijd voor sociaal contact met collega's, je moet immers zo snel mogelijk thuis zijn.

En met andere moeders aanpappen kun je vergeten. Als ze werken hebben ze net zo in tijd als jijzelf, en werken ze niet dan zij ze terughoudend als een moslima die een Jehova's getuige aan de deur krijgt, want ervaring heeft hun geleerd dat ze van een werkende moeder weinig terug te verwachten hebben op het gebied van onverwacht inspringen als er een noodsituatie is.'

Kort samengevat, moederschap kan als je werkt een eenzaam avontuur zijn - Anne heeft het in elk geval jarenlang als zodanig gevoeld.'

Net als in het boek Moederland, schildert Beishuizen de wereld van moeders als kil en onbehulpzaam af.

Aansprekend thema

Het onderwerp van het boek vond ik meeslepend. Iedere moeder kent de angst om haar kind. Maar wat als jij degene bent die een andere moeder van haar kind berooft?! Toen ik het boek uit had, en de kinderen met de auto van school haalde, reed ik nog voorzichtiger dan anders. Wat dat betreft past het boek perfect in de campagne Rijd met je Hart!

Als je zin hebt in een makkelijke hapklare brok Nederlandse lectuur met een depressieve nasmaak, dan is dit een boek voor jou!

Bestellen?

Bestel dit boek bij onze boekpartner Anouk
SHARE:
Next PostNieuwer bericht Previous PostOuder bericht Homepage

1 opmerking:

  1. Ik heb het boek als luisterboek 'gelezen' en ik vond het een fantastisch en uit het leven gegrepen boek.
    Als uitvaartverzorgster herken ik het gedrag van Anne, het zal je maar gebeuren dat je een kind doodrijdt, het lijkt mij verschrikkelijk, juist omdat je als ouder van eigen kinderen zo kwetsbaar bent. Een kind moeten missen is het ergste wat er is, en het al dan niet expres op je geweten hebben dat je dat iemand aan gedaan hebt.... ik kan me heel goed voorstellen dat Anne geen uitweg meer ziet. Ik 'verdenk' Tineke Beishuizen ervan dat ze het verhaal van iemand die dit overkomen is heeft opgeschreven, het komt op mij heel realistisch over en ik vind de recentie dan ook geen recht doen aan het boek.

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...