Momzilla's


Op basis van onderwerp en titel zou je het boek onder het genre 'Momlit' scharen, maar Momzilla'sleest meer als een studie culturele antropologie. Niet zozeer het verhaal staat centraal als wel het leven als moeder in de stad New York. En dat is maar goed ook, want het verhaal is flinterdun. Thuisblijfmoeder verhuist van San Francisco naar New York en moet daar haar draai vinden. Gooi daar wat lichte echtelijke perikelen bij, een oude liefde en voila, je hebt een momlit boek. Wat dit boek de moeite waard maakt is de blik in het leven van rijke moeders uit New York, en die is werkelijk verbazingwekkend.

Het leven als moeder in New York

Kinderen moeten al worden opgegeven voor peuterspeelzaal als je net zwanger bent, en als je kind niet op de juiste prestigieuze peuterspeelzaal komt verwoest dat zijn latere kansen op een goede school en dus toekomst! Grootouders geven hun kleinkinderen heuse draaimolens cadeau voor hun verjaardag, en kinderfeestjes worden gegeven in hotel met zo'n 200 genodigden! En hoofdpersoon Hannah en haar man willen een huis kopen in New York, maar kampen met een erg beperkt budget: slechts anderhalf miljoen! De gemiddelde prijs ligt namelijk rond de vier a vijf miljoen.

Jill Kargman is kwistig met stereotypes.

'Eigenlijk was ze de vleesgeworden supermama, maar niet op die weerzinwekkende provinciaalse voetbalmoeder-manier. Ze droeg geen 'mamaspijkerbroek' met plooi, zoals de aseksuele, minibusjes rijdende, overschalen hanterende vrouwen met nieuwslezeressenkapsels in reclamespotjes.'

of

'Daar zat ze, volmaakt als altijd, in een plooirok, schoenen met lage hakjes, een witte blouse en een luiertas van Vuitton.'

Sommige moedertypes vond ik wat vreemd: zoals een moeder die haar kinderen fulltime laat verzorgen door een nanny, maar wel anderhalf jaar borstvoeding geeft. Dat lijkt me niet bij elkaar te kloppen, maar misschien heeft dat met mijn eigen stereotypes te maken!

Thuisblijfmoeders vs. Moeders met baan

Volgens Jill Kargman is er een strijd tussen Thuisblijfmoeders en Moeders met een baan: 'Ik heb het over epische zwaardgevechten, het misselijkmakende gewelddadige, met vitriool overgoten alles-of-niets gevecht tussen de ergste aller aartsvijanden: de werkende moeders en de thuismoeders.'

De Thuisblijfmoeders in Momzilla's zijn zeer onsympathiek, ze roddelen, scheppen op over hun kinderen en steken elkaar gerust een mes in de rug. Jill legt een verband tussen het personeel dat deze Thuisblijfmoeders hebben en hun gedrag: 'Ik wist dat Bee's vriendinnen, ondanks hun duidelijke gebrek aan kennis van de werking van het DNA, ongetwijfeld allemaal intelligent waren. Ze verveelden zich alleen. Thuismoeder zijn is hard werken, waarschijnlijk harder dan de gemiddelde baan. Maar deze vrouwen kwamen om in het personeel en ik vermoedde dat ze langzaam doodgingen van verveling.'

Ook hoofdpersoon Hannah worstelt soms met haar thuisblijfmoederschap. Dan verlangt ze naar meer intellectuele uitdaging, maar gaat dan ook uit van het volgende principe: 'Ik dacht aan wat Josh een keer wijselijk had gezegd toen ik helemaal kapot was na een lange dag met Violet, 'Of je betaalt nu, of je krijgt de rekening later gepresenteerd.' Dit trof principe trof mij, en ga ik zelf zeker onthouden, als ik eens een zware dag heb!

Stijl: makkelijk, maar veel culturele referenties

Jill Kargman schrijft in een toegankelijke stijl, maar het boek is wel overduidelijk Amerikaans, met veel culturele referenties die niet iedere Nederlandse moeder zal herkennen. Zo gaat het over het geluid dat Miss Pac-Man maakt als ze sterft, de film Ice Storm, de winkel Pick-A-Bagel en de groep Spinal Tap. En dat allemaal op één willekeurige pagina.

Wat zijn nou eigenlijk Momzilla's? Zie reclame van Honig!

De term Momzilla's wordt geïntroduceerd door een oudere, degelijke kinderarts. 'Hoor eens. Je moet niet luisteren naar die maffe moeders hier in de buurt,' beval hij me. 'Ze verzinnen gewoon dingen om elkaar de loef af te steken. Het zijn echte Momzilla's.

Momzilla's zijn dus streberige, ambitieuze moeders die zeer kritisch en veroordelend zijn over hun collega moeders. Ze zijn zelfingenomen, materialistisch, egoïstisch en onsympathiek.Op dit moment heeft Honig een reclame met daarin een treffend voorbeeld van Nederlandse Momzilla's!

Al met al is Momzilla's best een leuk boek, en het leest makkelijk weg. En plotseling ziet Nederland er nog een stuk mooier uit!

Bestellen?

Bestel dit boek bij onze boekpartner Anouk
SHARE:
Next PostNieuwer bericht Previous PostOuder bericht Homepage

0 comments:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...