De au pair

Het is alweer een tijdje geleden dat ik zo'n slecht geschreven boek heb gelezen als  De au pair van Maartje Fleur.

De karakters zijn zo dun als een A4-tje, de hoofdpersoon is drammerig en onsympathiek, en de relaties zijn zo oppervlakkig dat het je als lezer eigenlijk geen bal kan schelen of ze goed of slecht gaan.

Het enige wat ik goed vond aan dit boek was het einde. Daarmee wist Maartje Fleur me warempel toch nog te verrassen. Ze maakt er bijna de rest van het boek mee goed. Bijna.

Het verhaal


Hoofdpersoon Caroline is door haar vriend en zus bedrogen. Daar heeft ze zwaar onder geleden, maar ze heeft een nieuwe liefde gevonden in Arthur. Arthur is weduwnaar en heeft een puberdochter Lois.

Carolina trekt bij hen in. Maar het contact met Lois verloopt moeizaam en ze ze heeft moeite met de belangrijke rol van de huishoudster mevrouw Havers in het huishouden en het leven van Lois. Snobistische Caroline haalt bijvoorbeeld haar neus op voor het vlees dat mevrouw Havers klaarmaakt. Zelf vindt Caroline een knol veel gezonder.

Eén en ander verloop dus niet zo soepel. Eerst wordt het dode lichaam van de au pair gevonden in een sloot. En vervolgens krijgt Caroline een dode vogel per post, wordt ze bijna van de sokken gereden en krijgt ze nog een paar rare ongelukken. Caroline verdenkt de zoon van mevrouw Havers en laat dit duidelijk merken. Maar bij Arthur vindt ze geen gehoor.

Ondertussen is Caroline zwanger, maar dat weerhoudt haar er niet van dagelijks te twijfelen aan Arthurs integriteit, en te overwegen of ze toch maar niet liever bij hem zal weggaan.

Uiteindelijk escaleert de situatie, en dat is meteen het enige interessante deel van dit boek.

Onsympathieke, oppervlakkige karakters en relaties


Ik weet niet wat Maartje Fleur wilde met Caroline, maar het is moeilijk om sympathie voor haar op te brengen. Zo kent haar stiefdochter Lois geen andere moederfiguur dan de huishoudster mevrouw Havers, maar Caroline probeert die toch de deur uit te werken.

Want dan kan ze tenminste biologisch koken en zelf schoonmaken. Ook al stofzuigt ze bij voorkeur niet onder de bank omdat ze daar 'toch nooit kijkt.'

Caroline maakt op mij een verwende, egoïstische en zelfingenomen indruk.

Fleur benadrukte diverse keren dat Caroline een hele leuke haakneus heeft. En ook Arthur lijkt fysiek weinig aantrekkelijk.

Het gaat om het innerlijk, maar erg aantrekkelijk worden de hoofdpersonen niet neergezet. Bovendien zwabberen en de karakters alle kanten op, en zijn daardoor erg onevenwichtig.

Vertelstijl


Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de alwetende verteller. Als lezer krijg je meestal het perspectief van Caroline. Maar zo nu en dan, wisselt Fleur zonder enige aankondiging van perspectief en zit je ineens in het hoofd van mevrouw Havers of haar zoon.

Een persoonlijke ergernis van mij is mensen die zeggen: 'Ik irriteer mij áán...' Weten ze dan niet dat iets je irriteert, en dat je je ergert áán?! Dus toen Fleur schreef: 'ze irriteerde zich aan,' had ik het helemaal gehad met dit stomme boek.

En hoe zit het met die hele stukken Spaanse tekst uit het dagboek van de au pair? Ik kan helaas geen Spaans, en Maartje Fleur geeft geen vertaling.

Conclusie over De au pair


Als er ooit een boek was dat niet het predicaat literair verdiende, dan is het dit wel! Volgens mij wordt het etiket Literaire thriller tegenwoordig overal opgeplakt. Literair is dit boek beslist niet. Een Streekroman thriller zou al passender zijn.

Maar eerlijk is eerlijk, het einde is verrassend en goed! Zo voelen de uren die ik mij door dit boek heb heen geworsteld toch niet helemaal als weggegooide tijd.

Praktische informatie over De au pair


De au pair is voor maar 14,95 te koop bij bol.com. Dat is relatief goedkoop voor dit genre. Misschien vonden ze zelf ook dat het niet meer waard is?
SHARE:
Next PostNieuwer bericht Previous PostOuder bericht Homepage

1 opmerking:

  1. Ik erger mij soms aan het taalgebruik van bloggers ;-)
    Ik kan ook geen Spaans.....................

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...