Leanne Pots‘ christelijke feelgoodroman Ik red me wel las ik naar aanleiding van een review van Naomi van het blog Hoofdtaal.
Ik red me wel leek me leuk om verschillende redenen:
Een stadsmeisje dat verhuist naar het platteland. Sinds we zelf van de stad naar het platteland verhuisden lees ik graag andermans ervaringen
Ik had wel zin in een huiselijk boek met een hoog gezelligheidsgehalte.
Voldeed Ik red me wel van Leanne Pots aan mijn verwachtingen?
Leanne Pots: Ik red me wel
In Ik red me wel, gaat ‘de stadse’ Nora noodgedwongen 4 weken in het boshuisje van haar oma in de Twentse bossen wonen. Nora heeft daar helemaal geen zin in, want ze vindt het platteland stom. Ze houdt van de gemakken van de stad en haar leven in Haarlem.
4 weken in boshuisje wonen om het te erven
Maar Nora’s oma heeft in haar testament gezet dat Nora haar boshuisje alleen krijgt, als ze er 4 weken gaat wonen. Vandaar dat Nora zuchtend en steunend naar Twente komt, met als doel het huisje op te knappen en te verkopen.
Buurman Abel
Meteen na haar aankomst ontmoet ze al haar aantrekkelijke buurman Abel. Een biologieleraar en parttime boer. Hij is vriendelijk en biedt haar zijn hulp aan, maar daar moet Nora niets van weten.
Nora heeft namelijk nogal wat issues.
En Abel vindt Nora weliswaar aantrekkelijk, maar ze is totaal geen optie voor hem want hij wil een vrouw die van het boerenleven houdt. En als Nora iets niet is, dan is het dat wel.
Niks aan de hand dus, maar ondanks zichzelf ontwikkelen ze toch gevoelens voor elkaar. Om de haverklap verschijnen er glimlachen om hun mond, ontmoeten hun ogen elkaar en krijgen ze het warm.
Mensen met bagage
Zowel Nora als Abel zeulen de nodige figuurlijke bagage met zich mee. Nora is getraumatiseerd door haar moeder, die erg afhankelijk was van haar vader. Dat heeft ervoor gezorgd dat Nora enorm afwerend is naar mannen, en enorm op haar onafhankelijkheid is gesteld.
Als er een t-shirt was met Zelf Doen erop, dan zou Nora het dragen.
Abel op zijn beurt heeft ook een trauma met dank aan zijn ouders. In zijn beleving heeft zijn moeder zijn vader gedwongen te stoppen met boeren. Vandaar dat hij alleen een vrouw wil die houdt van het boerenleven.
Hoewel ze rationeel gezien niets met elkaar willen, laten hun gevoelens zich niet ontkennen. En als Nora voorstelt om er gedurende de 4 weken dat ze in Twente is, daar aan toe te geven stemt Abel in.
Ze hebben het enorm naar de zin, totdat Nora erachter komt dat Abel meer wil.
Ze pakt acuut haar koffers en gaat terug naar Haarlem.
Mijn conclusie over Ik red me wel van Leanne Pots
Ik red me wel is een eenvoudig en pretentieloos verhaaltje dat zich afspeelt in de pittoreske omgeving van het Twentse platteland. Niks mis mee, maar toch viel het me tegen.
Ik raakte niet betrokken bij de personages
Ik raakte niet betrokken bij de karakters, en ik vond de psychische ballast van Nora en Abel nogal overtrokken.
Ik red me wel: niet zo gezellig als ik hoopte
Daarnaast, en dit is mijn grootste teleurstelling, was het boek lang niet zo gezellig als ik had gehoopt. Het was minder huiselijk dan ik verwachtte, en ook miste ik het contrast tussen platteland en stad.
Uiteindelijk heb ik dit boek dan ook met grote hink-stap-sprongen uitgelezen.
Ik heb dus niet de neiging om volgende boeken van Leanne Pots ook te willen lezen.
Maar dat neemt niet weg dat het een prima, hapklare brok is.
Christelijk sausje
En er zit ook nog her en der een christelijk sausje over, en dat kan denk ik ook aansprekend zijn. Zo gaat Abel niet achter Nora aan als ze van hem wegvlucht, maar gaat hij in plaats daarvan voor haar bidden…
Tsja.
Op GoodReads krijgt Ik red me wel maar liefst 4 sterren. Zelf vind ik 3,25 een mooie score voor dit boek.
Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
Ken je die boeken waarin zo’n vier hoofdpersonen figureren? Die om de beurt een hoofdstuk aan de beurt zijn? Zo’n boek is Later als we groot zijn. In dit geval gaat het om een stel veertigers. Dus een relatief iets oudere groep hoofdpersonen, dan in de gemiddelde chicklit/momlit. Uitzondering is Sierra: zij is pas 23….
Wauw, The Playground van Jane Shemilt was een boek dat ik heel makkelijk uitlas, omdat ik het zo mooi en spannend vond. Toen ik het uit had, ging ik onmiddellijk op zoek naar andere boeken van Jane Shemilt. Zo goed vond ik het geschreven, en zo sprak het verhaal mij aan. Spoiler alert Ik sluit…
In het boek Goed of slecht leer je als lezer de vijftienjarige Milly kennen. Milly is nog maar net ontsnapt aan de klauwen van haar enge moeder die een psychopaat is. Milly’s moeder vermoordde maar liefst 9 kleine kinderen, en misbruikte Milly. Als het verhaal begint woont Milly tijdelijk bij het gezin van Mike, zijn…
Op basis van onderwerp en titel zou je Momzilla’s van Jill Kargman onder het genre ‘Momlit’ scharen, maar Momzilla’sleest meer als een studie culturele antropologie. Niet zozeer het verhaal staat centraal als wel het leven als moeder in de stad New York. En dat is maar goed ook, want het verhaal is flinterdun. Momzilla’s: de…
Alleenstaande moeders spelen geregeld de hoofdrol in literaire thrillers. In Simone van der Vlughts thriller Blauw Water werd alleenstaande moeder Lisa in haar eigen huis gegijzeld door een ontsnapte tbs-er. Ook in Daglicht van Marion Pauw speelt een alleenstaande moeder de hoofdrol. Daglicht van Marion Pauw: het verhaal Als Iris’ moeder op vakantie gaat, verblijft…
Een aansprekende titel en een leuke cover. Wat wil een boek nog meer! Dan maak je maar zin is een uitgave van Lindaboeken.nl. Het bevat een verzameling artikelen die eerder zijn verschenen in het tijdschrift Linda. En zoals de titel al zegt gaan ze over de liefde en relaties. In totaal bevat het boek 24…
Het lijkt me zonde van mijn tijd om dit boek te lezen. Moest wel even lachen omdat Abel ging bidden i.p.v. achter Nora aan te gaan. Zo onwerkelijk!
Jammer dat het voor jou een tegenvaller was. Ik heb er zelf echt van genoten.
Smaken verschillen inderdaad. Ik vond het 'wel aardig' maar genieten is voor mij inderdaad teveel gezegd.